قاضی مظالم در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = قاضی مظالم
| موضوع مرتبط = قاضی مظالم
خط ۱۳: خط ۱۲:
#حامیان و [[یاوران]]، برای [[نگهبانی]] از محکومین؛
#حامیان و [[یاوران]]، برای [[نگهبانی]] از محکومین؛
#داوران، که [[قاضی]] را به [[بهترین]] [[راه]] برای [[حفظ]] [[حقوق]] افراد [[راهنمایی]] می‌کردند و سوابق [[اصحاب]] دعوی را به [[قاضی]] می‌گفتند؛
#داوران، که [[قاضی]] را به [[بهترین]] [[راه]] برای [[حفظ]] [[حقوق]] افراد [[راهنمایی]] می‌کردند و سوابق [[اصحاب]] دعوی را به [[قاضی]] می‌گفتند؛
#[[فقها]]، در صورتی که [[قاضی]] با مشکلی در مسائل [[شرعی]] روبرو می‌شد، به آنها مراجعه می‌کرد؛
# [[فقها]]، در صورتی که [[قاضی]] با مشکلی در مسائل [[شرعی]] روبرو می‌شد، به آنها مراجعه می‌کرد؛
#دبیران، که به [[ثبت]] مسائل مطرح شده در [[دادگاه]] می‌پرداختند؛
#دبیران، که به [[ثبت]] مسائل مطرح شده در [[دادگاه]] می‌پرداختند؛
#[[شاهدان]]، که [[حکم]] [[قاضی]] را با [[حق]] و [[عدالت]] [[تطبیق]] و [[تصدیق]] می‌کردند.
# [[شاهدان]]، که [[حکم]] [[قاضی]] را با [[حق]] و [[عدالت]] [[تطبیق]] و [[تصدیق]] می‌کردند.


قاضی مظالم، در حوزه رسیدگی خود، دارای امتیاز ویژه‌ای بود؛ از جمله رسیدگی به دعاوی مأموران دولتی و رده بالای [[حکومتی]]؛ به گونه‌ای که هر گاه مأموران مزبور، از [[راه]] [[عدل]] و [[انصاف]] خارج شده و به کسی [[ستم]] روا می‌داشتند، قاضی مظالم آنها را [[محاکمه]] می‌کرد<ref>ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۸۹-۷۳.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۴۷.</ref>.
قاضی مظالم، در حوزه رسیدگی خود، دارای امتیاز ویژه‌ای بود؛ از جمله رسیدگی به دعاوی مأموران دولتی و رده بالای [[حکومتی]]؛ به گونه‌ای که هر گاه مأموران مزبور، از [[راه]] [[عدل]] و [[انصاف]] خارج شده و به کسی [[ستم]] روا می‌داشتند، قاضی مظالم آنها را [[محاکمه]] می‌کرد<ref>ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۸۹-۷۳.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۴۷.</ref>.
خط ۲۸: خط ۲۷:


[[رده:قاضی مظالم در فقه سیاسی]]
[[رده:قاضی مظالم در فقه سیاسی]]
[[رده:مدخل]]
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش