←نخست: پندارها و اندیشههای جاهلی (اعتقادات)
جز (جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>') |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخههای بحث '''[[جاهلیت]]''' است. "'''[[فرهنگ جاهلی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخههای بحث '''[[جاهلیت]]''' است. "'''[[فرهنگ جاهلی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | ||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فرهنگ جاهلی در قرآن]] - [[فرهنگ جاهلی در حدیث]] - [[فرهنگ جاهلی در تاریخ اسلامی]] - [[فرهنگ جاهلی در فقه سیاسی]]</div> | <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فرهنگ جاهلی در قرآن]] - [[فرهنگ جاهلی در حدیث]] - [[فرهنگ جاهلی در تاریخ اسلامی]] - [[فرهنگ جاهلی در فقه سیاسی]]</div> | ||
==مقدمه== | |||
همان گونه که از عنوان [[جاهلیت]] به دست میآید، [[فرهنگ جاهلیت]] فاقد [[روح]] [[تفکّر]] بود و عمدتاً بر اساس مشتی [[آداب]] و عادات متعصّبانه شکل گرفته بود. در آن محیط تنها چیزی که به آن اهمیت داده نمیشد [[علم]]، [[اندیشه]] و [[آگاهی]] بود و معیار ارزشهای حیاتی آنها چیزی جز [[زور]]، [[شمشیر]]، نیزه، زبان چرب و نرم، [[شعر]] و [[خطابه]]، [[جنگ]] و [[خونریزی]] و [[انتقام]] و [[ارزش]] نهادن به [[حسب و نسب]] نبود. [[زندگی]]، [[رفتار]]، حرکات فردی و [[اجتماعی]] آنها ناشی از [[جهل]] بوده است<ref>محمد بن احمد قرطبی، البدایة المجتهد و النهایة المقصد، ج۲، ص۱۹۰.</ref>. | |||
عاملی که نقش اساسی در ایجاد و گسترش [[مفاسد اجتماعی]] در [[عصر بعثت]] داشته است، جهل و [[بیسوادی]] وسیع و فراگیر آن دوران بوده است. | |||
[[قرآن مجید]] از این موضوع به این صورت یاد میکند: | |||
{{متن قرآن|هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«اوست که در میان نانویسندگان (عرب)، پیامبری از خود آنان برانگیخت که بر ایشان آیاتش را میخواند و آنها را پاکیزه میگرداند و به آنان کتاب (قرآن) و فرزانگی میآموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره جمعه، آیه ۲.</ref>..<ref>[[سید صفیه میرحسینی|میرحسینی]] و [[ابراهیم فلاح|فلاح]]، [[شیوههای مبارزه پیامبر با فرهنگ جاهلی (کتاب)|شیوههای مبارزه پیامبر با فرهنگ جاهلی]]، ص ۳۲.</ref> | |||
==نخست: [[پندارهای جاهلی|پندارها]] و [[اندیشههای جاهلی]] ([[اعتقادات جاهلی|اعتقادات]])== | ==نخست: [[پندارهای جاهلی|پندارها]] و [[اندیشههای جاهلی]] ([[اعتقادات جاهلی|اعتقادات]])== | ||