انکار امام: تفاوت میان نسخه‌ها

در [[روایات]] آمده است: هر کس امامی از [[امامان شیعه]] را منکر شود، [[کافر]] است. و در روایتی از [[امام]] [[موسی کاظم]]{{ع}} آمده است: هر کس یکی از [[امامان]] زنده را [[انکار]] نماید، امامان قبلی را انکار نموده است<ref>اصول کافی، ج۱، ص۳۷۳؛ الغیبة نعمانی، ص۶۳.</ref>.

بعد از [[شهادت امام]] موسی کاظم{{ع}}، گروهی از [[شیعیان]]، [[امامت امام رضا]]{{ع}} را انکار کردند و امام موسی کاظم{{ع}} را زنده پنداشتند و از ایشان به عنوان [[آخرین امام]]، یاد نمودند. آنها خود را [[شیعه]] و از [[دوستداران]] [[اهل بیت]]{{ع}} می‌دانستند، اما به [[طمع]] مال‌اندوزی، بر حقیقتی که حتی خود [[امام کاظم]]{{ع}} بارها [[اذعان]] فرموده بودند که [[جانشین]] و امام بعد از من، فرزندم [[علی]] است، [[چشم]] بستند و [[امام رضا]]{{ع}} را منکر شدند. [[تاریخ]] از آنها با عنوان «[[واقفیان]]» نام می‌برد.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۱۲۷.</ref>

== منابع ==