بهاءالدوله: تفاوت میان نسخه‌ها

امارت بهاءالدوله ۲۴ سال به طول انجامید و بیشتر آن در [[کشمکش]] و زدوخورد با [[مخالفان]] و مقابله با تحریکات [[شورشیان]] و مدعیان [[قدرت]] گذشت و پس از آنکه به سال ۳۸۱ ق. از [[شر]] مدعیان خانگی [[نجات]] یافت، باقیمانده [[امارت]] خود را در [[فارس]] گذراند و امور [[بغداد]] را به [[نایب]] و جانشینش، عمیدالجیوش، و دیگران واگذاشت. [[غیبت طولانی]] بهاءالدوله از [[عراق]] موجب شد که در اطراف بغداد و نواحی جزیره، مدعیان قدرت سر بر آورند و قلمرو [[بویهیان]] در عراق بیش از پیش محدود گردد؛ چنانکه نبودن او در بغداد زمینه قدرت نمایی [[مجدد]] [[خلیفه عباسی]] را فراهم ساخت و هم به [[غلبه]] عنصر ترک در [[سپاه]] امیرالامرای بغداد و [[ضعف]] عناصر دیلمی انجامید و زمینه [[انحطاط]] تدریجی و [[اقتدار]] [[آل بویه]] را فراهم ساخت. [[بهاءالدوله]] به سال ۴۰۳ ق. بر اثر یک [[بیماری]] در ارّجان فارس درگذشت و در جوار [[حضرت علی]]{{ع}} و در کنار [[مزار]] پدرش به [[خاک]] سپرده شد<ref>در باب مرگ او اختلاف بسیار است (نک: تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الاعلام، ج۲، ص۲۵۰؛ المنتظم، ج۷، ص۲۶۴).</ref>.<ref>[[سید احمد رضا خضری|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۱۷۹.</ref>.

==منابع==