←شهادت حسین در فخ مکه
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
==شهادت حسین در فخ مکه== | ==شهادت حسین در فخ مکه== | ||
حسین بعد از تصرف مدینه به سمت مکه حرکت کرد و در منطقه فخ در شش میلی مکه که محل [[احرام]] بچههاست، با [[لشکر]] "هادی عباسی" روبرو شد. او در این [[نبرد]] در هشتم [[ذیحجه]] سال۱۶۹ به [[شهادت]] رسید. "سلیمان بن عبدالله بن حسن" را که دستگیر کرده بودند، در [[مکه]] گردن زدند تا مدتی اجازه نمیدادند جنازههای کشتهشدگان [[دفن]] شود؛ به همین جهت درندگان و پرندگان به بدنها آسیب رساندند<ref>علی بن حسین مسعودی، مروج الذهب، ج۳، ص۳۲۷.</ref>. | |||
[[موسی بن جعفر]]{{ع}} وقتی در مدینه سر حسین را دید، کلمه [[استرجاع]] را بر زبان جاری کرد و فرمود: «به [[خدا]] [[سوگند]]، حسین [[مسلمانی]] [[شایسته]] بود و پیوسته [[روزهدار]]، [[شبزندهدار]] و [[نمازگزار]] و [[آمر به معروف و ناهی از منکر]] بود. در جمع خانوادهاش مانند او کسی نبود»<ref>{{متن حدیث|مَضَى وَ اللَّهِ مُسْلِماً صَالِحاً صَوَّاماً قَوَّاماً آمِراً بِالْمَعْرُوفِ نَاهِياً عَنِ الْمُنْكَرِ مَا كَانَ فِي أَهْلِ بَيْتِهِ مِثْلُهُ}}؛ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۸۰؛ محمدباقر مجلسی، مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، ج۴، ص۱۵۵؛ همو، بحار الأنوار، ج۴۸، ص۱۶۵.</ref>. در | [[موسی بن جعفر]]{{ع}} وقتی در مدینه سر حسین را دید، کلمه [[استرجاع]] را بر زبان جاری کرد و فرمود: «به [[خدا]] [[سوگند]]، حسین [[مسلمانی]] [[شایسته]] بود و پیوسته [[روزهدار]]، [[شبزندهدار]] و [[نمازگزار]] و [[آمر به معروف و ناهی از منکر]] بود. در جمع خانوادهاش مانند او کسی نبود»<ref>{{متن حدیث|مَضَى وَ اللَّهِ مُسْلِماً صَالِحاً صَوَّاماً قَوَّاماً آمِراً بِالْمَعْرُوفِ نَاهِياً عَنِ الْمُنْكَرِ مَا كَانَ فِي أَهْلِ بَيْتِهِ مِثْلُهُ}}؛ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۳۸۰؛ محمدباقر مجلسی، مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، ج۴، ص۱۵۵؛ همو، بحار الأنوار، ج۴۸، ص۱۶۵.</ref>. در | ||