جمع قرآن در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

#گفته شده است که پس از تکمیل نسخه‌های مصاحف نسخه ای را نزد [[عثمان]] آوردند و او گفت: چه [[نیکو]] و [[زیبا]] تهیه کرده‌اید؛ ولی در آن اشتباهی است که [[عرب]] با زبانش آن را درست تلفظ می‌‌کند؛<ref>نک. کنز العمال، ج ۲، ص۵۸۷؛ تاریخ القرآن، نولدکه، ص۴۴۳. </ref> ولی این روایت، ضعیف، منقطع و مضطرب است. [[آلوسی]] می‌‌نویسد: این روایت از عثمان صحیح نیست. <ref>روح المعانی، ج ۶، ص۲۳. </ref> به باور [[ابن تیمیه]] هیئت [[توحید]] مصاحف همگی از اهل لغت و [[ادب]] و [[فصاحت]] بودند و بسیار بعید است مرتکب [[اشتباه]] یا غلطی شوند که دیگران به آن پی ببرند و خود از آن [[غافل]] باشند. [[ابن انباری]] [[سند حدیث]] یاد شده را صحیح نمی‌داند و مدعی است محال است [[عثمان]] در [[قرآن]] غلطی را باقی گذاشته باشد که دیگران در [[آینده]] بخواهند آن را درست کنند. <ref>نک: التفسیر الکبیر، ج ۲۲، ص۷۵؛ تدوین القرآن، ص۳۴۱ - ۳۴۳. </ref> [[روایات]] دیگری نیز از برخی از جمله [[عایشه]] نقل شده که بیانگر غلط بودن برخی آیات‌اند که خاورشناسان آنها را دستاویزی برای ادعای [[تحریف در قرآن]] کرده‌اند که همگی این روایات از نظر سندی مخدوش‌اند؛ از جمله از عایشه نقل شده است که نویسندگان در تدوین برخی [[آیات]] اشتباه کرده‌اند. محققان صراحتا این ادعا و امثال آن را نادرست <ref>التفسیر الکبیر، ج ۲۲، ص۷۵؛ نیز نک: تراثنا، ش ۳، ص۴۷ - ۵۱. </ref> و این روایات را جعلی و غیر قابل [[اعتماد]] می‌‌دانند. <ref>المنار، ج ۶، ص۶۴ - ۶۵. </ref> افزون بر اینکه [[تواتر]] قرآن و اعتماد آن بر [[حفظ]] و نقل شفاهی در ادوار مختلف افزون بر خط [[مصحف]]، از مهم‌ترین ویژگی‌هایی است که [[خداوند]] به این [[امت]] ارزانی کرده است. <ref>النشر فی قرائات العشر، ج ۱، ص۱۶۲. </ref>.<ref>[[سید عبدالرسول حسینی‌زاده|حسینی‌زاده، سید عبدالرسول]]، [[جمع قرآن (مقاله)|مقاله «جمع قرآن»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم، ج۹.]]</ref>

{{منابع}}

[[پرونده:000060.jpg|22px]] [[سید عبدالرسول حسینی‌زاده|حسینی‌زاده، سید عبدالرسول]]، [[جمع قرآن (مقاله)|مقاله «جمع قرآن»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۹''']]