ویژگی‌های جسمانی امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 '
جز (جایگزینی متن - '\. \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به '. $1 ')
جز (جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 ')
خط ۱۸: خط ۱۸:
[[پرونده:Pic2391.jpg|بندانگشتی|100px|right|[[مهدی یوسفیان]]]]
[[پرونده:Pic2391.jpg|بندانگشتی|100px|right|[[مهدی یوسفیان]]]]
::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر '''[[مهدی یوسفیان]]'''، در کتاب ''«[[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]»'' در این‌باره گفته است:
::::::[[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر '''[[مهدی یوسفیان]]'''، در کتاب ''«[[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]»'' در این‌باره گفته است:
::::::«'''[[جوان بودن]]:''' مرحوم [[شیخ صدوق]] [[نقل]] می‌کند: "چون [[امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]] [[مصالحه]] کرد، این عمل، برای برخی از [[مردم]]، گران آمد؛ و لذا نزد ایشان رفته و شروع به سرزنش کردند. [[امام حسن|امام مجتبی]] {{ع}}در [[مقام]] [[دفاع]] از حرکت خویش به آنان فرمود: آن چه من برای شیعیانم انجام داده‌ام، از آن چه [[آفتاب]] بر آن بتابد و غروب کند، بهتر است. سپس به داستان [[حضرت موسی]] و [[حضرت خضر]]{{عم}} اشاره کرده و ادامه دادند: "هر یک از ما [[ائمه]]{{عم}} [[بیعت]] طاغوتِ زمانِ خویش را به گردن دارد؛ مگر قائمی‌ که [[حضرت عیسی|حضرت عیسی بن مریم]]{{ع}} پشت سر او [[نماز]] می‌خواند... [[خداوند]]، [[عمر]] او را در دوران غیبتش طولانی می‌گرداند؛ سپس با [[قدرت]] خود، او را در صورت [[جوانی]] کمتر از [[چهل]] سال ظاهر می‌سازد؛ تا دانسته شود که [[خداوند]] بر هر کاری تواناست"<ref>{{عربی|" لَمَّا صَالِحِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّاسُ فَلَامَهُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَيْعَتِهِ فَقَالَ: وَ يَحْكُمُ مَا تَدْرُونَ مَا عَمِلْتَ، وَ اللَّهُ الَّذِي عَمِلْتِ خَيْرُ لِشِيعَتِي مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ أَوْ غُرْبَةُ...أَنَّهُ مَا مِنَّا أَحَدُ إِلَّا وَ يَقَعُ فِي عُنُقِهِ بِيعَتْ لطاغية زَمَانِهِ إِلَّا الْقَائِمَ الَّذِي يُصَلِّي رُوحَ اللَّهُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ خَلْفَهُ؟... يُطِيلَ اللَّهُ عُمُرُهُ فِي غَيْبَتِهِ ثُمَّ يَظْهَرُ بِقُدْرَتِهِ فِي صُورَةِ شَابٍّ دُونَ أَرْبَعِينَ سَنَةً، ذلِكَ لِيَعْلَمَ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرُ  ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ب۲۹، ح۲؛ معجم احادیث [[امام مهدی]](، ج۳، ص۱۶۵، ح۶۹۱؛ بحارالانوار، ج۵۱، ص۱۳۲، ح۱.</ref>. بنابراین [[حضرت]]، به چهره [[جوانی]] [[حدود]] [[چهل]] ساله می‌باشد.
 
«'''[[جوان بودن]]:''' مرحوم [[شیخ صدوق]] [[نقل]] می‌کند: "چون [[امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]] [[مصالحه]] کرد، این عمل، برای برخی از [[مردم]]، گران آمد؛ و لذا نزد ایشان رفته و شروع به سرزنش کردند. [[امام حسن|امام مجتبی]] {{ع}}در [[مقام]] [[دفاع]] از حرکت خویش به آنان فرمود: آن چه من برای شیعیانم انجام داده‌ام، از آن چه [[آفتاب]] بر آن بتابد و غروب کند، بهتر است. سپس به داستان [[حضرت موسی]] و [[حضرت خضر]]{{عم}} اشاره کرده و ادامه دادند: "هر یک از ما [[ائمه]]{{عم}} [[بیعت]] طاغوتِ زمانِ خویش را به گردن دارد؛ مگر قائمی‌ که [[حضرت عیسی|حضرت عیسی بن مریم]]{{ع}} پشت سر او [[نماز]] می‌خواند... [[خداوند]]، [[عمر]] او را در دوران غیبتش طولانی می‌گرداند؛ سپس با [[قدرت]] خود، او را در صورت [[جوانی]] کمتر از [[چهل]] سال ظاهر می‌سازد؛ تا دانسته شود که [[خداوند]] بر هر کاری تواناست"<ref>{{عربی|" لَمَّا صَالِحِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّاسُ فَلَامَهُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَيْعَتِهِ فَقَالَ: وَ يَحْكُمُ مَا تَدْرُونَ مَا عَمِلْتَ، وَ اللَّهُ الَّذِي عَمِلْتِ خَيْرُ لِشِيعَتِي مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ أَوْ غُرْبَةُ...أَنَّهُ مَا مِنَّا أَحَدُ إِلَّا وَ يَقَعُ فِي عُنُقِهِ بِيعَتْ لطاغية زَمَانِهِ إِلَّا الْقَائِمَ الَّذِي يُصَلِّي رُوحَ اللَّهُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ خَلْفَهُ؟... يُطِيلَ اللَّهُ عُمُرُهُ فِي غَيْبَتِهِ ثُمَّ يَظْهَرُ بِقُدْرَتِهِ فِي صُورَةِ شَابٍّ دُونَ أَرْبَعِينَ سَنَةً، ذلِكَ لِيَعْلَمَ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرُ  ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ب۲۹، ح۲؛ معجم احادیث [[امام مهدی]](، ج۳، ص۱۶۵، ح۶۹۱؛ بحارالانوار، ج۵۱، ص۱۳۲، ح۱.</ref>. بنابراین [[حضرت]]، به چهره [[جوانی]] [[حدود]] [[چهل]] ساله می‌باشد.


'''[[قدرت]] جسمانی:''' از جمله ویژگی‌های ایشان، [[قدرت]] جسمانی است. [[ریّان بن صلت]] می‌گوید: "به [[امام رضا]]{{ع}} عرض کردم: آیا شما [[صاحب]] این امر هستید؟ فرمود: من [[صاحب]] این امر ([[امامت]]) هستم؛ ولی آن کسی که [[زمین]] را پس از آن که پر از [[ظلم]] بشود از [[عدل]]، آکنده خواهد ساخت، من نیستم؛ و چگونه او باشم؟ در حالی که ضعف [[بدن]] مرا می‌بینی. [[قائم]]، کسی است که وقتی [[خروج]] می‌کند، در سنّ پیران و قیافه [[جوانان]] می‌باشد و بدنش قوی است؛ به گونه‌ای که اگر دستش را به بزرگ ترین درخت روی [[زمین]]، دراز کند، می‌تواند آن را از جا بکند"<ref>{{عربی|" وَ عَنْ رَيَّانَ بْنِ الصَّلْتِ قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا {{ع}} أَنْتَ صَاحِبُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ أَنَا صَاحِبُ‏ هَذَا الْأَمْرِ وَ لَكِنِّي‏ لَسْتُ‏ بِالَّذِي‏ أَمْلَأُهَا عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ‏ جَوْراً وَ كَيْفَ‏ أَكُونُ ذَلِكَ عَلَى مَا تَرَى مِنْ ضَعْفِ بَدَنِي فَإِنَّ الْقَائِمَ هُوَ الَّذِي إِذَا خَرَجَ خَرَجَ فِي سِنِّ الشُّيُوخِ وَ مَنْظَرِ الشَّبَابِ يَكُونُ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ب۳۵، ح۸؛ معجم احادیث [[امام مهدی]](، ج۴، ص،۱۵۴، ح۱۲۱۱؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۲۲، ح۳۰.</ref>»<ref>[[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]، ص ۸۲ - ۸۴.</ref>.
'''[[قدرت]] جسمانی:''' از جمله ویژگی‌های ایشان، [[قدرت]] جسمانی است. [[ریّان بن صلت]] می‌گوید: "به [[امام رضا]]{{ع}} عرض کردم: آیا شما [[صاحب]] این امر هستید؟ فرمود: من [[صاحب]] این امر ([[امامت]]) هستم؛ ولی آن کسی که [[زمین]] را پس از آن که پر از [[ظلم]] بشود از [[عدل]]، آکنده خواهد ساخت، من نیستم؛ و چگونه او باشم؟ در حالی که ضعف [[بدن]] مرا می‌بینی. [[قائم]]، کسی است که وقتی [[خروج]] می‌کند، در سنّ پیران و قیافه [[جوانان]] می‌باشد و بدنش قوی است؛ به گونه‌ای که اگر دستش را به بزرگ ترین درخت روی [[زمین]]، دراز کند، می‌تواند آن را از جا بکند"<ref>{{عربی|" وَ عَنْ رَيَّانَ بْنِ الصَّلْتِ قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا {{ع}} أَنْتَ صَاحِبُ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ أَنَا صَاحِبُ‏ هَذَا الْأَمْرِ وَ لَكِنِّي‏ لَسْتُ‏ بِالَّذِي‏ أَمْلَأُهَا عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ‏ جَوْراً وَ كَيْفَ‏ أَكُونُ ذَلِكَ عَلَى مَا تَرَى مِنْ ضَعْفِ بَدَنِي فَإِنَّ الْقَائِمَ هُوَ الَّذِي إِذَا خَرَجَ خَرَجَ فِي سِنِّ الشُّيُوخِ وَ مَنْظَرِ الشَّبَابِ يَكُونُ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ب۳۵، ح۸؛ معجم احادیث [[امام مهدی]](، ج۴، ص،۱۵۴، ح۱۲۱۱؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۲۲، ح۳۰.</ref>»<ref>[[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[رخدادهای ظهور (کتاب)|رخدادهای ظهور]]، ص ۸۲ - ۸۴.</ref>.
خط ۲۸: خط ۲۹:
| پاسخ‌دهنده = سید نذیر حسنی
| پاسخ‌دهنده = سید نذیر حسنی
| پاسخ = [[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر '''[[سید نذیر حسنی]]'''، در کتاب ''«[[مصلح کل ۱ (کتاب)|مصلح کل]]»'' در این‌باره گفته است:
| پاسخ = [[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر '''[[سید نذیر حسنی]]'''، در کتاب ''«[[مصلح کل ۱ (کتاب)|مصلح کل]]»'' در این‌باره گفته است:
::::::«برای اینکه سخن در مورد هویت شخصی [[امام]] را کامل کنیم، در این بخش در مورد برخی از صفات و ویژگی‌های جسمی [[امام]] که در [[احادیث]] [[پیامبر]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} آمده است، سخن خواهیم گفت: [[احمد بن حنبل]] با سندش از ابی سعید الخدری حدیثی آورده و گفته است، [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: [[قیامت]] برپا نمی‌شود مگر آنکه (پیش از آن) مردی از [[خاندان]] من که پیشانی گشاده و بینی بلند و نازک دارد، به [[فرمانروایی]] برسد. او [[زمین]] را همان‌گونه که آکنده از [[ستم]] و [[بیداد]] شده، سرشار از داد و [[عدالت]] و [[انصاف]] می‌کند، این ([[حکومت]]) هفت سال خواهد بود<ref>مسند احمد، ج ۳، ص ۱۷.</ref>.
 
«برای اینکه سخن در مورد هویت شخصی [[امام]] را کامل کنیم، در این بخش در مورد برخی از صفات و ویژگی‌های جسمی [[امام]] که در [[احادیث]] [[پیامبر]] {{صل}} و [[اهل بیت]] {{عم}} آمده است، سخن خواهیم گفت: [[احمد بن حنبل]] با سندش از ابی سعید الخدری حدیثی آورده و گفته است، [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: [[قیامت]] برپا نمی‌شود مگر آنکه (پیش از آن) مردی از [[خاندان]] من که پیشانی گشاده و بینی بلند و نازک دارد، به [[فرمانروایی]] برسد. او [[زمین]] را همان‌گونه که آکنده از [[ستم]] و [[بیداد]] شده، سرشار از داد و [[عدالت]] و [[انصاف]] می‌کند، این ([[حکومت]]) هفت سال خواهد بود<ref>مسند احمد، ج ۳، ص ۱۷.</ref>.


الدانی در [[سنن]] خود حدیثی از [[پیامبر]] {{صل}} را آورده که در آن می‌فرماید: در [[آخر الزمان]]، مردی از [[خاندان]] من که [[جوان]] است و نیکو روی و پیشانی گشاده و بینی باریک و بلند دارد، [[قیام]] می‌کند. او [[زمین]] را همان‌گونه که آکنده از [[ستم]] و [[بیداد]] و [[بی‌عدالتی]] شده، سرشار از [[عدالت]] و داد و [[انصاف]] می‌کند. او هفت سال [[فرمانروایی]] می‌کند<ref>کشف النعمة، ج ۳، ص ۲۸۲.</ref>.
الدانی در [[سنن]] خود حدیثی از [[پیامبر]] {{صل}} را آورده که در آن می‌فرماید: در [[آخر الزمان]]، مردی از [[خاندان]] من که [[جوان]] است و نیکو روی و پیشانی گشاده و بینی باریک و بلند دارد، [[قیام]] می‌کند. او [[زمین]] را همان‌گونه که آکنده از [[ستم]] و [[بیداد]] و [[بی‌عدالتی]] شده، سرشار از [[عدالت]] و داد و [[انصاف]] می‌کند. او هفت سال [[فرمانروایی]] می‌کند<ref>کشف النعمة، ج ۳، ص ۲۸۲.</ref>.
خط ۵۷: خط ۵۹:
| پاسخ‌دهنده = خدامراد سلیمیان
| پاسخ‌دهنده = خدامراد سلیمیان
| پاسخ = [[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[خدامراد سلیمیان]]'''، در کتاب ''«[[پرسمان مهدویت (کتاب)|پرسمان مهدویت]]»'' در این‌باره گفته است:
| پاسخ = [[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[خدامراد سلیمیان]]'''، در کتاب ''«[[پرسمان مهدویت (کتاب)|پرسمان مهدویت]]»'' در این‌باره گفته است:
::::::«درباره ویژگی جسمانی آن [[حضرت]] در [[دوران ظهور]] روایاتی [[نقل]] شده است: از جمله مواردی که [[شیعه]] و [[اهل سنت]] درباره آن روایاتی ذکر کرده‌اند ویژگی‌های [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} [[هنگام ظهور]] است.
 
«درباره ویژگی جسمانی آن [[حضرت]] در [[دوران ظهور]] روایاتی [[نقل]] شده است: از جمله مواردی که [[شیعه]] و [[اهل سنت]] درباره آن روایاتی ذکر کرده‌اند ویژگی‌های [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} [[هنگام ظهور]] است.
:::::*[[امام رضا]]{{ع}} فرمود: "... [[قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای [[جوان]] دارد. نیرومند باشد تا به جایی که اگر دست به بزرگترین درخت [[زمین]] اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوه‌ها نعره کشد، سنگ‌های آنها از هم بپاشد"<ref>{{عربی|" وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا ‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ رک: شیخ کلینی، کافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.
:::::*[[امام رضا]]{{ع}} فرمود: "... [[قائم]] {{ع}} آن است که چون [[ظهور]] کند، در سن پیران است و سیمای [[جوان]] دارد. نیرومند باشد تا به جایی که اگر دست به بزرگترین درخت [[زمین]] اندازد، آن را از جا بکند و اگر میان کوه‌ها نعره کشد، سنگ‌های آنها از هم بپاشد"<ref>{{عربی|" وَ إِنَ‏ الْقَائِمَ‏ هُوَ الَّذِي‏ إِذَا خَرَجَ‏ كَانَ‏ فِي‏ سِنِ‏ الشُّيُوخِ‏ وَ مَنْظَرِ الشُّبَّانِ قَوِيّاً فِي بَدَنِهِ حَتَّى لَوْ مَدَّ يَدَهُ إِلَى أَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ لَقَلَعَهَا وَ لَوْ صَاحَ بَيْنَ الْجِبَالِ لَتَدَكْدَكَتْ صُخُورُهَا ‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ رک: شیخ کلینی، کافی، ج ۱، ص ۵۱۴، ح ۲؛ [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۸، ح ۷.</ref>.
:::::*[[امام علی|امیر مؤمنان علی]]{{ع}} برخی از ویژگی‌های ظاهری جسمانی ایشان در [[عصر ظهور]] را بالای [[منبر]] چنین [[وصف]] فرموده است: "مردی از فرزندانم در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‌کند. رنگش سفید آمیخته به سرخی و شکمش برآمده است. دو رانش ستبر و هردو شانه‌اش قوی است. در پشتش دو خال است، مانند مهر؛ یکی به رنگ پوستش و یکی چون مهر [[نبوت]] [[پیغمبر]]" <ref>{{عربی|" يَخْرُجُ‏ رَجُلٌ‏ مِنْ‏ وُلْدِي‏ فِي‏ آخِرِ الزَّمَانِ‏ أَبْيَضُ‏ اللَّوْنِ‏ مُشْرَبٌ‏ بِالْحُمْرَةِ مُبْدَحُ‏ الْبَطْنِ‏ عَرِيضُ‏ الْفَخِذَيْنِ‏ عَظِيمٌ‏ مُشَاشُ‏ الْمَنْكِبَيْنِ‏ بِظَهْرِهِ‏ شَامَتَانِ‏ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِي‏‏‏‏‏‏‏‏"}}»؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷.</ref>. آن [[حضرت]] همچنین فرمود: "... او مردی است بلند پیشانی، دارای بینی باریکی که میانش اندک برآمدگی دارد. برآمده شکم، دارای رانهای درشت و پهن است. خالی بر ران راست او است. میان دو [[دندان پیشین]] او گشاده است ..."<ref>{{عربی|" وَ هُوَ رَجُلٌ‏ أَجْلَى‏ الْجَبِينِ‏ أَقْنَى‏ الْأَنْفِ‏ ضَخْمُ‏ الْبَطْنِ‏ أَزْيَلُ الْفَخِذَيْنِ بِفَخِذِهِ الْيُمْنَى شَأْمَةٌ أَفْلَجُ الثَّنَايَا وَ يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۱۴، ح ۲؛ و نیز ر. ک: سنن ابی داود، ج ۴، ح ۴۲۸۵.</ref>
:::::*[[امام علی|امیر مؤمنان علی]]{{ع}} برخی از ویژگی‌های ظاهری جسمانی ایشان در [[عصر ظهور]] را بالای [[منبر]] چنین [[وصف]] فرموده است: "مردی از فرزندانم در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‌کند. رنگش سفید آمیخته به سرخی و شکمش برآمده است. دو رانش ستبر و هردو شانه‌اش قوی است. در پشتش دو خال است، مانند مهر؛ یکی به رنگ پوستش و یکی چون مهر [[نبوت]] [[پیغمبر]]" <ref>{{عربی|" يَخْرُجُ‏ رَجُلٌ‏ مِنْ‏ وُلْدِي‏ فِي‏ آخِرِ الزَّمَانِ‏ أَبْيَضُ‏ اللَّوْنِ‏ مُشْرَبٌ‏ بِالْحُمْرَةِ مُبْدَحُ‏ الْبَطْنِ‏ عَرِيضُ‏ الْفَخِذَيْنِ‏ عَظِيمٌ‏ مُشَاشُ‏ الْمَنْكِبَيْنِ‏ بِظَهْرِهِ‏ شَامَتَانِ‏ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِي‏‏‏‏‏‏‏‏"}}»؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۳، ح ۱۷.</ref>. آن [[حضرت]] همچنین فرمود: "... او مردی است بلند پیشانی، دارای بینی باریکی که میانش اندک برآمدگی دارد. برآمده شکم، دارای رانهای درشت و پهن است. خالی بر ران راست او است. میان دو [[دندان پیشین]] او گشاده است ..."<ref>{{عربی|" وَ هُوَ رَجُلٌ‏ أَجْلَى‏ الْجَبِينِ‏ أَقْنَى‏ الْأَنْفِ‏ ضَخْمُ‏ الْبَطْنِ‏ أَزْيَلُ الْفَخِذَيْنِ بِفَخِذِهِ الْيُمْنَى شَأْمَةٌ أَفْلَجُ الثَّنَايَا وَ يَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً‏‏‏‏‏‏‏‏"}}؛ نعمانی، الغیبة، ص ۲۱۴، ح ۲؛ و نیز ر. ک: سنن ابی داود، ج ۴، ح ۴۲۸۵.</ref>
خط ۶۹: خط ۷۲:
| پاسخ‌دهنده = رسول رضوی
| پاسخ‌دهنده = رسول رضوی
| پاسخ = [[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر '''[[رسول رضوی]]'''، در کتاب ''«[[امام مهدی (کتاب)|امام مهدی]]»'' در این‌باره گفته است:
| پاسخ = [[حجت الاسلام و المسلمین]] دکتر '''[[رسول رضوی]]'''، در کتاب ''«[[امام مهدی (کتاب)|امام مهدی]]»'' در این‌باره گفته است:
::::::«در بشارت‌هایی که از سوی [[انبیای گذشته]] و [[پیامبر خاتم|پیامبر اسلام]]{{صل}} و [[ائمه]]{{عم}} داده شده، اوصاف جسمانی متعددی برای [[امام مهدی]] {{ع}} ذکر شده که به بعضی از آن‌ها اشاره می‌شود.
 
«در بشارت‌هایی که از سوی [[انبیای گذشته]] و [[پیامبر خاتم|پیامبر اسلام]]{{صل}} و [[ائمه]]{{عم}} داده شده، اوصاف جسمانی متعددی برای [[امام مهدی]] {{ع}} ذکر شده که به بعضی از آن‌ها اشاره می‌شود.
:::::#در کتاب "جاماسب‌نامه" از [[زرتشت]] [[نقل]] می‌کند که می‌گوید: "مردی بیرون آید از [[زمین]] تازیان ([[عرب]]) ... مردی بزرگ سر و بزرگ تن و بزرگ ساق و بر [[آیین]] جد خویش و با [[سپاه]] بسیار و ..."<ref>محمد صادقی، بشارات عهدین، ص ۲۴۳- ۲۴۴.</ref>
:::::#در کتاب "جاماسب‌نامه" از [[زرتشت]] [[نقل]] می‌کند که می‌گوید: "مردی بیرون آید از [[زمین]] تازیان ([[عرب]]) ... مردی بزرگ سر و بزرگ تن و بزرگ ساق و بر [[آیین]] جد خویش و با [[سپاه]] بسیار و ..."<ref>محمد صادقی، بشارات عهدین، ص ۲۴۳- ۲۴۴.</ref>
:::::#از [[امام باقر]]{{ع}} [[نقل]] شده که [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} بر بالای [[منبر]] فرمود: "مردی از دودمان من در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‌کند که رنگش سفید مایل به سرخی، و شکمش عریض، ران‌هایش پهن، استخوان شانه‌هایش درشت است. در پشت وی، دو خال است: یکی به رنگ پوست بدنش و دیگری شبیه خال [[پیامبر]]{{صل}} ..."<ref>بحار الأنوار، ج ۵۱، ص ۳۵.</ref>.
:::::#از [[امام باقر]]{{ع}} [[نقل]] شده که [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} بر بالای [[منبر]] فرمود: "مردی از دودمان من در [[آخر الزمان]] [[ظهور]] می‌کند که رنگش سفید مایل به سرخی، و شکمش عریض، ران‌هایش پهن، استخوان شانه‌هایش درشت است. در پشت وی، دو خال است: یکی به رنگ پوست بدنش و دیگری شبیه خال [[پیامبر]]{{صل}} ..."<ref>بحار الأنوار، ج ۵۱، ص ۳۵.</ref>.
۴۱۵٬۰۷۸

ویرایش