بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'دوازده امام' به 'دوازده امام') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== | ==سرشناسه عصمت امام توسط آقای هاشمی== | ||
[[عصمت]] به معنای منع و امساک، عبارت از [[نیروی درونی]] [[حفاظت از گناه]] و [[مصونیت از اشتباه]] است که مایه [[اعتماد]] و [[اطمینان]] [[پیروان]] به [[درستی]] گفتهها و [[اعمال]] [[پیامبر]] و [[امامان]] و انطباق آن با [[فرامین الهی]] میشود. | |||
یکی از [[اعتقادات شیعه]]، درباره [[انبیاء]] و [[ائمه]]، عصمت آنان از هرگونه [[گناه]] و [[اشتباه]] است، به این معنی که [[برگزیدگان الهی]]، [[هدایت کنندگان]][[ بشر]] و پیشوای آنان هستند و اقتضای این امر،[[ پیروی]] از آنان در تمام [[شؤون]] [[دینی]] و [[دنیوی]] است، بنابراین چنین مقتدایی لازم است مصون از هرگونه گناه و [[خطا]] باشد<ref>ر.ک: عبدالحسین خسروپناه، کلام نوین اسلامی، ج۲، ص۳۵۹ ـ ۳۶۲.</ref>. | |||
زیربنای عصمت، [[لطف خداوند]] به [[حجتهای الهی]] است که به موجب آن به اوج قلۀ [[باور]] میرسند، باوری که [[زشتی]] گناه را میبینند و با [[اختیار]] از این زشتی چشم میپوشند<ref>.ر.ک: خاتمی، سید احمد، در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص۱۴۵.</ref>. بنابراین عصمت، ناشی از [[کثرت]] [[علم]] است و هر چه علم، قویتر و شدیدتر باشد، عمل نیز به مقتضای علم، قویتر خواهد بود. [[معصوم]] به زشتی و [[قبح]] گناه، علم دارد و با توجه به این علم، [[ارتکاب معصیت]] محال است<ref>ر.ک: قربانی، علی، امامتپژوهی، ص۱۶۲.</ref>. | |||
[[شیعه]] برای [[اثبات]] مدعای خود از [[دلائل عقلی]] ([[دلیل تسلسل]]، [[دلیل]] [[حفظ دین]]، [[دلیل امتناع تناقض]] و دلیل نقض [[قرض]]) و [[دلائل نقلی]] ([[آیه ابتلاء]]، [[آیه تطهیر]]، [[آیه اولی الامر]]، [[آیه صادقین]] و [[حدیث ثقلین]]) بهره میبرد. | |||
==مقدمه== | |||
'''[[عصمت امام]]''' به معنای [[دوری امام از خطا]] و [[گناه]] است. '''[[عصمت]]''' یکی از مهمترین صفات و شروط اساسی [[امامت]] [[امام]] از نظر شیعه است<ref>ر.ک. [[علی ربانی گلپایگانی| ربانی گلپایگانی، علی]]، [[کلام تطبیقی ج۲ (کتاب)|کلام تطبیقی]]، ج۲، ص۲۳۱.</ref>. [[امام]]، همانند پیامبران و فرشتگان، باید معصوم و از هرگونه پلیدی، پاک باشد. سرپیچی از دستورات الهی و ارتکاب معاصی، با تصدی منصب [[امامت]] منافات دارد<ref>ر.ک. [[علی قربانی| قربانی، علی]]، [[امامتپژوهی (کتاب)|امامتپژوهی]]، ص۱۵۴.</ref>. | '''[[عصمت امام]]''' به معنای [[دوری امام از خطا]] و [[گناه]] است. '''[[عصمت]]''' یکی از مهمترین صفات و شروط اساسی [[امامت]] [[امام]] از نظر شیعه است<ref>ر.ک. [[علی ربانی گلپایگانی| ربانی گلپایگانی، علی]]، [[کلام تطبیقی ج۲ (کتاب)|کلام تطبیقی]]، ج۲، ص۲۳۱.</ref>. [[امام]]، همانند پیامبران و فرشتگان، باید معصوم و از هرگونه پلیدی، پاک باشد. سرپیچی از دستورات الهی و ارتکاب معاصی، با تصدی منصب [[امامت]] منافات دارد<ref>ر.ک. [[علی قربانی| قربانی، علی]]، [[امامتپژوهی (کتاب)|امامتپژوهی]]، ص۱۵۴.</ref>. | ||