تهدید در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

در مواردی که [[مسلمانی]] به خروج از [[اسلام]] تهدید می‌‌شود، اظهار [[کفر]] با وجود [[اطمینان]] و [[ایمان قلبی]]، از روی [[تقیه]] جایز است. {{متن قرآن|مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ وَلَكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ}}<ref>«بر آن کسان که پس از ایمان به خداوند کفر ورزند- نه آن کسان که وادار (به اظهار کفر) شده‌اند و دلشان به ایمان گرم است بلکه آن کسان که دل به کفر دهند- خشمی از خداوند خواهد بود و عذابی سترگ خواهند داشت» سوره نحل، آیه ۱۰۶.</ref> از [[شأن نزول]] همین [[آیه]] برمی آید که [[مقاومت]] در برابر تهدید [[کفار]] و [[شهادت]] در این [[راه]] نیز جایز است، چنان که [[یاسر]] و [[سمیه]] زیر شکنجه‌های [[دشمن]] به شهادت رسیدند.<ref>تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۷۱؛ الصافی، ج ۳، ص ۱۵۷؛ الدرالمنثور، ج ۴، ص ۱۳۲ - ۱۳۳.</ref> برخی با استفاده از این آیه تهدید را از مسوّغات [[دروغ]] دانسته‌اند<ref>المکاسب، ج ۴، ص ۱۸۲ - ۱۸۳؛ مصباح الفقاهه، ج ۱، ص ۶۱۹.</ref>.<ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[تهدید (مقاله)|مقاله «تهدید»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۹.</ref>

{{منابع}}

* [[پرونده:000060.jpg|22px]] [[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[تهدید (مقاله)|مقاله «تهدید»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۹ (کتاب)|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۹''']]