ماه حرام در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[خداوند]] [[کعبه]]، بیت‌الحرام را وسیله‌ای برای اقامه امر [[مردم]] قرار داده است {{متن قرآن|جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ}} و از آنجا که این مراسم باید در محیطی [[امن]] و [[امان]] از [[جنگ]] و [[کشمکش]] و [[نزاع]] صورت گیرد اشاره به اثر [[ماه‌های حرام]] – ماه‌هایی که [[جنگ]] مطلقاً در آن [[ممنوع]] است - در این موضوع کرده، می‌فرماید: - و همچنین [[ماه حرام]] - {{متن قرآن|وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ}}؛

#واژه {{متن قرآن|النَّسِيءُ}} در اصل به معنای “تأخیر انداختن” بوده، و مقصود آن است که [[اعراب جاهلی]] گاهی یکی از [[ماه‌های حرام]] را تأخیر می‌انداختند؛ یعنی به جای ماه مُحَرم، ماه صفر را [[انتخاب]] می‌کردند تا در سه ماه – ذی‌القعده، ذی الحجه و [[محرم]] - پشت سر هم [[جنگ]] [[حرام]] نباشد؛ زیرا موجب [[تضعیف]] [[روحیه]] [[جنگی]] آنان می‌شد و [[فرصت]] [[غارت]] و [[جنگ]] نمی‌یافتند. یا مراد این است که چون ماه ذی‌الحجه در تابستان گرم قرار می‌گرفت، آن را به فصل دیگری منتقل می‌کردند تا هوا برای مراسم [[حج]] [[جاهلی]] و [[تجارت]] مناسب‌تر باشد. و [[خداوند]] می‌فرماید: جز این نیست که به تأخیر انداختن - و جابه‌جا کردن [[ماه‌های حرام]] - افزایشی در [[کفر]] است {{متن قرآن|إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ}} [[تغییر]] [[ماه‌های حرام]] را [[قرآن]] زیاد شدن [[کفر]] شمرده است؛ زیرا که این عمل سبب می‌شد تا [[آتش]] [[جنگ‌ها]] همچنان فروزان بماند و [[قانون]] و مراسم [[حج]] بازیچه دست افراد شود و این مخالفِ [[دستورهای الهی]]، و نوعی [[کفر عملی]] بود. [[اعمال زشت]] این افراد در نظرشان [[زیبا]] جلوه می‌کرد {{متن قرآن|زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ}} آری، هنگامی که [[انسان]] دانسته در راه خلاف‌کاری گام نهد، کار به جایی می‌رسد که به تدریج زشتیِ [[گناه]] در نظرش از بین می‌رود و حتی [[اعمال زشت]] در نظرش [[زیبا]] جلوه می‌کند<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۶۱۷.</ref>.

== منابع ==

[[رده:ماه‌های حرام در قرآن]]