جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
# [[انکار]] [[رسالت پیامبر]] اکرم بازتاب نفس خسارت دیده. و تنها کسانی به این [[پیامبر]] (با این همه نشانههای روشن) [[ایمان]] نمیآورند که در بازار [[تجارت]] [[زندگی]] همه چیز خود را از دست داده و [[سرمایه]] وجود خود را باختهاند {{متن قرآن|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ}}؛ | # [[انکار]] [[رسالت پیامبر]] اکرم بازتاب نفس خسارت دیده. و تنها کسانی به این [[پیامبر]] (با این همه نشانههای روشن) [[ایمان]] نمیآورند که در بازار [[تجارت]] [[زندگی]] همه چیز خود را از دست داده و [[سرمایه]] وجود خود را باختهاند {{متن قرآن|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ}}؛ | ||
#نفس [[انسانی]] [[منافقان]] مورد خطاب آنان و به رغم [[اعتقاد]] نداشتن به [[رسالت پیامبر]] آن چنان از باده [[غرور]] سرمست هستند که؛ در [[دل]] میگویند: اگر [[اعمال]] ما بد است پس چرا [[خداوند]] ما را به خاطر گفتههایمان [[عذاب]] نمیکند؟! {{متن قرآن|وَيَقُولُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِمَا نَقُولُ}} به این ترتیب هم عدم [[ایمان]] خود را به [[نبوت]] [[پیامبر]] ثابت کردند و هم عدم [[ایمان]] به [[احاطه علمی]] [[خداوند]] ولی [[قرآن]] در یک جمله کوتاه به آنها چنین پاسخ میگوید: [[جهنم]] برای آنان کافی است و نیازی به [[مجازات]] دیگر نیست، همان [[جهنمی]] که به زودی وارد آن میشوند و چه بد فرجامی است {{متن قرآن|حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمَصِيرُ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۲.</ref>. | #نفس [[انسانی]] [[منافقان]] مورد خطاب آنان و به رغم [[اعتقاد]] نداشتن به [[رسالت پیامبر]] آن چنان از باده [[غرور]] سرمست هستند که؛ در [[دل]] میگویند: اگر [[اعمال]] ما بد است پس چرا [[خداوند]] ما را به خاطر گفتههایمان [[عذاب]] نمیکند؟! {{متن قرآن|وَيَقُولُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِمَا نَقُولُ}} به این ترتیب هم عدم [[ایمان]] خود را به [[نبوت]] [[پیامبر]] ثابت کردند و هم عدم [[ایمان]] به [[احاطه علمی]] [[خداوند]] ولی [[قرآن]] در یک جمله کوتاه به آنها چنین پاسخ میگوید: [[جهنم]] برای آنان کافی است و نیازی به [[مجازات]] دیگر نیست، همان [[جهنمی]] که به زودی وارد آن میشوند و چه بد فرجامی است {{متن قرآن|حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمَصِيرُ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۸۹۲.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۴۴: | خط ۴۲: | ||
[[رده:نفس در قرآن]] | [[رده:نفس در قرآن]] | ||