←پيامبران اولوالعزم
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
* در قرآن كريم، گروهى از پيامبران خدا بعنوان «اولوالعزم» معرفى شده اند (پانویس: ر. ك: سوره احقاف: آيه 35) ولى ويژگيهاى آنان مشخص نشده است. و به حسب آنچه از روايات اهل بيت (عليهم الصلوة و السلام) بدست مىآيد پيامبران اولوالعزم پنج نفر بودهاند به اين ترتيب: حضرت نوح، حضرت ابراهيم، حضرت موسى، حضرت عيسى و حضرت محمد بن عبدالله (عليهم الصلاة و السلام) (پانویس: ر. ك: بحارالانوار، ج 11، ص 33-34، و معلم النبوة: ص 113). و ويژگى ايشان علاوه بر صبر و استقامت ممتاز كه در قرآن كريم نيز به آن، اشاره شده اين بوده كه هر كدام از ايشان كتاب و شريعت مستقلى داشتهاند و پيامبران معاصر يا متأخر، از شريعت آنان تبعيّت مىكردهاند تا هنگامى كه يكى ديگر از پيامبران اولوالعزم، مبعوث به رسالت مىشد و كتاب و شريعت جديدى مىآورد. | * در قرآن كريم، گروهى از پيامبران خدا بعنوان «اولوالعزم» معرفى شده اند (پانویس: ر. ك: سوره احقاف: آيه 35) ولى ويژگيهاى آنان مشخص نشده است. و به حسب آنچه از روايات اهل بيت (عليهم الصلوة و السلام) بدست مىآيد پيامبران اولوالعزم پنج نفر بودهاند به اين ترتيب: حضرت نوح، حضرت ابراهيم، حضرت موسى، حضرت عيسى و حضرت محمد بن عبدالله (عليهم الصلاة و السلام) (پانویس: ر. ك: بحارالانوار، ج 11، ص 33-34، و معلم النبوة: ص 113). و ويژگى ايشان علاوه بر صبر و استقامت ممتاز كه در قرآن كريم نيز به آن، اشاره شده اين بوده كه هر كدام از ايشان كتاب و شريعت مستقلى داشتهاند و پيامبران معاصر يا متأخر، از شريعت آنان تبعيّت مىكردهاند تا هنگامى كه يكى ديگر از پيامبران اولوالعزم، مبعوث به رسالت مىشد و كتاب و شريعت جديدى مىآورد. | ||
* ضمناً روشن شد كه اجتماع دو پيامبر در زمان واحد، ممكن است چنانكه حضرت لوط، معاصر حضرت ابراهيم (عليهما السلام) بود و حضرت هارون با حضرت موسى (عليهما السلام) به پيامبرى رسيد و حضرت يحيى در زمان حضرت عيسى (عليهما السلام) مىزيست. | * ضمناً روشن شد كه اجتماع دو پيامبر در زمان واحد، ممكن است چنانكه حضرت لوط، معاصر حضرت ابراهيم (عليهما السلام) بود و حضرت هارون با حضرت موسى (عليهما السلام) به پيامبرى رسيد و حضرت يحيى در زمان حضرت عيسى (عليهما السلام) مىزيست. | ||
===چند نكته=== | |||
* پيامبران خدا يكديگر را تصديق مىكردهاند و به آمدن پيامبرى بشارت مىداده اند (پانویس: ر. ك: سوره آل عمران، آيه 81). بنابراين، اگر كسى ادعاى نبوت كرد و پيامبران پيشين يا معاصر را تكذيب نمود دروغگو خواهد بود. | |||
* پيامبران خدا اجر و مزدى بر انجام وظايف پيامبرى، از مردم نمىخواستند (پانویس: ر. ك: سوره انعام: آيه 90، سوره يس: آيه 21، سوره طور: آيه 40، سوره قلم: آيه 46، سوره يونس: آيه 72، سوره هود: آيه 29، 51، سوره فرقان: آيه 57، سوره شعراء: آيه 109، 127، 145، 164، 180، سوره يوسف: آيه 104) و تنها پيامبر اسلام (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) مودّت اهل بيتش را بعنوان اجر رسالت، به امت خويش توصيه فرمود (پانویس: ر. ك: سوره شورى، آيه 23) تا تأكيدى بر پيروى از آنان باشد و در حقيقت، نفع آن به خود امت، باز مىگردد (پانویس: ر. ك: سوره سبأ: آيه 47). | |||
* بعضى از پيامبران خدا مناصب الهى ديگرى مانند قضاوت و حكومت داشتهاند كه در ميان پيامبران پيشين مىتوان بعنوان نمونه از حضرت داود و حضرت سليمان (عليهما السلام) ياد كرد. و از آيه (64) از سوره نساء، كه اطاعت هر رسولى را بطور مطلق، واجب فرموده است مىتوان استفاده كرد كه همه رسولان داراى چنين مقامهايى بوده اند. | |||
جنيان كه نوعى از مخلوقات مختار و مكلف هستند و در حال عادى، مورد رؤيت انسانها قرار نمىگيرند از دعوت بعضى از انبياء الهى آگاه مىشدهاند و افراد صالح و پرهيزگارشان به آنان ايمان مىآوردند و در ميان ايشان پيروان حضرت موسى (عليه السلام) و پيروان حضرت محمد (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) وجود دارند (پانویس: ر. ك: سوره احقاف: 29-32)؛ چنانكه برخى ديگر به تبعيت از ابليس، به پيامبران خدا كفر ورزيدهاند (پانویس: ر. ك: سوره جن: آيه 1-14). | |||
==[[محمد بیابانی اسکوئی]] == | ==[[محمد بیابانی اسکوئی]] == | ||