ابوخلاد رعینی: تفاوت میان نسخه‌ها

وی منسوب به رعین، تیره‌ای از [[قبیله]] [[حمیر]] در [[یمن]] است که به ذی رعین [[نسب]] می‌برد<ref>سمعانی، ج۲، ص۱۷۹؛ ابن حجر، ج۶، ص۳۹۳.</ref>، بیشتر [[صحابه]] نگاران، او را از صحابه دانسته‌اند<ref>ابن ابی عاصم، ج۵، ص۱۵۲؛ طبرانی، ج۲۲، ص۳۹۲؛ بخاری، ص۲۷.</ref>. ابن عبدالبر می‌گوید: از اسم و نسب وی اطلاعی نیست، ولی با [[رسول خدا]]{{صل}} [[مصاحبت]] داشته و روایتی نیز نقل کرده است<ref>ابن عبد البر، ج۳، ص۲۰۶.</ref>. [[ابن حجر]] و برخی دیگر، نام او را [[عبدالرحمان بن زهیر]] گفته‌اند<ref>ابن اثیر، ج۶، ص۸۸؛ ابن حجر، ج۷، ص۹۲ و ج۴، ص۲۵۹.</ref>. او نقل کرده است که رسول خدا{{صل}} فرمود: هرگاه مرد مؤمنی را دیدید که [[زهد]]، [[پارسایی]] و کم‌گویی به او [[عنایت]] شده، با او مصاحبت کنید که [[حکمت]] را دریافته است<ref>بخاری، ص۲۷؛ ابن ماجه، ج۲، ص۱۳۷۳؛ ابن سعد، ج۶، ص۱۳۰؛ ابونعیم، ج۵، ص۲۸۷۵.</ref>. به جز این [[حدیث]]، [[حدیث]] دیگری از ابوخلاد [[روایت]] نشده است <ref>ابن ماجه، سنن، ج۲، ص۱۳۷۳.</ref>. حدیث پیش گفته، در مجامع [[روایی]] [[اهل سنت]] [[تضعیف]] شده است <ref>ذهبی، ج۴، ص۵۶۲.</ref>. [[هیثمی]] می‌گوید: [[طبرانی]] این حدیث را از طریق استادش [[احمد بن طاهر بن حرمله]] که دروغگوست، نقل کرده است<ref>هیثمی، ج۱۰، ص۳۰۲.</ref>. ضمن اینکه این حدیث، از طریق [[ابوهریره]] نیز نقل شده است<ref>هیثمی، ج۱۰، ص۳۰۲.</ref>.

==منابع==

{{منابع}}

{{پایان منابع}}