پرش به محتوا

مقصره: تفاوت میان نسخه‌ها

۴ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۱
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۴: خط ۱۴:


[[ابن ندیم]] کتاب‌های [[الرد علی من قال بإمامة مفضول (کتاب)|الرد علی من قال بإمامة مفضول]] اثر [[هشام بن حکم]]، [[الرد علی المعتزله فی إمامة المفضول (کتاب)|الرد علی المعتزله فی إمامة المفضول]] اثر [[مؤمن الطاق]] و [[علی من أبی وجوب الإمامة بالنص (کتاب)|علی من أبی وجوب الإمامة بالنص]] اثر سکاک را در فهرست خویش آورده است<ref>ابن ندیم، محمد بن اسحاق، فهرست، ترجمه و تحقیق: محمدرضا تجدد، ص٣٢٨.</ref> که می‌توانند ردیه‌ای بر پیش‌فرض‌های اهل تقصیر به شمار آیند‌.
[[ابن ندیم]] کتاب‌های [[الرد علی من قال بإمامة مفضول (کتاب)|الرد علی من قال بإمامة مفضول]] اثر [[هشام بن حکم]]، [[الرد علی المعتزله فی إمامة المفضول (کتاب)|الرد علی المعتزله فی إمامة المفضول]] اثر [[مؤمن الطاق]] و [[علی من أبی وجوب الإمامة بالنص (کتاب)|علی من أبی وجوب الإمامة بالنص]] اثر سکاک را در فهرست خویش آورده است<ref>ابن ندیم، محمد بن اسحاق، فهرست، ترجمه و تحقیق: محمدرضا تجدد، ص٣٢٨.</ref> که می‌توانند ردیه‌ای بر پیش‌فرض‌های اهل تقصیر به شمار آیند‌.
در عصر کنونی کتاب [[مکتب]] در فرآیند [[تکامل]]، مقاله «بازخوانی نظریه علمای [[ابرار]]» نگاه متفاوتی به جریان تقصیر داشته‌اند و می‌توان این دو نگاشته و گمانه‌زنی را تلاشی برای احیای اندیشه مقصره در عصر حاضر دانست. مدرسی طباطبایی مقصره را از [[شیعیان]] [[فرمان‌بردار]] در برابر [[ائمه]]{{عم}} بر می‌شمارد؛ مقصره‌ای که در مبانی [[اعتقادی]] خود نصبی یا نصی بودن [[امام]] را نمی‌پذیرفتند و نزدشان [[وجوب]] [[طاعت]] و [[علم]] اختصاصی امام اعتباری نداشت. مدرسی طباطبایی [[نص]] یا [[نصب]]، افتراض طاعت و علم اختصاصی ائمه{{عم}} را نظریه‌ای تطور یافته می‌داند که از [[مقام]] [[سیاسی]] به مقام مذهبی و [[علمی]] امام نزد برخی شیعیان انتقال یافت و [[عصمت]] در مسیر سامان یافتن [[مرجعیت]] مذهبی نهادینه شد<ref>مدرسی طباطبایی، سیدحسین، مکتب در فرآیند تکامل، ترجمه: هاشم ایزدپناه، ص٧٩، ٨٠، ١٠٢.</ref>.
در عصر کنونی کتاب [[مکتب]] در فرآیند [[تکامل]]، مقاله «بازخوانی نظریه علمای [[ابرار]]» نگاه متفاوتی به جریان تقصیر داشته‌اند و می‌توان این دو نگاشته و گمانه‌زنی را تلاشی برای احیای اندیشه مقصره در عصر حاضر دانست. برخی از نویسندگان معاصر مقصره را از [[شیعیان]] [[فرمان‌بردار]] در برابر [[ائمه]]{{عم}} بر می‌شمارد؛ مقصره‌ای که در مبانی [[اعتقادی]] خود نصبی یا نصی بودن [[امام]] را نمی‌پذیرفتند و نزدشان [[وجوب]] [[طاعت]] و [[علم]] اختصاصی امام اعتباری نداشت. آنان [[نص]] یا [[نصب]]، افتراض طاعت و علم اختصاصی ائمه{{عم}} را نظریه‌ای تطور یافته می‌داند که از [[مقام]] [[سیاسی]] به مقام مذهبی و [[علمی]] امام نزد برخی شیعیان انتقال یافت و [[عصمت]] در مسیر سامان یافتن [[مرجعیت]] مذهبی نهادینه شد<ref>ر.ک: مدرسی طباطبایی، سیدحسین، مکتب در فرآیند تکامل، ترجمه: هاشم ایزدپناه، ص٧٩، ٨٠، ١٠٢.</ref>.


در میان کتاب‌ها و مقاله‌هایی که به نقد دیدگاه مدرسی پرداخته‌اند می‌توان به کتاب بررسی نظریه تطور [[تاریخی]] [[تشیع]] به صورت محدود و مقاله «[[مرجئه]] [[شیعه]]» اشاره کرد.
در میان کتاب‌ها و مقاله‌هایی که به نقد دیدگاه مدرسی پرداخته‌اند می‌توان به کتاب بررسی نظریه تطور [[تاریخی]] [[تشیع]] به صورت محدود و مقاله «[[مرجئه]] [[شیعه]]» اشاره کرد.
۲۲۶٬۵۶۵

ویرایش