←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[ابوالحسن مقاتل بن سلیمان بن بشیر خراسانی بلخی مروزی ازدی]] [[اهل]] بلخ بود،<ref>وفیات الاعیان ۵/۲۵۶</ref> ولی به [[بصره]] رفت.<ref>تهذیب الکمال ۲۸/۴۵۰.</ref> از [[اصحاب امام باقر]] و [[امام صادق]]{{ع}} بود.<ref> رجال الطوسی ۳۱۳.</ref> از راویانی مانند [[ضحاک بن مزاحم]] | [[ابوالحسن مقاتل بن سلیمان بن بشیر خراسانی بلخی مروزی ازدی]] [[اهل]] بلخ بود،<ref>وفیات الاعیان ۵/۲۵۶</ref> ولی به [[بصره]] رفت.<ref>تهذیب الکمال ۲۸/۴۵۰.</ref> از [[اصحاب امام باقر]] و [[امام صادق]]{{ع}} بود.<ref> رجال الطوسی ۳۱۳.</ref> از راویانی مانند [[ضحاک بن مزاحم]]، عطاء و [[ابن سیرین]] [[روایت]] نموده و در زمینه [[تفسیر]] از کلبی استفاده کرد.<ref>تهذیب الکمال ۲۸/۴۴۰.</ref> | ||
در موضوعاتی که [[قرآن]]، [[یهود]] و [[نصاری]] را [[تأیید]] کرده، از [[عالمان]] یهود و نصاری استفاده کرده است. <ref>وفیات الاعیان ۵/۲۵۷.</ref> راویانی مانند [[عبدالرزاق بن همام]]<ref>الجرح و التعدیل ۸/۳۵۴.</ref> و [[حسن بن محبوب]]<ref>تنقیح المقال ۳/۲۴۴.</ref> از او روایت کردهاند. از عالمان جلیلالقدر،<ref>وفیات الاعیان ۵/۱۵۵.</ref> [[محدث]]، [[قاری قرآن]]<ref>الفهرست (الندیم) ۲۲۷.</ref> و بزرگ [[مفسّر]] عصر خویش<ref>سیر اعلام النبلاء ۷/۲۰۱.</ref> بود و دیگران در زمینه تفسیر به او احتیاج داشتند. در [[بغداد]] [[حدیث]] نقل کرده است.<ref>وفیات الاعیان ۵/۲۵۵.</ref> وی در [[کتب رجالی]] [[شیعه]] [[تضعیف]] شده <ref>خلاصة الاقوال ۲۶۰.</ref> و رجالنویسان [[اهل سنت]] او را [[کذّاب]] و جاعل [[حدیث]] دانستهاند.<ref>تهذیب الکمال ۲۸/۴۴۹.</ref> [[کشی]] او را [[زیدی]]،<ref>اختیار معرفة الرجال ۳۹۰.</ref> و [[برقی]] او را از [[اهل سنت]]<ref>رجال البرقی ۴۶.</ref> دانسته است. مقاتل در سال ۱۵۰هـ در بصره چشم از [[جهان]] فرو بست،<ref> تهذیب الکمال ۲۸/۴۵۰.</ref> آثار وی عبارتاند از: [[تفسیر القرآن]] (الکبیر)، [[تفسیر خمسماة آیة من القرآن]]، [[الآیات المتشابهات]]، [[التقدیم و التأخیر]]، کتاب [[القراءات الوجوه و النظائر متشابه]]، [[القرآن نوادر التفسیر]]، [[الردّ علی القدریة]]، [[الأقسام و اللّغات الجوابات فی القرآن]] و [[الناسخ والمنسوخ]]<ref>الفهرست (الندیم) ۲۲۷.</ref>.<ref> [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص ۷۷۸.</ref> | در موضوعاتی که [[قرآن]]، [[یهود]] و [[نصاری]] را [[تأیید]] کرده، از [[عالمان]] یهود و نصاری استفاده کرده است. <ref>وفیات الاعیان ۵/۲۵۷.</ref> راویانی مانند [[عبدالرزاق بن همام]]<ref>الجرح و التعدیل ۸/۳۵۴.</ref> و [[حسن بن محبوب]]<ref>تنقیح المقال ۳/۲۴۴.</ref> از او روایت کردهاند. از عالمان جلیلالقدر،<ref>وفیات الاعیان ۵/۱۵۵.</ref> [[محدث]]، [[قاری قرآن]]<ref>الفهرست (الندیم) ۲۲۷.</ref> و بزرگ [[مفسّر]] عصر خویش<ref>سیر اعلام النبلاء ۷/۲۰۱.</ref> بود و دیگران در زمینه تفسیر به او احتیاج داشتند. در [[بغداد]] [[حدیث]] نقل کرده است.<ref>وفیات الاعیان ۵/۲۵۵.</ref> وی در [[کتب رجالی]] [[شیعه]] [[تضعیف]] شده <ref>خلاصة الاقوال ۲۶۰.</ref> و رجالنویسان [[اهل سنت]] او را [[کذّاب]] و جاعل [[حدیث]] دانستهاند.<ref>تهذیب الکمال ۲۸/۴۴۹.</ref> [[کشی]] او را [[زیدی]]،<ref>اختیار معرفة الرجال ۳۹۰.</ref> و [[برقی]] او را از [[اهل سنت]]<ref>رجال البرقی ۴۶.</ref> دانسته است. مقاتل در سال ۱۵۰هـ در بصره چشم از [[جهان]] فرو بست،<ref> تهذیب الکمال ۲۸/۴۵۰.</ref> آثار وی عبارتاند از: [[تفسیر القرآن]] (الکبیر)، [[تفسیر خمسماة آیة من القرآن]]، [[الآیات المتشابهات]]، [[التقدیم و التأخیر]]، کتاب [[القراءات الوجوه و النظائر متشابه]]، [[القرآن نوادر التفسیر]]، [[الردّ علی القدریة]]، [[الأقسام و اللّغات الجوابات فی القرآن]] و [[الناسخ والمنسوخ]]<ref>الفهرست (الندیم) ۲۲۷.</ref>.<ref> [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص ۷۷۸.</ref> | ||