آیه غار: تفاوت میان نسخه‌ها

درباره [[نزول]] سکینه نیز گفته شده که سیاق ضمایر مفرد مذکر در [[آیه]] که همگی به [[پیامبر]]{{صل}} باز می‌گردند و تعبیر {{متن قرآن|أَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ}} در [[آیات]] دیگر، مؤید این نظر است که [[خداوند]] از [[نزول]] سکینه بر [[پیامبر]]{{صل}} خبر می‌دهد، نه [[ابوبکر]]<ref> التبیان، ج‌۵، ص‌۲۲۱ و ۲۲۲؛ المیزان، ج‌۹، ص‌۲۸۱.</ref>؛ ازاین رو برخی از [[عالمان شیعه]]، این [[آیه]] را بر ضدّ [[ابوبکر]] شمرده‌اند؛ زیرا در [[آیات]] دیگر در کنار نام [[پیامبر]]{{صل}}از [[مؤمنان]] نیز یاد شده: {{متن قرآن|ثُمَّ أَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَذَلِكَ جَزَاء الْكَافِرِينَ}}<ref> آنگاه خداوند آرامش خویش را بر پیامبر خود و بر مؤمنان فرو فرستاد و سپاهیانی را که آنان را نمی‌دیدید؛ فرود آورد و کافران را به عذاب افکند و آن، کیفر کافران است؛ سوره توبه، آیه:۲۶.</ref>؛ امّا در این [[آیه]]، فقط از‌ [[نزول]] سکینه بر [[پیامبر]]{{صل}} سخن به میان آمده‌ است<ref> المیزان، ج‌۹، ص‌۲۸۱.</ref>.<ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[ آیه غار - خراسانی (مقاله)|مقاله «آیه غار»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص۴۲۵ - ۴۲۶.</ref>

{{منابع}}

#[[پرونده:000052.jpg|22px]] [[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[آیه غار - خراسانی (مقاله)|مقاله «آیه غار»]]،[[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱''']]