ادعای مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام مهدی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>

==[[مدعیان دروغین مهدویت]]==

#گروهی که از نظر [[نسب]]، [[هویت]]، [[هدف]] و [[مذهب]] ناشناخته‌اند؛

#جمعی که با کارهای جنون‌آمیز خویش، خود را از نظرها ساقط کردند؛

#برخی نام و نشان و [[دعوت]] و پیروانشان از صفحه روزگار، به گونه‌ای محو شده که نشانی از آنها نیست؛

#عده‌ای نیز اگرچه مرده‌اند؛ اما نام و یادی از آنان هست.

#کسانی که ادعای مهدویت به آنها نسبت داده شده و از سوی خود آنان سرچشمه نگرفته و خود بدان [[راضی]] نبوده‌اند؛ بلکه [[یاران]] و پیروانشان چنین ادعایی را به آنها نسبت داده‌اند؛ اما روشن نیست چرا خود آنان در برابر این عنوان ساختگی، فریاد [[اعتراض]] بلند نکردند!! برای نمونه از این گروه می‌توان به [[محمد حنفیه]]، [[ زید]] [[فرزند]] [[امام سجاد]] {{ع}} و [[محمد بن عبد الله محض]] اشاره کرد<ref>ر.ک: ؛ [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۲۸؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج‌۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>.

#کسانی که به انگیزه‌های فریبکارانه و جاه‌طلبانه، ادعای مهدویت نمودند و برای جلب [[عواطف]] و به دست آوردن [[قدرت]]، به [[دروغ]]، خود را [[مهدی]] [[نجات‌بخش]] معرفی کردند! از جمله این گروه، "[[مهدی عباسی]]" است<ref>ر.ک: ؛ [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۵۶۵ تا ۵۷۲؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۲۸؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج‌۱، ص۱۱۲، ۱۱۳.</ref>.

=='''گونه‌های ادعاهای دروغین'''==

ادعاهای افرادِ مدعی [[مهدویت]] به صورت‌های متفاوتی ارائه شده است:

# [[مهدویت]]: بعضی از این [[دروغگویان]] مدعی [[مهدویت]] شده‌ و خود را «[[مهدی]]» می‌دانستند و به‌دنبال آن، فرقه‌ای [[انحرافی]] را بنیان نهاده‌‌اند که بسیاری از آنها با [[پشتیبانی]] [[استعمار]] به وجود آمده است. این‌گونه ادعاها، اندیشه‌ و [[اعتقاد]] [[مردم]] را به [[مهدی]] و مهدی‌باوری [[متزلزل]] نموده، وسیلۀ [[تفرقه]] و پراکندگی می‌گردند. جدای از برخی نهضت‌های [[جهان اسلام]] که جنبۀ [[حق‌طلبی]] داشتند ـ مانند [[زید]] بن [[علی بن حسین]]{{ع}} و مختار بن ابن ابی [[عبیده]] ثقفی ـ نوعی از [[نهضت‌ها]] مانند [[مهدی عباسی]] ([[عباسیان]])، [[عبدالله بن میمون]]، [[عبیدالله المهدی]](فاطمیون) و... پدید آمدند که هریک دارای عوامل و انگیزه‌های متفاوتی بوده‌اند. بعضی به [[انگیزه]] [[ریاست‌طلبی]] و [[مقام]] شکل گرفته و بعضی دیگر به [[طمع]] [[منافع]] [[مالی]] [[شیعه]] به وجود آمده و گروهی دیگر به تحریک استعمارگران و دسیسه‌های [[سیاسی]] امکان وجود یافته‌اند. وضعیت سخت [[اقتصادی]] و [[سیاسی]] زمینۀ [[پذیرش]] هرگونه ادعای [[نجات]] که با کمترین [[آینده‌نگری]] و [[عقلانیت]] ارائه شود را به وجود می‌آورد. از سوی دیگر، طرفداران یا تحریک‌کنندگان این افراد برای آنها روایاتی نیز [[جعل]] کرده‌اند یا کارهایی انجام داده‌اند که با [[روایات]] رسیده دربارۀ [[موعود]] [[اسلام]] مطابقت کند. کوته [[فکری]] و عدم [[بصیرت]] کافی به [[دین]] و آموزه‌های [[مأثور]] از [[معصومان]]{{ع}} نیز عامل دیگری در به ثمر رسیدن این تحرکات محسوب می‌شود که اگر با [[سکوت]] اندیشه‌ورزان و علمای [[آگاه به زمان]] توأم گردد، آسیب‌های جبران‌ناپذیری را به [[اندیشه]] [[انتظار]] وارد می‌سازد<ref>ر.ک: سید محمد میرتبار|میرتبار، سید محمد، آسیب‌شناسی جامعه منتظر (کتاب)|آسیب‌شناسی جامعه منتظر، ص ۱۰۱-۱۰۶</ref>.

# [[نیابت خاصه]]، [[وکالت]]، [[بابیت]]: افرادی به [[دروغ]] ادعا کرده‌اند که با آن [[حضرت]] [[ارتباط]] خاص دارند یا از سوی آن بزرگوار به [[مقام]] [[نیابت خاص]] رسیده‌اند که هر موقع بخواهند می‌توانند [[امام]] را ببینند، [[مشکلات]] به واسطۀ آنان حل می‌شود، آنها واسطه و باب میان [[مردم]] و [[امام]] هستند، پیامی را از [[امام]] آورده‌اند یا پیامی را برای [[امام]] می‌برند. این ادعا در حالی است که [[امام مهدی]]{{ع}} در آخرین نامۀ خود به [[نایب چهارم]]، تصریح کردند: «تو تا شش روز دیگر از [[دنیا خواهی]] رفت. کارهایت را سامان ده و درباره [[جانشینی]] از خود، به هیچ کس [[وصیت]] نکن که [[غیبت]] کامل فرارسیده است... و در [[آینده]] بعضی از [[شیعیان]] من [[ادعای مشاهده]] (و [[ارتباط]] با من) می‌کنند. [[آگاه]] باشید که هر کس قبل از [[خروج سفیانی]] و صیحۀ (آسمانی) [[ادعای مشاهده]] داشته باشد، [[دروغگو]] است»<ref>{{متن حدیث|فَإِنَّکَ مَیِّتٌ مَا بَیْنَکَ وَ بَیْنَ سِتَّةِ أَیَّامٍ فَاجْمَعْ أَمْرَکَ وَ لَا تُوصِ إِلَی أَحَدٍ یَقُومُ مَقَامَکَ بَعْدَ وَفَاتِکَ فَقَدْ وَقَعَتِ الْغَیْبَةُ الثَّانِیَةُ «۱» فَلَا ظُهُورَ إِلَّا بَعْدَ إِذْنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ذَلِکَ بَعْدَ طُولِ الْأَمَدِ وَ قَسْوَةِ الْقُلُوبِ وَ امْتِلَاءِ الْأَرْضِ جَوْراً وَ سَیَأْتِی شِیعَتِی مَنْ یَدَّعِی الْمُشَاهَدَةَ أَلَا فَمَنِ ادَّعَی الْمُشَاهَدَةَ قَبْلَ خُرُوجِ السُّفْیَانِیِّ وَ الصَّیْحَةِ فَهُوَ کَاذِبٌ مُفْتَرٍ}}؛ کمال الدین، ج ۲، باب ۴۵، ج ۴۵، ص ۲۹۴.</ref>. با این بیان روشن، هر شیعۀ [[آگاهی]] [[وظیفه]] دارد [[مدعیان ارتباط]] با [[امام]]{{ع}} و [[نیابت خاص]] از ایشان را [[تکذیب]] کرده و راه [[نفوذ]] و [[سودجویی]] این [[فرصت‌طلبان]] و [[دنیاخواهان]] را ببندد.

برخی پیامدهای چنین ادعاهایی عبارت‌اند از:

# [[گمراهی]] [[مردم]]؛  

# دوری از مسیر [[اهل بیت]]{{ع}}؛  

خاستگاهِ ادعاهای اینچنینی موادر متفاوتی است که هر کدام سزاوار بررسی و تدقیق‌های بیشتری است، اما به‌طور [[اجمال]] موارد زیر را می‌توان به‌عنوان خاستگاه ومنشأ پیدایش چنین ادعاهایی دانست:

# [[مشکلات]] [[روحی]] و [[روانی]]؛  

# [[عقده خودکم‌بینی]]؛