سر در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = سر

*{{متن قرآن|فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ * وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ * فَكُّ رَقَبَةٍ* وْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ * يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ * أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ}}<ref>«اما او از گذرگاه سخت نگذشت*و تو چه دانی که گذرگاه سخت چیست؟*آزاد کردن برده‌ای است*یا خوراک دادن در روز گرسنگی*به یتیمی خویشاوند*یا به بینوایی زمینگیر» سوره بلد، آیه ۱۱-۱۶.</ref>

*'''نکته''': واژه: وَ ما أَدْراک، آهنگ زیاد نمودن معلومات [[پیامبر]] را دارد. در مثل قضایا و موضوعاتی چون:

#بالا رفتن از [[عقبه]] کمال در [[زندگی اجتماعی]] که با استفهام شروع می‌شود و گوشه‌ای از [[اسرار هستی]] که در سؤال آمده، پاسخ داده می‌شود و اهمیت موضوع را به [[پیامبر]] متذکر و قسمتی از اسرار [[آینده]] را بازگو می‌کند. {{متن قرآن|فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ * وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ}}<ref>«اما او از گذرگاه سخت نگذشت *و تو چه دانی که گذرگاه سخت چیست؟» سوره بلد، آیه ۱۱-۱۲.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۱-۱۱۶.</ref>.

===[[پیامبر]] حامل و مخاطب اسراری فاش نشدنی===

*{{متن قرآن|وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که به کسی که خداوند و خود تو بدو نعمت رسانده بودید گفتی که:» سوره احزاب، آیه ۳۷.</ref>

*'''نکته''': هر چند در [[آیه]] نخست این عنوان ناظر به شرایط و حیات شخصی [[پیامبر]] است، اما اهمیت موضوع در توجه به [[حریم]] خصوصی این شخصیت و توجه به این نکته است که [[وحی]] از [[اخبار از غیب]] کرده و سری را که برخی از [[زنان]] نمی‌بایست فاش کنند، فاش کرده و خبر داده و [[دلیل]] بر اتصال به مبدء غیبی است. چون [[پیامبر]] با یکی از همسرانش سخنی نهانی گفت، و همین که وی آن را [به [[زن]] دیگر] گزارش داد، [[خدا]] [[پیامبر]] را بر آن مطلع گردانید [[پیامبر]] بخشی از آن را اظهار کرد و از بخشی دیگر اعراض نمود. پس چون مطلب را به آن [[همسر]] خبر داد، وی گفت: «چه کسی این را به تو خبر داده‌؟» گفت: «مرا آن دانای [[آگاه]] خبر داده است. در [[آیه]] دوم نیز موضوع [[ازدواج]] با [[زینب]] [[همسر]] پسرخوانده و آثار و پی آمدهای آنان است که [[پیامبر]] نگران پیامدهای آن بود<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۱-۱۱۶.</ref>.

*{{متن قرآن|يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِئُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَا تَحْذَرُونَ}}<ref>«منافقان می‌هراسند آیه‌ای به زیان آنان فرو فرستاده شود که آنان را از آنچه در دل‌های ایشان است، آگاه گرداند بگو: ریشخند کنید که خداوند آنچه را که از آن می‌هراسید آشکار خواهد کرد» سوره توبه، آیه ۶۴.</ref>

*{{متن قرآن|يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا}}<ref>«(کارهای خود را) از مردم پوشیده می‌دارند و از خداوند پوشیده نمی‌توانند داشت در حالی که او هنگامی که آنان شب را با گفتاری ناخوشایند وی می‌گذرانند با آنان است و خداوند به آنچه انجام می‌دهند نیک داناست» سوره نساء، آیه ۱۰۸.</ref>