قیام امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

قیام امام حسین (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۱۳

۸٬۲۰۶ بایت اضافه‌شده ، ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۱

←‏جستارهای وابسته

دیداریویکی‌متن

Jaafari

مدیران

۸۰٬۱۳۵

ویرایش

@@ خط ۳۵: / خط ۳۵: @@
 مردم! [[آگاه]] باشید، اینان ([[بنی امیه]]) [[اطاعت خدا]] را ترک کرده و [[پیروی از شیطان]] را پیشه خود ساخته‌اند. [[فساد]] را [[ترویج]] و [[حدود الهی]] را تعطیل کرده "فییء" را به خود اختصاص داده و [[حلال و حرام]] خداوند را [[تغییر]] داده‌اند. در حالی که من به [[هدایت]] و [[اصلاح جامعه اسلامی]] از دیگران شایسته‌ترم»<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ طبری، ج۵، ص۴۰۲.</ref>.<ref>[[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۱۰]] ص ۲۳.</ref>
+==روش‌شناسی قیام امام حسین==
+[[گزینش]] روش درست، منطقی، کارآمد و فراگیر در انجام حرکت و [[نهضت]] اصلاحی بسیار مهم می‌باشد. اگر شرایط اوضاع و احوال [[جامعه]] رو به پیچیدگی بیشتر باشد، [[انتخاب]] روش، دشوارتر خواهد بود.
+به [[راستی]]، روش چه روشی باید باشد؛ روش [[فرهنگی]] صرف، [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] محض، روش نظامی و مسلحانه صرف، روش ترکیبی فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و یا [[قیام مسلحانه]]؟ همچنین این که هر کدام از این روش‌ها جوهره [[عقلانی]] و خردگرایانه محض داشته باشد یا عاشقانه، عارفانه و جهادی، بسیار مهم و سرنوشت‌ساز می‌باشد.
+حال، با رویکردی [[تاریخی]] - تحلیلی به [[قیام امام حسین]]{{ع}} و بررسی شواهد [[حدیثی]] و [[روایی]] در مجموعه [[سخنان حسین بن علی]]{{ع}} باید به [[درستی]] دریافت که [[امام]]{{ع}} چه روشی را با چه جوهره‌ای انتخاب کرد؟ چه تناسب و سنخیتی بین روش و جوهره وجود داشته است؟ چه همگونی بین روش و جوهره با علل فاعلی و غایی [[نهضت عاشورا]] وجود دارد؟
+آیا جوهره [[قیام]] نیز عقلانی - عاشقانه بوده است یا نه؟ در پرتو پاسخی جامع به این پرسش‌هاست که می‌توان [[تصور]] و تصویری کلان و جامع از قیام [[جاودانه]] [[کربلا]] به دست آورد.
+روش [[پدیدارشناسی]] در تحلیل قیام تاریخی [[امام حسین]]{{ع}} ما را به این نتیجه رهنمون می‌کند که امام حسین{{ع}} در نهضت خود، اهداف روشن و روش‌های شفاف و زلال را برگزید و در تمام سخنان و نامه‌های خود، در هر مناسبتی بر اهداف و روش‌های خود تأکید داشت و حتی شعارهای وی متناسب با اهداف و روش‌هایش بود.
+به طور مثال، امام{{ع}} در تبیین [[هدف‌ها]]، [[هدف]] [[اصلاح جامعه]] [[نبوی]] را، أحیای [[ارزش‌ها]] و معیارهای اصیل [[اسلامی]] [[نفی]] و محو [[بدعت‌ها]] و از بین بردن آفات و آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی، که [[اسلام ناب محمدی]]{{صل}} را [[تهدید]] می‌کرد، [[زنده کردن]] [[شعایر]] [[دینی]]، [[اقامه حق]] و [[عدالت اجتماعی]]، نابودی [[استبداد]]، [[ظلم]] و [[فسق]] و [[فجور]]، اعتلای کلمه [[توحید]] احیای روش کار آمد و [[سعادت‌بخش]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و علی{{ع}} در [[جامعه]]، [[خرافه‌زدایی]] از چهره اصیل [[دین]]، [[دیندار]] نمودن جامعه در عرصه‌های گوناگون و حوزه‌های مختلف [[فکری]] و عملی و در روش‌ها، روش [[جهاد]] و [[مبارزه]] و احیای عنصر [[امر به معروف و نهی از منکر]] و در واقع، ترکیب [[فرهنگی]] (احیای اصول، [[حقایق]] [[دینی]] و [[اصلاح]] [[امت اسلامی]])، [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] (اصلاح [[مدیریت]] و [[حکومت]]، استبداد‌زدایی و [[اقامه عدل]]) و [[جهاد مسلحانه]]، خروج علیه [[خلافت]] غصبی و [[خلیفه]] فاقد صلاحیت برای [[اداره جامعه اسلامی]] و... می‌دانند.
+جوهره و [[روح]] [[قیام]] فرهنگی، اجتماعی و مسلحانه [[امام حسین]]{{ع}} نیز [[عشق]] و درد بود؛ درد دین و [[غیرت دینی]] که از [[درک عمیق]]، روح بلند و ژرف [[الهی]] و اوج [[دینداری]] او سرچشمه می‌گرفت.
+[[درک]] شرایط فرهنگی و اجتماعی [[اسلام]] و اقتضای [[زمان]] (زمان‌شناسی [[امام]]{{ع}}) نیز عامل مهم حرکت علیه خلافت و خلیفه [[حاکم]] بود.
+بنابراین، قیام خونین سرخ [[حسینی]] شکل گرفت و امام{{ع}} در [[وداع]] با [[قبر]] [[نورانی]] [[پیامبر]]{{صل}} از {{عربی|و أن يراك قتيلا}} سخن به میان آورده و هنگام حرکت از [[مکه]] به [[کربلا]] نیز ندای [[استرجاع]] {{متن قرآن|إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ}} سر دادند.
+و چهره قیام خود را از [[مدینه]] تا کربلا و از کربلا تا مدینه، یعنی حرکت دورانی که دایره عشق، [[شهادت]]، [[پیام]] و [[خون]] بود، ترسیم کردند تا حوزه [[وظایف]] و [[رسالت‌ها]] مشخص باشد.
+عده‌ای از سر عشق، خون خود را [[هدیه]] اسلام اصیل و [[ناب]] کردند و گروهی نیز از سر عشق از کربلا تا [[کوفه]]، [[شام]] و مدینه، کاروان آزادگان را در پیام‌رسانی به راه انداخته و با [[بصیرت]] [[انجام وظیفه]] نمودند که در اصل، وظیفه‌گرایی و [[تکلیف محوری]] روح جهاد، شهادت، [[اسارت]] ظاهری و [[حریت]] [[واقعی]] بود تا [[مسلمانان]] همه اعصار بدانند که [[اسلام‌شناسی]]، [[وظیفه‌شناسی]]، زمان‌شناسی، [[دشمن‌شناسی]]، ولایت‌شناسی، و ولایت‌مداری از اصول مهم [[حیات دینی]] و [[زندگی اسلامی]] آنان خواهد بود. البته، به تعبیر [[حسین بن علی]]{{ع}} در همیشه [[تاریخ]] {{متن حدیث|قَلَّ الدَّيَّانُونَ‌}} نمودار خواهد شد.
+در قیام اصلاحی و [[نهضت]] احیایی [[امام حسین]]{{ع}} [[هدف‌ها]]، [[شعارها]]، مسیرهای [[قیام]] و حرکت روشن و روش‌ها نیز بسیار روشن و شناخته شده و دست یافتنی است و هیچ نکته مبهم و نقطه متشابهی در قیام [[الهی]] آن [[حضرت]] وجود ندارد. عجیب است که نه تنها کلیات [[قیام امام]]، بلکه جزییات نهضت حضرت نیز روشن و مستند در [[تاریخ]] است و بسیار حیاتی مهم و دخیل در تحلیل قیام می‌باشند و این خود معجزه‌ای در قیام [[معصومانه]]، أسمانی، [[توحیدی]] و عدالت‌خواهانه امام حسین{{ع}} است.
+پس، [[انتخاب]] روش امام حسین{{ع}} نیز الگویی برای [[گزینش]] روش‌ها و [[اصلاح‌گرایی]] و [[احیاگری]] است.
+[[بدیهی]] است که [[امام]]{{ع}} با [[درک]] صحیح و همه جانبه مسأله، روشن کردن هدف‌ها، شعارها، آگاه‌سازی [[مردم]]، [[اتمام حجت]]، دین‌محوری، [[عدالت‌گرایی]]، احیای [[امر به معروف و نهی از منکر]]، [[ظلم ستیزی]]، [[دلسوزی]] برای مردم و نسل‌های مختلف [[جامعه]]، [[آینده نگری]]، [[حفظ حقوق]] و [[کرامت انسانی]] و [[آزادی]] خواهی، به [[وظیفه]] خویش عمل نموده‌اند.<ref>[[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۱۰]] ص ۲۸.</ref>
 == جستارهای وابسته ==