قصه در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱۰۱: خط ۱۰۱:
از مهم‌ترین قصه‌های [[قرآن]]، قصه‌های [[پیامبران الهی]] است که شامل بیان [[دعوت]] [[اقوام]] توسط [[انبیا]]، [[معجزات]] آنان، موضع [[مخالفان]] آنها و سرانجامِ [[مؤمنان]] و [[کافران]] است. قصه‌های برخی از انبیا مانند [[قصه]] [[حضرت موسی]]{{ع}} و [[نوح]]{{ع}} بارها به صورت مشروح و چکیده بازگو شده است.
از مهم‌ترین قصه‌های [[قرآن]]، قصه‌های [[پیامبران الهی]] است که شامل بیان [[دعوت]] [[اقوام]] توسط [[انبیا]]، [[معجزات]] آنان، موضع [[مخالفان]] آنها و سرانجامِ [[مؤمنان]] و [[کافران]] است. قصه‌های برخی از انبیا مانند [[قصه]] [[حضرت موسی]]{{ع}} و [[نوح]]{{ع}} بارها به صورت مشروح و چکیده بازگو شده است.


قصه‌های پیامبرانی همچون [[حضرت آدم]]، ابراهیم، [[ادریس]]، اسحاق، [[اسماعیل]]، [[اشموئیل]]، [[الیاس]]، الْیَسَع، ایوب، [[حزقیل]]، [[خضر]]، [[داود]]، [[ذوالکفل]]، [[زکریا]]، [[سلیمان]]، [[شعیب]]، [[شیث]]، [[صالح]]، عیسی، [[لوط]]، موسی، نوح، هارون، [[هود]]، یحیی، [[یعقوب]]، یوسف، [[یونس]]{{ع}} به تفصیل یا اشاره در قرآن آمده است.
قصه‌های پیامبرانی همچون [[حضرت آدم]]، [[حضرت ابراهیم]]، [[ادریس]]، اسحاق، [[اسماعیل]]، [[اشموئیل]]، [[الیاس]]، الْیَسَع، ایوب، [[حزقیل]]، [[خضر]]، [[داود]]، [[ذوالکفل]]، [[زکریا]]، [[سلیمان]]، [[شعیب]]، [[شیث]]، [[صالح]]، عیسی، [[لوط]]، موسی، نوح، هارون، [[هود]]، یحیی، [[یعقوب]]، یوسف، [[یونس]]{{ع}} به تفصیل یا اشاره در قرآن آمده است.


در بیان [[قصص]] [[انبیاء]] و [[اولیاء]] و [[حکما]] و... فوائد بی‌شماری می‌باشد و این که بعضاً مکرراً تکرار شده‌اند، تأکید بر این نکته است که این کتاب قصه و [[تاریخ]] نیست؛ بلکه کتاب [[سلوک الی الله]] و [[توحید]] و [[معارف]] می‌باشد و مقصود از بیان و تکرار این است که شاید در [[مردم]] تأثیر کند و موجب ازدیاد [[تقوا]] شود. و باید توجه نمود که دعوت و [[موعظه]] بی‌تکرار و تفنن از [[بلاغت]] خارج و در [[نفوس]] بی‌تأثیر می‌باشد. [[ولی در قرآن]] این قضایا به‌طوری شیرین بیان شده و تکرار آنها بگونه‌ای است که موجب کسالت خواننده نشود و در هر تکرار جزئیاتی نو و جدید بیان شده است.
در بیان [[قصص]] [[انبیاء]] و [[اولیاء]] و [[حکما]] و... فوائد بی‌شماری می‌باشد و این که بعضاً مکرراً تکرار شده‌اند، تأکید بر این نکته است که این کتاب قصه و [[تاریخ]] نیست؛ بلکه کتاب [[سلوک الی الله]] و [[توحید]] و [[معارف]] می‌باشد و مقصود از بیان و تکرار این است که شاید در [[مردم]] تأثیر کند و موجب ازدیاد [[تقوا]] شود. و باید توجه نمود که دعوت و [[موعظه]] بی‌تکرار و تفنن از [[بلاغت]] خارج و در [[نفوس]] بی‌تأثیر می‌باشد. [[ولی در قرآن]] این قضایا به‌طوری شیرین بیان شده و تکرار آنها بگونه‌ای است که موجب کسالت خواننده نشود و در هر تکرار جزئیاتی نو و جدید بیان شده است.
خط ۱۰۷: خط ۱۰۷:
درباره قصص انبیا کتاب‌هایی تألیف شده است که به برخی از آنها اشاره می‌شود:
درباره قصص انبیا کتاب‌هایی تألیف شده است که به برخی از آنها اشاره می‌شود:


قصص‌الأنبیاء [[طبری]]؛ قصص‌الأنبیاء [[ابن‌کثیر]]، و نیز به همین نام، کتاب‌های کمال [[مصطفی]] [[شاکر]]، [[عبدالوهاب]] نجار، عبدالودود [[امین]] و قطب‌الدین راوندی؛ کتاب قصص‌الأنبیاء؛ أحداثها و عِبَرُها تألیف محمد الفقّیّ.
[[قصص‌ الأنبیاء (کتاب)|قصص‌ الأنبیاء]] [[طبری]]؛ [[قصص‌ الأنبیاء (کتاب)|قصص‌ الأنبیاء]] [[ابن‌کثیر]]، و نیز به همین نام، کتاب‌های [[کمال مصطفی شاکر]]، [[عبدالوهاب نجار]]، [[عبدالودود امین]] و [[قطب‌الدین راوندی]]؛ کتاب [[قصص‌ الأنبیاء أحداث‌ها و عِبَرُها (کتاب)|قصص‌ الأنبیاء أحداث‌ها و عِبَرُها]] تألیف [[محمد الفقّیّ]]<ref>خرمشاهی، بهاء الدین، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی،جلد۲،صفحه (۱۷۵۹-۱۷۶۳)؛ ابو زهره، محمد،معجزه بزرگ ,پژوهشی درعلوم قرآن،صفحه (۱۹۷-۲۶۵)؛ قطب راوندی، سعید بن هبة الله، قصص الانبیاء،جلد۱،صفحه ۳۵؛ جزایری، نعمت الله بن عبدالله، قصص الانبیاء،صفحه ۳؛ طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن،جلد۱،صفحه ۸۳.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۲۲۹۵.</ref>
 
قصه هر یک از انبیا در همین [[فرهنگنامه]] آمده است<ref>خرمشاهی، بهاء الدین، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی،جلد۲،صفحه (۱۷۵۹-۱۷۶۳)؛ ابو زهره، محمد،معجزه بزرگ ,پژوهشی درعلوم قرآن،صفحه (۱۹۷-۲۶۵)؛ قطب راوندی، سعید بن هبة الله، قصص الانبیاء،جلد۱،صفحه ۳۵؛ جزایری، نعمت الله بن عبدالله، قصص الانبیاء،صفحه ۳؛ طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن،جلد۱،صفحه ۸۳.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۱۱۵٬۳۵۳

ویرایش