سوره علق در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

شش [[آیه]] {{متن قرآن| أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى عَبْدًا إِذَا صَلَّى أَرَأَيْتَ إِن كَانَ عَلَى الْهُدَى أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى أَرَأَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى }}<ref>«به من بگو آن کس که، بنده‌ای را چون به نماز ایستد باز می‌دارد، اگر رهنمود یافته باشد،  یا به پرهیزگاری فرمان دهد؟ (یا) اگر دروغ انگارد و رو گرداند،  آیا ندانسته است که خداوند می‌بیند؟» سوره علق، آیه ۹-۱۴.</ref> جنبه مَثَل دارد و می‌خواهد به عنوان نمونه چند مصداق از [[انسان]] [[طاغی]] را ذکر کند و نیز به منزله [[زمینه‌چینی]] است برای [[تهدید]] صریحی که بعداً نسبت به [[عقاب]] نموده، عقاب کسانی که از [[اطاعت خدا]] [[نهی]] می‌کنند و نیز زمینه است برای امر به عبادتش. و مراد از [[عبدی]] که [[نماز]] میخواند به طوری که از آخر آیات بر می‌آید [[رسول خدا]]{{صل}} است، چون در آخر آیات آن جناب را از [[اطاعت]] أن شخص نهی نموده، [[امر]] به سجده و به نزدیک شدنش به خدا می‌فرماید. آیه {{متن قرآن|كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ}}<ref>«هرگز از او فرمان مبر و سجده بگزار و (به خداوند) نزدیکی بجوی!» سوره علق، آیه ۱۹.</ref> نتیجه‌گیری از [[سوره]] است که [[راه رستگاری]] [[انسان]] [[تقرب به خدا]] از طریق [[سجده]] [ذکر و [[فکر]] و [[عمل صالح]]] است.<ref>[[سید سلمان صفوی|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره علق (مقاله)|مقاله «سوره علق»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

{{منابع}}

# [[پرونده: 10524027.jpg|22px]] [[سید سلمان صفوی|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره علق (مقاله)|مقاله «سوره علق»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]