بحر بن کعب تمیمی: تفاوت میان نسخهها
←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
بحر بن کعب تمیمی از [[بنیتیمالله بن ثعلبه بن عکابه]] از [[قبیله]] [[بنیتیمالله]]، از اهالی [[کوفه]] بود.<ref>تاریخ طبری، ج۶، ص۵۷-۵۸؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۲۴۰.</ref> | بحر بن کعب تمیمی از [[بنیتیمالله بن ثعلبه بن عکابه]] از [[قبیله]] [[بنیتیمالله]]، از اهالی [[کوفه]] بود.<ref>تاریخ طبری، ج۶، ص۵۷-۵۸؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۲۴۰.</ref> | ||
بحر در [[روز عاشورا]]، علاوه بر اینکه در [[قتل]] [[عبدالله بن حسن بن علی]]، کوچکترین فرزند [[امام حسن]]{{ع}} دست | بحر در [[روز عاشورا]]، علاوه بر اینکه در [[قتل]] [[عبدالله بن حسن بن علی]]، کوچکترین فرزند [[امام حسن]]{{ع}} دست داشت. | ||
بحر بن کعب از کسانی است که پس از [[شهادت]] [[اباعبدالله]]{{ع}} [[دست]] به [[غارت]] شلوار، لباسها و وسایل ایشان زد<ref> البلاذری، احمد بن یحیی؛ انساب الاشراف، تحقیق محمد باقر محمودی، بیروت، دارالتعارف، چاپ اول، ۱۹۷۷، ج۳، ص۲۲۰؛ الطبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الأمم و الملوک(تاریخ الطبری)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، چاپ دوم، ۱۹۶۷، ج۵، ص۴۵۳؛ شیخ مفید؛ الارشاد، قم، کنگره شیخ مفید، ص۱۴۱۳، ج۲، ص۱۱۱ و ابن اثیر، علی بن ابی الکرم؛ الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر-داربیروت، ۱۹۶۵، صص۷۷-۷۸.</ref> و [[لباس]] کهنهای که [[امام]]{{ع}} به تن کرده بود را از [[بدن]] [[حضرت]]{{ع}} بیرون آورد و امام{{ع}} را برهنه بر روی [[زمین]] رها کرد<ref> سید بن طاوس؛ اللهوف، تهران، جهان، ۱۳۴۸ش، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [http://pajoohe.ir/%D9%82%D8%A7%D8%AA%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B91__a-44549.aspx مقاله «قاتلان امام حسین (ع)، ش۱»، پایگاه پژوهه].</ref> | |||
هنگامی که [[امام حسین{{ع}}]]، [[غرق]] [[خون]] و زخم بر خاک افتاده بود، بحر بن کعب تمیمی [[شمشیر]] خود را بلند کرد تا بر آن [[حضرت]] فرود آورد، اما عبدالله بن حسن بن علی که خود را به [[امام]] رسانده بود، [[دست]] خود را حائل [[شمشیر]] کرد و دستش قطع شد. عبدالله از درد فریاد کشید. [[امام]] او را در آغوش گرفته و [[دلداری]] داد.<ref>وقعة الطف، ص۲۵۳؛ انساب الاشراف، ج۳، ص۴۰۸؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۱؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۷۷؛ ارشاد، ج۲، ص۴۶۸؛ مقاتل الطالبیین، ص۱۱۶، نامش ابجر بن کعب بود.</ref> | هنگامی که [[امام حسین{{ع}}]]، [[غرق]] [[خون]] و زخم بر خاک افتاده بود، بحر بن کعب تمیمی [[شمشیر]] خود را بلند کرد تا بر آن [[حضرت]] فرود آورد، اما عبدالله بن حسن بن علی که خود را به [[امام]] رسانده بود، [[دست]] خود را حائل [[شمشیر]] کرد و دستش قطع شد. عبدالله از درد فریاد کشید. [[امام]] او را در آغوش گرفته و [[دلداری]] داد.<ref>وقعة الطف، ص۲۵۳؛ انساب الاشراف، ج۳، ص۴۰۸؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۵۱؛ الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۷۷؛ ارشاد، ج۲، ص۴۶۸؛ مقاتل الطالبیین، ص۱۱۶، نامش ابجر بن کعب بود.</ref> | ||