تفسیر پوزیتیویستی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{امامت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[تفسیر پوزیتیویستی در علوم قرآنی]]| پرسش مرتبط  = }}
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تفسیر پوزیتیویستی در علوم قرآنی]]</div>


==مقدمه==
==مقدمه==

نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۵

مقدمه

تفسیر مبتنی بر اعتقاد به اصالت ماده و عینیت حسی اشیاء

متد پوزیتویسم (positivism) یا روش تحققی عبارت است از مقارنه و تطبیق موضوعی و خارجی، و روشی که فنومن‌ها و پدیده‌های عینی را فقط در مقیاس‌های تجارب حسی و علوم تحققی ارزیابی می‌کند. این اصطلاح نخستین بار به فلسفه و تعالیم اگوست کنت دانشمند فرانسوی قرن نوزدهم اطلاق شد که هرگونه مذهب فلسفی مربوط به ماوراء الطبیعه را انکار می‌کرد و سپس به هرگونه سبک و متد پژوهشی که روش تحقیقی خویش را بر اصالت ماده و عینیت خارجی اشیا قرار داده بود، روش پوزیتویستی یا تحققی اطلاق شد.

به شیوه‌ای از تفسیر قرآن که با این رویکرد صورت گرفته باشد، تفسیر پوزیتویستی می‌گویند [۱].[۲]

جستارهای وابسته


منابع

پانویس

  1. خرمشاهی، بهاء الدین، قرآن پژوهی(هفتادبحث وتحقیق قرآنی)،صفحه (۲۹۴-۳۲۰)؛ بن نبی، مالک، پدیده قرآنی،صفحه ۱۰۲
  2. فرهنگ نامه علوم قرآنی، ج۱، ص۱۷۷۳.