←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
پس همین که این مطلب، یعنی سخن از [[حقانیت قرآن]] در چند جای [[سوره]] تکرار شد و نیز در اول و آخر آن آمده، دلالت دارد که زمینه و اساس آیات این سوره همان [[پاسخگویی]] و رد [[انکار]] کفاری است که [[وحی بودن قرآن]] را انکار میکردند، و به همین جهت است که تهدیدهایی که در این سوره آمده- که قسمت عمده سوره است- در باره مکذبین [[آیات خدا]] از این [[امت]] است، اینها هستند که تهدیدشان کرده است به [[داوری]] بین آنان و بین پیامبرشان{{صل}} و فرموده: این [[قضاء]]، سنتی است که [[خدای تعالی]] در بین هر امتی با پیغمبرش جاری کرده. و نیز سوره مورد بحث را با تعقیب همین جریان ختم نموده، بهطوری که گویی بیان [[حقیقت]] نامبرده از مختصات این سوره است. | پس همین که این مطلب، یعنی سخن از [[حقانیت قرآن]] در چند جای [[سوره]] تکرار شد و نیز در اول و آخر آن آمده، دلالت دارد که زمینه و اساس آیات این سوره همان [[پاسخگویی]] و رد [[انکار]] کفاری است که [[وحی بودن قرآن]] را انکار میکردند، و به همین جهت است که تهدیدهایی که در این سوره آمده- که قسمت عمده سوره است- در باره مکذبین [[آیات خدا]] از این [[امت]] است، اینها هستند که تهدیدشان کرده است به [[داوری]] بین آنان و بین پیامبرشان{{صل}} و فرموده: این [[قضاء]]، سنتی است که [[خدای تعالی]] در بین هر امتی با پیغمبرش جاری کرده. و نیز سوره مورد بحث را با تعقیب همین جریان ختم نموده، بهطوری که گویی بیان [[حقیقت]] نامبرده از مختصات این سوره است. | ||
بنا بر این جا دارد که [[سوره یونس]] را به سوره [[انذار]] و قضاء [[عدل]] بین [[رسول خدا]]{{صل}} و بین امتش معرفی شود، و اتفاقا سوره با یادآوری همین قضاء و داوری ختم شده، آنجا که خطاب به [[رسول]] گرامی خود فرموده: | بنا بر این جا دارد که [[سوره یونس]] را به سوره [[انذار]] و قضاء [[عدل]] بین [[رسول خدا]]{{صل}} و بین امتش معرفی شود، و اتفاقا سوره با یادآوری همین قضاء و داوری ختم شده، آنجا که خطاب به [[رسول]] گرامی خود فرموده: {{متن قرآن|وَاصْبِرْ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ}}<ref>«و از آنچه به تو وحی میگردد پیروی کن و شکیبایی پیشه ساز تا خداوند داوری فرماید و او بهترین داوران است» سوره یونس، آیه ۱۰۹.</ref>. | ||
==ویژگیهای [[سوره یونس]]== | ==ویژگیهای [[سوره یونس]]== | ||