تعویذ: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع ==') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== مقدمه == | |||
==مقدمه== | |||
[[تعویذ]] به مفهوم نخست ـ که به آن "عوذه" یا "تعویذه" نیز گفته میشود ـ به منظور فوق برای خود یا دیگری خوانده و یا نوشته شده و همراه میگردد. | [[تعویذ]] به مفهوم نخست ـ که به آن "عوذه" یا "تعویذه" نیز گفته میشود ـ به منظور فوق برای خود یا دیگری خوانده و یا نوشته شده و همراه میگردد. | ||
==[[حکم تکلیفی]]== | == [[حکم تکلیفی]] == | ||
تعویذ با [[قرآن]]، اسامی [[خداوند]]، [[اذکار]] و [[ادعیه]] وارد شده از [[معصومان]]{{عم}} و مضامین صحیح، جایز و با اذکار مجهول و مضامین [[نادرست]] [[حرام]] است. <ref>کشف الغطاء، ج۳، ص:۴۶۰؛ وسائل الشیعة، ج۶، ص:۲۳۶</ref> از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و دیگر معصومان{{عم}} تعویذهای بسیاری در موضوعات مختلف نقل شده که در کتب [[روایی]] به تفصیل آمده است.<ref>بحار الانوار، ج۷۳، ص:۲۵۱، ج۸۷، ص:۱۲۷ ـ ۳۴۱ و ج۹۱، ص:۱۹۳ ـ ۴۰۶</ref> | تعویذ با [[قرآن]]، اسامی [[خداوند]]، [[اذکار]] و [[ادعیه]] وارد شده از [[معصومان]] {{عم}} و مضامین صحیح، جایز و با اذکار مجهول و مضامین [[نادرست]] [[حرام]] است. <ref>کشف الغطاء، ج۳، ص:۴۶۰؛ وسائل الشیعة، ج۶، ص:۲۳۶</ref> از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و دیگر معصومان {{عم}} تعویذهای بسیاری در موضوعات مختلف نقل شده که در کتب [[روایی]] به تفصیل آمده است.<ref>بحار الانوار، ج۷۳، ص:۲۵۱، ج۸۷، ص:۱۲۷ ـ ۳۴۱ و ج۹۱، ص:۱۹۳ ـ ۴۰۶</ref> | ||
==[[احکام]]== | == [[احکام]] == | ||
همراه داشتن تعویذ حتّی برای [[زن]] حائض، | همراه داشتن تعویذ حتّی برای [[زن]] حائض، <ref>وسائل الشیعة، ج۲، ص:۳۴۲؛ کشف الغطاء، ج۳، ص:۴۶۰</ref> ساختن محفظه طلا یا نقرهای برای آن <ref>العروة الوثقی، ج۱، ص:۱۵۸؛ منهاج الصالحین (خوئی)، ج۱، ص:۱۲۸</ref> و گرفتن اجرت بر تعویذِ [[مشروع]]، [[مباح]] <ref>استفتاآت (امام خمینی)، ج۲، ص:۲۹</ref> و دمیدن در آن [[مکروه]] است. <ref>وسائل الشیعة، ج۶، ص:۳۵۰.</ref>.<ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۲، صفحه ۵۴۴-۵۴۵.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۴
مقدمه
تعویذ به مفهوم نخست ـ که به آن "عوذه" یا "تعویذه" نیز گفته میشود ـ به منظور فوق برای خود یا دیگری خوانده و یا نوشته شده و همراه میگردد.
حکم تکلیفی
تعویذ با قرآن، اسامی خداوند، اذکار و ادعیه وارد شده از معصومان (ع) و مضامین صحیح، جایز و با اذکار مجهول و مضامین نادرست حرام است. [۱] از پیامبر اکرم (ص) و دیگر معصومان (ع) تعویذهای بسیاری در موضوعات مختلف نقل شده که در کتب روایی به تفصیل آمده است.[۲]
احکام
همراه داشتن تعویذ حتّی برای زن حائض، [۳] ساختن محفظه طلا یا نقرهای برای آن [۴] و گرفتن اجرت بر تعویذِ مشروع، مباح [۵] و دمیدن در آن مکروه است. [۶].[۷]
منابع
پانویس
- ↑ کشف الغطاء، ج۳، ص:۴۶۰؛ وسائل الشیعة، ج۶، ص:۲۳۶
- ↑ بحار الانوار، ج۷۳، ص:۲۵۱، ج۸۷، ص:۱۲۷ ـ ۳۴۱ و ج۹۱، ص:۱۹۳ ـ ۴۰۶
- ↑ وسائل الشیعة، ج۲، ص:۳۴۲؛ کشف الغطاء، ج۳، ص:۴۶۰
- ↑ العروة الوثقی، ج۱، ص:۱۵۸؛ منهاج الصالحین (خوئی)، ج۱، ص:۱۲۸
- ↑ استفتاآت (امام خمینی)، ج۲، ص:۲۹
- ↑ وسائل الشیعة، ج۶، ص:۳۵۰.
- ↑ هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۲، صفحه ۵۴۴-۵۴۵.