اسم امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[امام مهدی]]{{ع}} است</div>

 

در کتاب "[[نجم الثاقب (کتاب)|نجم الثاقب]]" اسامى [[حضرت مهدى]] {{ع}} چنین آمده است: [[محمد]]، [[احمد]]، [[مهدى]]، اصل، [[اوقیدمو]] (در تورات)، [[ایزدشناس]] و [[ایزدنشان]] (در نزد مجوس)، [[ایستاده]] (در کتاب شاکمونى)، [[بقیة الله]]، [[بهرام]]، [[بنده یزدان]] (در کتاب ایستاع)، [[پرویز]] (در کتاب برزین)، [[برهان الله]]، [[جعفر]]، [[جمعه]]، [[حاشر]] (در صحف ابراهیم)، [[خجسته]] (در کتاب کندر)، [[خسرو]] (در کتاب خسرو مجوس)، [[خداشناس]]، [[راهنما]]، [[زندافریس]] (در کتاب ماریاقین)، [[سروش ایزد]] (در کتاب زمزم زردشت)، [[شماطیل]] (در کتاب ارماتش)، [[صمصام]] [[الاکبر]] (در کتاب کندرال)، عصر، غیب، [[فردوس الاکبر]]، [[فیروز]] (در کتاب فرنگان)، [[فرخنده]] (در کتاب اشعیاى نبى)، [[فیذموا]] (در تورات)، [[قاطع]]، [[کلمة الحق]]، [[کیقباد دوم]] (در نزد مجوس)، [[کوکمأ]] (در کتاب بختا)، [[لندیطارا]] (در کتاب هزارنامه هند)، [[لسان الصدق]]، [[ماشع]] (در تورات عبریه)، [[مهمید الاخر]] (در انجیل)، [[مسیح الزمان]] (در کتاب فرنگیان)، [[میزان الحق]] (در کتاب آژى)، [[صالح]]، [[منصور]]، [[عبدالله]]، [[مومل]]، [[منان]]، [[نور آل محمد]] {{عم}}، [[نجم]]، و [[هوه‌ل]] (در تورات)<ref>نجم الثاقب، باب دوّم. </ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۰۴.</ref>.

در کتاب "[[ذخیرة الالباب (کتاب)|ذخیرة الالباب]]" معروف به "[[دوائر العلوم]]" آمده که اسم آن جناب [[حضرت مهدی]] {{ع}} در تورات به لغت ترکوم "اوقیدمو" است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۴۰.</ref>.

در کتاب "ذخیرة الالباب" از میرزا [[محمد نیشابوری]] آمده است که، نام آن جناب [[حضرت مهدی]] {{ع}} است در نزد مجوس<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۴۸.</ref>.

در کتاب "ذخیرة الالباب" از [[محمد نیشابوری]] نوشته که ایزدنشان، نام [[حضرت مهدی]]{{ع}} در نزد مجوس است. [[شیخ بهایی]] نیز در "کشکول" فرموده: فارسیان، آن جناب را ایزدشناس و ایزد نشان گویند<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۴۹.</ref>.

در کتاب "ذخیرة الالباب" معروف به "دوائر العلوم" از میرزا [[محمد نیشابوری]] آمده که: ایستاده، نام آن جناب [[حضرت مهدی]] {{ع}} است در کتاب شاکمونی<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۴۹.</ref>.

برهان الله اسم [[حضرت مهدی]]{{ع}} در کتاب انکلیون است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۶۶.</ref>.

==اسم [[امام مهدی]] در فرهنگنامه آخر الزمان==

در کتاب‌های مختلف آسمانی و در مصادر [[شیعه]] و غیر شیعه، نام‌ها و [[القاب]] بسیاری برای [[حضرت قائم]]{{ع}} یاد شده است، مرحوم [[میرزا]] [[محدث نوری]] در کتاب [[نجم‌الثاقب]] برخی از این نام‌ها را گردآوری نموده است. ما در این جا برخی از این نام‌ها را از این کتاب به طور اختصار [[نقل]] می‌کنیم: [[محمد]]، [[احمد]]، [[عبد الله]]، اصل، [[اوقیدمو]]، [[ایزد شناس]]، [[ایزدن نشان]]، [[ایستاده خداشناس]]، [[بهرام بنده یزدان]]، [[پرویز]]، [[برهان الله]]، [[باسط]]، تمام، [[جابر]]، [[حمد]]، [[حامد]]، [[حاشر]]، [[خجسته]]، [[راهنما]]، [[زند افریس]]، [[سروش ایزد]]، [[سید]]، [[شماطیل]]، [[صدق]]، [[صراط]]، [[ضیاء]]، [[ضیاء]]، [[غریم]]، [[فردوس الأکبر]]، [[فیروز]]، [[فرخنده]]، [[فقیه]]، [[کیقباد دوم]]، [[لندیطارا]]، [[ماشع]]، [[مهمید]]، [[مسیح الزمان]]، [[میزان الحق]]، [[منصور]]، [[سوشیانس]]<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۱.</ref>.