تکفیر مسلمان: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[روایت]] بزرگان [[معصوم]] {{ع}} [[مسلمانان]] را از [[تکفیر]] هر کس که شهادتین به زبان آوَرَد، منع کرده‌اند و از [[پیامبر اسلام]] {{صل}} [[نقل]] است: "همکیش خود را [[کافر]] مخوانید هر چند اهل [[گناه کبیره]] باشد"<ref>الایمان و الکفر فی الکتاب و السنة، ۶۳.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} [[تکفیر]] [[مسلمانان]] را مایه [[لعنت]] و دوری از [[رحمت خدا]] و همسنگ ریختن [[خون]] او دانسته است<ref>ثواب الاعمال‌، ۶۱۸؛ بحارالانوار، ۶۹/ ۲۰۸.</ref>. در روایتی از [[امام باقر]] {{ع}} آمده است: "اگر کسی مسلمانی را [[تکفیر]] کند، چنانچه راست گفته باشد که همان است و گر نه خود [[کافر]] است"<ref>بحارالانوار، ۶۹/ ۲۰۸.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} نیز حتی نسبت زبانی [[کفر]] به [[مسلمان]] را موجب تعزیر دانسته و فرموده است: "هر کس به مسلمانی بگوید: ای [[کافر]] ... [[حاکم]] را روا است که به [[رأی]] خویش او را تعزیز کنند"<ref>الایمان و الکفر، ۶۴.</ref> در منابع [[فقهی]] و [[کلامی]] نیز [[تکفیر]] به [[سختی]] منع شده است<ref>المواقف‌، ۳۹۲؛ الفصل‌، ۳/ ۲۴۷؛ الیواقیت و الجواهر، ۵۸؛ شرح المقاصد، ۵/ ۲۲۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 196.</ref>.

{{منابع}}

* [[پرونده:1414.jpg|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق (ع)، '''فرهنگ شیعه''']]