پرش به محتوا

سنت پیامبر خاتم: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۳۰: خط ۳۰:
نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار - چه [[رفتار پیامبر]] و چه [[رفتار امام]] - اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله [[پرهیز]] باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود.<ref>[[سید محمد مرتضوی|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۸.</ref>
نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار - چه [[رفتار پیامبر]] و چه [[رفتار امام]] - اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله [[پرهیز]] باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود.<ref>[[سید محمد مرتضوی|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۸.</ref>


==[[تأیید]] رسول خدا{{صل}}==
==تأیید رسول خدا==
{{اصلی|تأیید پیامبر خاتم}}
مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا{{صل}} انجام گرفته و [[حضرت]] از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است.
مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا{{صل}} انجام گرفته و [[حضرت]] از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است.
در حجیت تقریر نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛
در حجیت تقریر نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛
۲۲۴٬۹۹۹

ویرایش