رضایت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۲ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱
جز
ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==جستارهای وابسته== +== جستارهای وابسته ==))
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
خط ۶۳: خط ۶۳:
[[قرآن]]، همراه بیان کراهت [[مؤمنان]] از [[فرمان]] [[جهاد در راه خدا]]، به [[عدم آگاهی]] ایشان از سودهایی که از [[اطاعت]] دستورهای الهی بهره‌شان می‌شود و به [[دوست]] داشتن‌ها و کراهت‌های ناواقعی و بی‌ریشه، اشاره می‌کند: {{متن قرآن|كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}}<ref>«جنگ بر شما مقرر شده است در حالی که شما را ناپسند است و بسا چیزی را ناپسند می‌دارید و همان برای شما بهتر است و بسا چیزی را دوست می‌دارید و همان برایتان بدتر است و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره بقره، آیه ۲۱۶.</ref>.<ref>مجمع البیان، ج ۲، ص ۵۴۹.</ref> کراهت از [[تدابیر]] [[تکوینی]] و [[تشریعی]] خدا، نتیجه [[نادانی]] [[انسان]] به صفات ثبوتی و کمالی [[حق]] و [[علم احاطی]] و تامّ او به [[شئون]] [[بندگان]] است و پیامدهای بد دیگری همچون آرزوی [[ارزاق]] دیگران و [[حسد]] ورزی در نعمت‌های ایشان را در پی دارد که [[قرآن]] از آن [[نهی]] می‌کند: {{متن قرآن|وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ لِلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ وَاسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}<ref>«و آنچه را که خداوند با آن برخی از شما را بر برخی دیگر برتری داده است آرزو نکنید؛ مردان را از آنچه برای خود به دست می‌آورند  بهره‌ای است و زنان را (هم) از آنچه برای خویش به کف می‌آورند بهره‌ای؛ و بخشش خداوند را درخواست کنید  که خداوند به هر چیزی داناست» سوره نساء، آیه ۳۲.</ref>، چون آرزوی بهره دیگران و [[کراهت]] از تقسیم [[الهی]]، [[اعتراض]] به [[خدا]] و [[تدبیر]] حکیمانه اوست؛<ref>روح البیان، ج ۲، ص ۲۴۲.</ref> اگر آرزوی یادشده از حدّ [[غبطه]] بگذرد و به چهره میل به [[زوال نعمت]] دیگران و [[طلب]] همان [[نعمت]] برای خود باشد، [[انسان]] خود را در ورطه حسد افکنده است.<ref>مجمع البیان، ج ۳، ص ۶۴؛ تفسیر قرطبی، ج ۵، ص ۱۶۲ـ۱۶۳.</ref> برخی غبطه را نیز منافی [[مقام رضا]] دانسته و معتقدند انسان [[راضی]]، تنها آنچه را برای وی در [[قضای الهی]] مقدّر گردیده طلب می‌کند و جز آن، حتی به [[ذهن]] او نیز نمی‌گذرد.<ref>زاد المسیر، ج ۲، ص ۱۱۷؛ البحر المحیط، ج ۳، ص ۶۱۷؛ شرح منظومه، ص ۳۵۸.</ref> همین [[حقیقت]]، در [[سیره رفتاری]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} گزارش شده که هرگز شنیده نشد ایشان درباره حادثه‌ای بفرماید ای کاش جز این رخ می‌داد.<ref> الکافی، ج ۲، ص ۶۳.</ref><ref>[[مجتبی صداقت|صداقت، مجتبی]]، [[رضا (مقاله)|مقاله «رضا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>
[[قرآن]]، همراه بیان کراهت [[مؤمنان]] از [[فرمان]] [[جهاد در راه خدا]]، به [[عدم آگاهی]] ایشان از سودهایی که از [[اطاعت]] دستورهای الهی بهره‌شان می‌شود و به [[دوست]] داشتن‌ها و کراهت‌های ناواقعی و بی‌ریشه، اشاره می‌کند: {{متن قرآن|كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}}<ref>«جنگ بر شما مقرر شده است در حالی که شما را ناپسند است و بسا چیزی را ناپسند می‌دارید و همان برای شما بهتر است و بسا چیزی را دوست می‌دارید و همان برایتان بدتر است و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره بقره، آیه ۲۱۶.</ref>.<ref>مجمع البیان، ج ۲، ص ۵۴۹.</ref> کراهت از [[تدابیر]] [[تکوینی]] و [[تشریعی]] خدا، نتیجه [[نادانی]] [[انسان]] به صفات ثبوتی و کمالی [[حق]] و [[علم احاطی]] و تامّ او به [[شئون]] [[بندگان]] است و پیامدهای بد دیگری همچون آرزوی [[ارزاق]] دیگران و [[حسد]] ورزی در نعمت‌های ایشان را در پی دارد که [[قرآن]] از آن [[نهی]] می‌کند: {{متن قرآن|وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ لِلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ وَاسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا}}<ref>«و آنچه را که خداوند با آن برخی از شما را بر برخی دیگر برتری داده است آرزو نکنید؛ مردان را از آنچه برای خود به دست می‌آورند  بهره‌ای است و زنان را (هم) از آنچه برای خویش به کف می‌آورند بهره‌ای؛ و بخشش خداوند را درخواست کنید  که خداوند به هر چیزی داناست» سوره نساء، آیه ۳۲.</ref>، چون آرزوی بهره دیگران و [[کراهت]] از تقسیم [[الهی]]، [[اعتراض]] به [[خدا]] و [[تدبیر]] حکیمانه اوست؛<ref>روح البیان، ج ۲، ص ۲۴۲.</ref> اگر آرزوی یادشده از حدّ [[غبطه]] بگذرد و به چهره میل به [[زوال نعمت]] دیگران و [[طلب]] همان [[نعمت]] برای خود باشد، [[انسان]] خود را در ورطه حسد افکنده است.<ref>مجمع البیان، ج ۳، ص ۶۴؛ تفسیر قرطبی، ج ۵، ص ۱۶۲ـ۱۶۳.</ref> برخی غبطه را نیز منافی [[مقام رضا]] دانسته و معتقدند انسان [[راضی]]، تنها آنچه را برای وی در [[قضای الهی]] مقدّر گردیده طلب می‌کند و جز آن، حتی به [[ذهن]] او نیز نمی‌گذرد.<ref>زاد المسیر، ج ۲، ص ۱۱۷؛ البحر المحیط، ج ۳، ص ۶۱۷؛ شرح منظومه، ص ۳۵۸.</ref> همین [[حقیقت]]، در [[سیره رفتاری]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} گزارش شده که هرگز شنیده نشد ایشان درباره حادثه‌ای بفرماید ای کاش جز این رخ می‌داد.<ref> الکافی، ج ۲، ص ۶۳.</ref><ref>[[مجتبی صداقت|صداقت، مجتبی]]، [[رضا (مقاله)|مقاله «رضا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>


==منابع==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:000064.jpg|22px]] [[مجتبی صداقت|صداقت، مجتبی]]، [[رضا (مقاله)|مقاله «رضا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۳''']]
* [[پرونده:000064.jpg|22px]] [[مجتبی صداقت|صداقت، مجتبی]]، [[رضا (مقاله)|مقاله «رضا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۳''']]
۴۱۵٬۰۷۸

ویرایش