اباصلت هروی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱۲: خط ۱۲:


درباره [[زمان]] ولادت [[اباصلت]] نیز اطلاع دقیقی در دست نیست. برخی منابع متأخر بر اساس گفته خود وی که از سی سال شاگردی خویش نزد [[سفیان]] بن عیینه از سنین [[کودکی]] [[سخن]] گفته<ref>سیر أعلام النبلاء، ج۱۱، ص۴۴۸.</ref>، با [[احتساب]] [[سال]] [[مرگ]] [[ابن عیینه]]، یعنی [[سال ۱۹۶ ق]]، به این نتیجه رسیده‌اند که [[تولد]] وی در حدود [[سال ۱۶۰ ق]] بوده است<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۵، ص۶۱۳.</ref>.
درباره [[زمان]] ولادت [[اباصلت]] نیز اطلاع دقیقی در دست نیست. برخی منابع متأخر بر اساس گفته خود وی که از سی سال شاگردی خویش نزد [[سفیان]] بن عیینه از سنین [[کودکی]] [[سخن]] گفته<ref>سیر أعلام النبلاء، ج۱۱، ص۴۴۸.</ref>، با [[احتساب]] [[سال]] [[مرگ]] [[ابن عیینه]]، یعنی [[سال ۱۹۶ ق]]، به این نتیجه رسیده‌اند که [[تولد]] وی در حدود [[سال ۱۶۰ ق]] بوده است<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۵، ص۶۱۳.</ref>.
اباصلت برای شنیدن [[حدیث]] به شهرهای بسیاری [[سفر]] کرده است<ref>تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۷.</ref> و طبعاً غیر از ابن عُیَیْنه، محضر برخی دیگر از [[مشایخ]] [[اهل حدیث]] را نیز [[درک]] کرده است که از جمله ایشان می‌توان به [[حماد بن زید]] [[بصری]]، [[مالک بن انس قرشی]]، [[محمد]] بن خازم تمیمی، مشهور به ابا [[معاویه]]، عبدالرزاق بن [[همام]] [[یمانی]] [[صنعانی]] و [[شریک]] بن [[عبدالله]] [[نخعی]] اشاره کرد<ref>تاریخ الموصل، ج۲، ص۲۶؛ تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۷.</ref>. وی محضر این بزرگان را در شهرهای [[کوفه]]، بصره، [[یمن]]، [[مکه]] و [[مدینه]] درک کرده است<ref>تاریخ الموصل، ج۲، ص۲۶.</ref>. از سخنان اباصلت و درگیری‌های وی با [[فرقه‌ها]] و نحله‌های [[کلامی]] گوناگون می‌توان این مطلب را دریافت که وی علاوه بر آشنایی با [[علم حدیث]]، [[شناخت]] قابل توجهی نیز از [[دانش]] [[کلام]] و [[علم ملل و نحل]] داشته است. وی به شدت مورد توجه [[مأمون]] بود و با نظر وی در جلسات [[مناظره]] با جماعاتی از [[اهل]] کلام حاضر می‌شد<ref>تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۸-۴۹.</ref>.
اباصلت برای شنیدن [[حدیث]] به شهرهای بسیاری [[سفر]] کرده است<ref>تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۷.</ref> و طبعاً غیر از ابن عُیَیْنه، محضر برخی دیگر از [[مشایخ]] [[اهل حدیث]] را نیز [[درک]] کرده است که از جمله ایشان می‌توان به [[حماد بن زید بصری]]، [[مالک بن انس قرشی]]، [[محمد بن خازم تمیمی]]، مشهور به [[ابا معاویه]]، [[عبدالرزاق بن همام یمانی صنعانی]] و [[شریک بن عبدالله نخعی]] اشاره کرد<ref>تاریخ الموصل، ج۲، ص۲۶؛ تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۷.</ref>. وی محضر این بزرگان را در شهرهای [[کوفه]]، بصره، [[یمن]]، [[مکه]] و [[مدینه]] درک کرده است<ref>تاریخ الموصل، ج۲، ص۲۶.</ref>. از سخنان اباصلت و درگیری‌های وی با [[فرقه‌ها]] و نحله‌های [[کلامی]] گوناگون می‌توان این مطلب را دریافت که وی علاوه بر آشنایی با [[علم حدیث]]، [[شناخت]] قابل توجهی نیز از [[دانش]] [[کلام]] و [[علم ملل و نحل]] داشته است. وی به شدت مورد توجه [[مأمون]] بود و با نظر وی در جلسات [[مناظره]] با جماعاتی از [[اهل کلام]] حاضر می‌شد<ref>تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۸-۴۹.</ref>.


از وی نقل شده است: من شخصی به دانشمندی [[علی بن موسی]]{{ع}} ندیده‌ام و نیز هیچ عالمی را ندیده‌ام که با ایشان [[ملاقات]] کند و به [[برتری]] دانش [[امام]] بر خود و دیگر [[علما]] [[شهادت]] ندهد<ref>إعلام الوری، ص۳۲۸.</ref>. وی به نقل از [[امام رضا]]{{ع}} آورده است: [[دانشمندان]] بسیاری در مدینه بودند و من در [[روضه]] [[رسول خدا]]{{صل}} می‌نشستم. و چون یکی از ایشان در مسأله‌ای در می‌ماند، متوجه من می‌شدند و مسأله خود را با من مطرح می‌کردند و پاسخ [[پرسش]] خود را می‌یافتند<ref>إعلام الوری، ص۳۲۸.</ref>. 
از وی نقل شده است: من شخصی به دانشمندی [[علی بن موسی]]{{ع}} ندیده‌ام و نیز هیچ عالمی را ندیده‌ام که با ایشان [[ملاقات]] کند و به [[برتری]] دانش [[امام]] بر خود و دیگر [[علما]] [[شهادت]] ندهد<ref>إعلام الوری، ص۳۲۸.</ref>. وی به نقل از [[امام رضا]]{{ع}} آورده است: [[دانشمندان]] بسیاری در مدینه بودند و من در [[روضه]] [[رسول خدا]]{{صل}} می‌نشستم. و چون یکی از ایشان در مسأله‌ای در می‌ماند، متوجه من می‌شدند و مسأله خود را با من مطرح می‌کردند و پاسخ [[پرسش]] خود را می‌یافتند<ref>إعلام الوری، ص۳۲۸.</ref>. 
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش