شکایت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[امام]] به ما می‌آموزد که [[خداوند]] شنونده هر شکایتی است: هرکس به تو شکایت آورد، می‌شنوی<ref>نیایش پنجاه‌و‌یکم.</ref>. مقصود آن است که دعای کسی را که نزد تو شکایت می‌آورد [[اجابت]] می‌فرمایی. چنان‌که در [[مناجات]] ملتمسانه این‌گونه می‌گوید: «آیا تو ای خداوند، کسی را که شکایت [[بینوایی]] خویش به درگاه تو آرد درحالی که به تو [[توکل]] کرده است [[بی‌نیاز]] می‌سازی؟ ای خداوند، آن را که جز تو بخشنده‌ای نمی‌یابد، [[نومید]] مکن»<ref>نیایش شانزدهم.</ref>.<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیة، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ صحیفه سجادیه ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ قرآن حکیم، ترجمه، مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «شکایت»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۹۸.</ref>

== منابع ==