دبیر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ': <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">' به '<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">') |
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = دبیر | |||
| عنوان مدخل = [[دبیر]] | |||
| مداخل مرتبط = [[دبیر در قرآن]] - [[دبیر در حدیث]] - [[دبیر در فقه اسلامی]] - [[دبیر در فقه سیاسی]] | |||
| پرسش مرتبط = دبیر (پرسش) | |||
}} | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۳
این مدخل زیرشاخهٔ بحث دبیر است. دبیر از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: دبیر در قرآن - دبیر در حدیث - دبیر در فقه اسلامی - دبیر در فقه سیاسی - پرسشهای مرتبطمقدمه
دبیر، از دستیاران خلیفه و حاکم اسلامی بود. در صدر اسلام، چون بیشتر عربها از هنر خواندن و نوشتن محروم و تعداد افرادی که کار دبیری را برعهده داشتهاند اندک بود، شمار معدودی از آنها همچون علی بن ابی طالب(ع)، زید بن ثابت، عمر بن خطاب و معاویة بن ابی سفیان، آیات قرآن و نامههای پیامبر(ص) را مینوشتند[۱]. هنگامی که ابوبکر به خلافت رسید، “عثمان بن عفان” را به دبیری خویش برگزید[۲]. با به قدرت رسیدن بنی امیه، به دلیل کثرت کارهای حکومتی، پنج دبیر دیگر برگزیده شدند؛ دبیر رسائل، خراج، سپاه، نگهبان و قضا که دبیر رسائل در میان این گروهها، از همه مهمتر بود. به همین سبب، خلفا، اغلب این منصب را به نزدیکان خود میدادند[۳][۴].
منابع
پانویس
- ↑ تاریخ الاسلام، ج۱، ص۴۴۱.
- ↑ تجارب الامم، ج۱، ص۳۸۳.
- ↑ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۱، ص۲۴۴-۲۴۳؛ کتاب العرب قبل الاسلام، ج۱، ص۸۱؛ مقدمه ابن خلدون، ص۲۰۶-۲۰۵؛ تاریخ الاسلام، ج۱، ص۴۴۲؛ النظم الاسلامیه، ص۱۴۲.
- ↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژهنامه فقه سیاسی، ص ۱۰۵.