کنده: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۴ بایت اضافه‌شده ،  ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۹: خط ۱۹:
از خاستگاه و محل اولیه سکونت این قبیله تا پیش از [[مهاجرت]] به حَضرموت و نیز [[تاریخ]] دقیق این کوچ<ref>ر.ک: احمدحسین شرف الدین، دراسات فی أنساب قبائل الیمن، ریاض، بی‌تا، ۱۴۰۵ ه.ق، ص۷۱.</ref> اطلاع دقیقی در دست نیست. آنان پس از [[مهاجرت]] به [[یمن]] در [[سلسله]] جبال اطراف حضرموت مأوا گزیدند<ref>عمر رضا کحاله، معجم المؤلفین، ج۳، ص:۹۹۸.</ref>. جبال یمن، حضرموت و غمر ذی کنده عمده مناطقی بودند که کندیان در آن سکنی گزیده بودند<ref>عبدالعزیز سالم، تاریخ العرب قبل السلام، اسکندریه، شباب الجامعة، ۲۰۰۸ م، ج ۳، ص۳۱۵-۳۱۹.</ref>.
از خاستگاه و محل اولیه سکونت این قبیله تا پیش از [[مهاجرت]] به حَضرموت و نیز [[تاریخ]] دقیق این کوچ<ref>ر.ک: احمدحسین شرف الدین، دراسات فی أنساب قبائل الیمن، ریاض، بی‌تا، ۱۴۰۵ ه.ق، ص۷۱.</ref> اطلاع دقیقی در دست نیست. آنان پس از [[مهاجرت]] به [[یمن]] در [[سلسله]] جبال اطراف حضرموت مأوا گزیدند<ref>عمر رضا کحاله، معجم المؤلفین، ج۳، ص:۹۹۸.</ref>. جبال یمن، حضرموت و غمر ذی کنده عمده مناطقی بودند که کندیان در آن سکنی گزیده بودند<ref>عبدالعزیز سالم، تاریخ العرب قبل السلام، اسکندریه، شباب الجامعة، ۲۰۰۸ م، ج ۳، ص۳۱۵-۳۱۹.</ref>.


در [[دوران پیش از اسلام]]، برخی از [[قبایل]] کنده به [[منطقه نجد]] رفتنند چنان که بعضی دیگر به مناطق [[مضر]] مثل «بَیا»، «عین الشمس» و «اثریب» رفتند و به نام «حضارمه» معروف گشتند<ref>ابن داود الدینوری، اخبار الطوال، به کوشش عبدالمنعم، قم، الرضی،۱۴۱۲ ه.ق، ص۱۷۵؛ احمد حسین شرف الدین، ص۷۲.</ref>. پس از [[اسلام]] نیز، [[کوفه]] از بزرگترین مراکز حضور [[قبایل]] کنده به شمار می‌‌رفت. [[بنی شیطان]] نیز از دیگر قبایل مهم کنده در [[کوفه]] محسوب می‌شد<ref>رمضان محمدی، قبیله کِنْدِه و نقش آن در مهمترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام، فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ اسلام، سال شانزدهم، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۴، شماره مسلسل ۶۳، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>. حضور پُر رنگ کندیان در کوفه هنگامی ملموس‌تر می‌‌شود که بنابر نقل گزارشات [[تاریخی]]، زمانی که [[زیاد بن ابیه]] ـ [[فرماندار کوفه]] ـ، در [[سال ۵۰ هجری]]، [[نظام]] ارباع را جایگزین نظام اسباع کرد، [[قبایل]] [[ربیعه]] و کنده به [[تنهایی]] یک چهارم [[جمعیت]] [[کوفه]] را به خود اختصاص داده بودند<ref>نعمت الله صفری فروشانی، مردم‌شناسی کوفه، مشکوة، شماره ۵۳، زمستان ۵۷، ص۲۹-۳۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]؛ [[اصغر منتظرالقائم|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص۹۷-۱۰۱.</ref>
در [[دوران پیش از اسلام]]، برخی از [[قبایل]] کنده به [[منطقه نجد]] رفتنند چنان که بعضی دیگر به مناطق [[مضر]] مثل «بَیا»، «عین الشمس» و «اثریب» رفتند و به نام «حضارمه» معروف گشتند<ref>ابن داود الدینوری، اخبار الطوال، به کوشش عبدالمنعم، قم، الرضی،۱۴۱۲ ه.ق، ص۱۷۵؛ احمد حسین شرف الدین، ص۷۲.</ref>. پس از [[اسلام]] نیز، [[کوفه]] از بزرگترین مراکز حضور [[قبایل]] کنده به شمار می‌‌رفت. [[بنی شیطان]] نیز از دیگر قبایل مهم کنده در [[کوفه]] محسوب می‌شد<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام (مقاله)|قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام]]، ص۱۱۶-۱۱۷.</ref>. حضور پُر رنگ کندیان در کوفه هنگامی ملموس‌تر می‌‌شود که بنابر نقل گزارشات [[تاریخی]]، زمانی که [[زیاد بن ابیه]] ـ [[فرماندار کوفه]] ـ، در [[سال ۵۰ هجری]]، [[نظام]] ارباع را جایگزین نظام اسباع کرد، [[قبایل]] [[ربیعه]] و کنده به [[تنهایی]] یک چهارم [[جمعیت]] [[کوفه]] را به خود اختصاص داده بودند<ref>نعمت الله صفری فروشانی، مردم‌شناسی کوفه، مشکوة، شماره ۵۳، زمستان ۵۷، ص۲۹-۳۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]]؛ [[اصغر منتظرالقائم|منتظرالقائم، اصغر]]، [[نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت (کتاب)|نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت]]، ص۹۷-۱۰۱.</ref>


== نگاهی به [[تاریخ]] کنده تا پیش از ظهور [[اسلام]] ==
== نگاهی به [[تاریخ]] کنده تا پیش از ظهور [[اسلام]] ==
خط ۳۹: خط ۳۹:
== [[دین]] [[مردم]] کنده ==
== [[دین]] [[مردم]] کنده ==
=== پیش از [[اسلام]] ===
=== پیش از [[اسلام]] ===
در اینکه میان [[قبایل یمنی]] از جمله [[قبیله کنده]] چه [[دینی]] وجود داشته، گزارش دقیقی وجود ندارد. اما مسلم این است که در [[زمان]] [[دولت]] [[حمیریان]]، مردم [[یمن]] [[بت]] پرست بودند<ref>عبدالرحمن عبدالواحد، الیمن فی صدر الاسلام، دمشق، دارالفکر، ۱۴۰۸ ه.ق، ص۵۹.</ref>. "ذَرَیح" در [[حصن]] نُجیر<ref>ابن حبیب، المحبّر، به کوشش، بیروت ایلزه لیختن شتیتر، دار الآفاق الجدیده، بیتا، ص۳۱۸.</ref> و "الْجَلسند" [[معبود]] [[بنی شکامة بن شبیب بن سکون]]،<ref>اسامه اختیار، مقاله کنده، الموسوعة العربیه.</ref> بت‌های معروف کندیان در منطقه حضرموت بود<ref>یاقوت الحموی، معجم البلدان، بیروت، دار صادر، ۱۹۹۵ م، ج ۲، ص۶۷؛ عمر رضا کحاله، معجم المؤلفین، ج۳، ص۱۰۰۰.</ref>. با این وجود، [[شرک]] کندیان از نوع در [[عبودیت]] بود؛ چراکه آنان به [[خدا]] [[اعتقاد]] داشتند و تنها بتان را [[شفیع]] قرار می‌‌دادند<ref>احمد بن یعقوب، تاریخ الیعقوبی، بیروت، دارصادر، ۱۴۱۵ ه.ق، ج ۱، ص۲۵۶؛ عبدالرحمن، عبدالواحد، معجم المؤلفین، ص۶۳.</ref>. با توجه به گزارش کلبی مبنی بر این که در بازگشت تبع از [[سفر]] [[عراق]]، وی دو [[حبر]] را از [[مدینه]] با خود همراه کرد و آنان، او را به ویرانی بتان [[فرمان]] دادند و وی با پذیرش این فرمان [[دستور]] به انهدام بتان داد و سپس خود و [[اهل یمن]] یکسره [[یهودی]] شدند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۳، ص۴۸۵؛ زرکلی، الأعلام، بیروت، دارالعلم للملایین، ۱۹۹۲ م، ج۲، ص۳۳۳.</ref>، چنین به نظر می‌رسد که [[آیین یهود]] و [[نصارا]] پس از [[سقوط]] حمیریان در بین کندیان رواج یافته است و البته [[گرایش]] آنان به [[یهودیت]] بیش از سایر [[ادیان]] بوده است<ref>ابن قتیبه،المعارف، تصحیح ثروت عکاشه، مصر، دار المعارف، بیتا، ص۶۲۱؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ص۲۵۷.</ref>. پس از [[مسیحی]] شدن [[پادشاهان روم]] و تلاش آنان در گسترش [[مسیحیت]]، [[آیین مسیحیت]] نیز در بین کندیان [[نفوذ]] و گسترش یافت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، به کوشش محمد عبدالقادر، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۸، ج۵، ص۵۸.</ref>.<ref>رمضان محمدی، قبیله کِنْدِه و نقش آن در مهمترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام، فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ اسلام، سال شانزدهم، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۴، شماره مسلسل ۶۳، ص۱۱۴-۱۱۵؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
در اینکه میان [[قبایل یمنی]] از جمله [[قبیله کنده]] چه [[دینی]] وجود داشته، گزارش دقیقی وجود ندارد. اما مسلم این است که در [[زمان]] [[دولت]] [[حمیریان]]، مردم [[یمن]] [[بت]] پرست بودند<ref>عبدالرحمن عبدالواحد، الیمن فی صدر الاسلام، دمشق، دارالفکر، ۱۴۰۸ ه.ق، ص۵۹.</ref>. "ذَرَیح" در [[حصن]] نُجیر<ref>ابن حبیب، المحبّر، به کوشش، بیروت ایلزه لیختن شتیتر، دار الآفاق الجدیده، بیتا، ص۳۱۸.</ref> و "الْجَلسند" [[معبود]] [[بنی شکامة بن شبیب بن سکون]]،<ref>اسامه اختیار، مقاله کنده، الموسوعة العربیه.</ref> بت‌های معروف کندیان در منطقه حضرموت بود<ref>یاقوت الحموی، معجم البلدان، بیروت، دار صادر، ۱۹۹۵ م، ج ۲، ص۶۷؛ عمر رضا کحاله، معجم المؤلفین، ج۳، ص۱۰۰۰.</ref>. با این وجود، [[شرک]] کندیان از نوع در [[عبودیت]] بود؛ چراکه آنان به [[خدا]] [[اعتقاد]] داشتند و تنها بتان را [[شفیع]] قرار می‌‌دادند<ref>احمد بن یعقوب، تاریخ الیعقوبی، بیروت، دارصادر، ۱۴۱۵ ه.ق، ج ۱، ص۲۵۶؛ عبدالرحمن، عبدالواحد، معجم المؤلفین، ص۶۳.</ref>. با توجه به گزارش کلبی مبنی بر این که در بازگشت تبع از [[سفر]] [[عراق]]، وی دو [[حبر]] را از [[مدینه]] با خود همراه کرد و آنان، او را به ویرانی بتان [[فرمان]] دادند و وی با پذیرش این فرمان [[دستور]] به انهدام بتان داد و سپس خود و [[اهل یمن]] یکسره [[یهودی]] شدند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۳، ص۴۸۵؛ زرکلی، الأعلام، بیروت، دارالعلم للملایین، ۱۹۹۲ م، ج۲، ص۳۳۳.</ref>، چنین به نظر می‌رسد که [[آیین یهود]] و [[نصارا]] پس از [[سقوط]] حمیریان در بین کندیان رواج یافته است و البته [[گرایش]] آنان به [[یهودیت]] بیش از سایر [[ادیان]] بوده است<ref>ابن قتیبه،المعارف، تصحیح ثروت عکاشه، مصر، دار المعارف، بیتا، ص۶۲۱؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ص۲۵۷.</ref>. پس از [[مسیحی]] شدن [[پادشاهان روم]] و تلاش آنان در گسترش [[مسیحیت]]، [[آیین مسیحیت]] نیز در بین کندیان [[نفوذ]] و گسترش یافت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، به کوشش محمد عبدالقادر، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۸، ج۵، ص۵۸.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام (مقاله)|قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام]]، ص۱۱۴-۱۱۵؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>


=== [[اسلام]] کنده ===
=== [[اسلام]] کنده ===
خط ۵۱: خط ۵۱:
دلیل دیگری که در ارتداد کنده دخیل بود، حساسیت کندیان، به ویژه [[ملوک]] کنده به [[جانشینی]] و روی کار آمدن [[قبایل]] ضعیفِ تیره‌های [[قریش]] بود.
دلیل دیگری که در ارتداد کنده دخیل بود، حساسیت کندیان، به ویژه [[ملوک]] کنده به [[جانشینی]] و روی کار آمدن [[قبایل]] ضعیفِ تیره‌های [[قریش]] بود.


علاوه بر اینها علل دیگری مانند زور‌گویی عاملان زکات به هنگام [[گرفتن زکات]]<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۳، ص۳۳۷؛ عمر رضا کحاله، معجم المؤلفین، ص۹۹۹.</ref>، [[تصور]] [[ناتوانی]] طبقه حاکم و [[قبیله]] [[بنی تیم]] از همراه کردن [[عرب]] از دلایل ارتداد کندیان و [[همراهی]] تیره‌هایی از آنان با [[کذّاب عنسی]] بود<ref>ابن اعثم الكوفی، الفتوح، به كوشش علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۱، ج۱، ص۴۸.</ref>.<ref>رمضان محمدی، قبیله کِنْدِه و نقش آن در مهمترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام، فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ اسلام، سال شانزدهم، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۴، شماره مسلسل ۶۳، ص۱۲۲-۱۲۳؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
علاوه بر اینها علل دیگری مانند زور‌گویی عاملان زکات به هنگام [[گرفتن زکات]]<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ص۱۰۵؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۳، ص۳۳۷؛ عمر رضا کحاله، معجم المؤلفین، ص۹۹۹.</ref>، [[تصور]] [[ناتوانی]] طبقه حاکم و [[قبیله]] [[بنی تیم]] از همراه کردن [[عرب]] از دلایل ارتداد کندیان و [[همراهی]] تیره‌هایی از آنان با [[کذّاب عنسی]] بود<ref>ابن اعثم الكوفی، الفتوح، به كوشش علی شیری، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۱۱، ج۱، ص۴۸.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام (مقاله)|قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام]]، ص۱۲۲-۱۲۳؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>


== [[مهاجرت]] کندیان به  [[کوفه]] ==
== [[مهاجرت]] کندیان به  [[کوفه]] ==
مقارن ظهور اسلام، تحولات [[سیاسی]]، [[دینی]] و [[فرهنگی]] وسیعی در [[جزیرة العرب]] رخ داد که موجب شد برخی از افراد برای فرار از [[جاهلیت]] به مناطق دیگر مهاجرت کنند. پس از [[فتح]] [[حیره]]، تعداد زیادی از [[قبایل عرب]] به کوفه که تازه بنا شده بود، مهاجرت کردند<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ص۷۵؛ عمر رضا کحاله، معجم المؤلفین، ص۹۹۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۲، ص۴۴۹ و ج۱۱، ص۵۴۴.</ref>. پس از مهاجرت قبایل عرب به کوفه، این شهر تخطیط شد و هر [[قبیله]]، محله‌ای را به خود اختصاص داد. برخی از [[قبایل]]، مانند کندیان به جهت داشتن شخصیت‌های برجسته و [[جمعیت]] زیاد، نقش مهمی را در حوادث [[صدر اسلام]] و عصر‌های بعدی برعهده گرفتند.
مقارن ظهور اسلام، تحولات [[سیاسی]]، [[دینی]] و [[فرهنگی]] وسیعی در [[جزیرة العرب]] رخ داد که موجب شد برخی از افراد برای فرار از [[جاهلیت]] به مناطق دیگر مهاجرت کنند. پس از [[فتح]] [[حیره]]، تعداد زیادی از [[قبایل عرب]] به کوفه که تازه بنا شده بود، مهاجرت کردند<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ص۷۵؛ عمر رضا کحاله، معجم المؤلفین، ص۹۹۹؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۲، ص۴۴۹ و ج۱۱، ص۵۴۴.</ref>. پس از مهاجرت قبایل عرب به کوفه، این شهر تخطیط شد و هر [[قبیله]]، محله‌ای را به خود اختصاص داد. برخی از [[قبایل]]، مانند کندیان به جهت داشتن شخصیت‌های برجسته و [[جمعیت]] زیاد، نقش مهمی را در حوادث [[صدر اسلام]] و عصر‌های بعدی برعهده گرفتند.


کندیان به محض ورود به کوفه به کمک [[رئیس]] [[مقتدر]] خود، [[اشعث بن قیس]] به موقعیتی [[برتر]] دست یافتند. آنها پس از تخطیط کوفه، اولین بنایی که ساختند [[مسجد]] بود. مسجد کندیان دارای موقعیت ممتازی بود و در کنار [[خانه]] [[سعد بن ابی وقاص]] قرار داشت<ref>رمضان محمدی، قبیله کِنْدِه و نقش آن در مهمترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام، فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ اسلام، سال شانزدهم، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۴، شماره مسلسل ۶۳، ص۱۲۴.</ref>. بعدها خانه سعد به عنوان [[دارالاماره]] [[کوفه]] شناخته شد<ref>رمضان محمدی، قبیله کِنْدِه و نقش آن در مهمترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام، فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ اسلام، سال شانزدهم، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۴، شماره مسلسل ۶۳، ص۱۲۴-۱۲۵؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.
کندیان به محض ورود به کوفه به کمک [[رئیس]] [[مقتدر]] خود، [[اشعث بن قیس]] به موقعیتی [[برتر]] دست یافتند. آنها پس از تخطیط کوفه، اولین بنایی که ساختند [[مسجد]] بود. مسجد کندیان دارای موقعیت ممتازی بود و در کنار [[خانه]] [[سعد بن ابی وقاص]] قرار داشت<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام (مقاله)|قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام]]، ص۱۲۴.</ref>. بعدها خانه سعد به عنوان [[دارالاماره]] [[کوفه]] شناخته شد<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام (مقاله)|قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام]]، ص۱۲۴-۱۲۵؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.


== کندیان و نقش آنان در وقایع و حوادث بزرگ [[عراق]] و دیگر [[بلاد اسلامی]] ==
== کندیان و نقش آنان در وقایع و حوادث بزرگ [[عراق]] و دیگر [[بلاد اسلامی]] ==
خط ۶۶: خط ۶۶:
[[اِمرؤالقَیس بن عابِس کِنْدی]] [[شاعر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۹۴.</ref> از تیره بنومعاویة بن کنده نیز از افراد تأثیر گذار کنده بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۹.</ref> که از او با عبارت "کان الرجل الصالح" یاد می‌‌شود.<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۸.</ref>  وی در جریان [[ارتداد]]، بر [[دین اسلام]] [[ثابت قدم]] ماند <ref>ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ج۱، ص۴۲۹.</ref> و قومش را به [[ثبات]] در [[اسلام]] فراخواند.<ref>ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ج۱، ص۲۶۳.</ref> او با [[اشعث بن قیس]] که [[مرتد]] شده بود، برخورد کرد. همچنین در [[فتح]] نُجیر در [[یمن]] شرکت کرد و عمویش را به [[جرم]] ارتداد به [[قتل]] رساند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۹۴.</ref>.
[[اِمرؤالقَیس بن عابِس کِنْدی]] [[شاعر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۹۴.</ref> از تیره بنومعاویة بن کنده نیز از افراد تأثیر گذار کنده بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۹.</ref> که از او با عبارت "کان الرجل الصالح" یاد می‌‌شود.<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۸.</ref>  وی در جریان [[ارتداد]]، بر [[دین اسلام]] [[ثابت قدم]] ماند <ref>ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ج۱، ص۴۲۹.</ref> و قومش را به [[ثبات]] در [[اسلام]] فراخواند.<ref>ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ج۱، ص۲۶۳.</ref> او با [[اشعث بن قیس]] که [[مرتد]] شده بود، برخورد کرد. همچنین در [[فتح]] نُجیر در [[یمن]] شرکت کرد و عمویش را به [[جرم]] ارتداد به [[قتل]] رساند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۱۹۴.</ref>.


در [[سال ۳۵ هجری]] و همزمان به آغازین سال [[خلافت امیرالمؤمنین]] [[علی]]{{ع}}، بعضی از [[قبایل]] کنده مثل تجیب و سکون به [[شام]] رفتنند ولی عده زیادی از آنان به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پیوستند و در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] شرکت کردند. آنها هسته اولیه [[شیعه]] [[خالص]] را تشکیل دادند<ref>منقری، وقعه صفین، ص۲۰۵.</ref>.<ref>رمضان محمدی، قبیله کِنْدِه و نقش آن در مهمترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام، فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ اسلام، سال شانزدهم، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۴، شماره مسلسل ۶۳، ص۱۲۶-۱۲۸؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
در [[سال ۳۵ هجری]] و همزمان به آغازین سال [[خلافت امیرالمؤمنین]] [[علی]]{{ع}}، بعضی از [[قبایل]] کنده مثل تجیب و سکون به [[شام]] رفتنند ولی عده زیادی از آنان به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} پیوستند و در [[جنگ جمل]] و [[صفین]] شرکت کردند. آنها هسته اولیه [[شیعه]] [[خالص]] را تشکیل دادند<ref>منقری، وقعه صفین، ص۲۰۵.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام (مقاله)|قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام]]، ص۱۲۶-۱۲۸؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>


=== نقش کندیان در [[حادثه کربلا]] ===
=== نقش کندیان در [[حادثه کربلا]] ===
یکی از حوادث مهم و تأثیرگذار [[عراق]]، حادثه با [[عظمت]] [[کربلا]] بود که هر کدام از [[قبایل]] با حضور در یکی از طرف‌های درگیر، مواضع مذهبی و [[سیاسی]] خود را مشخص کردند. [[قبیله کنده]] با توجه به [[جمعیت]] فراوانی که داشت، در حوادث مهم مورد توجه [[والیان]] عراق بود. از این رو در حادثه کربلا، کندیان در هردو [[جبهه]]، حضور فعال داشتند به عنوان نمونه، [[عبیدالله بن عمرو کندی]]<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۵، ص۳۶۹.</ref> از افراد برجسته و تأثیر گذار [[شهر کوفه]] است که در جنگ‌های [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} حاضر بود. او [[فرمانده]] نیروهای کنده و [[ربیعه]] در [[قیام مسلم]] بود. وی در [[روز]] قیام مسلم، [[پرچمدار]] او بود. مسلم در آخرین لحظات [[قیام]]، پس از [[خواندن نماز]] [[مغرب]]، قیام خود را از محله کندیان آغاز کرد تا مورد [[حمایت]] آنان واقع شود<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۵، ص۳۷۵.</ref>.
یکی از حوادث مهم و تأثیرگذار [[عراق]]، حادثه با [[عظمت]] [[کربلا]] بود که هر کدام از [[قبایل]] با حضور در یکی از طرف‌های درگیر، مواضع مذهبی و [[سیاسی]] خود را مشخص کردند. [[قبیله کنده]] با توجه به [[جمعیت]] فراوانی که داشت، در حوادث مهم مورد توجه [[والیان]] عراق بود. از این رو در حادثه کربلا، کندیان در هردو [[جبهه]]، حضور فعال داشتند به عنوان نمونه، [[عبیدالله بن عمرو کندی]]<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۵، ص۳۶۹.</ref> از افراد برجسته و تأثیر گذار [[شهر کوفه]] است که در جنگ‌های [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} حاضر بود. او [[فرمانده]] نیروهای کنده و [[ربیعه]] در [[قیام مسلم]] بود. وی در [[روز]] قیام مسلم، [[پرچمدار]] او بود. مسلم در آخرین لحظات [[قیام]]، پس از [[خواندن نماز]] [[مغرب]]، قیام خود را از محله کندیان آغاز کرد تا مورد [[حمایت]] آنان واقع شود<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۵، ص۳۷۵.</ref>.


همچنین، فرمانده مقابله با مسلم هم، فردی از کندیان به نام [[محمد بن اشعث کندی]] بود. [[محمد بن اشعث بن قیس کندی]] مورد [[اعتماد]] [[بنی امیه]] بود. او پیش از آمدن مسلم به [[کوفه]]، خبر آمدن مسلم را به [[یزید]] گزارش کرد و علاوه بر آن، فرمانده نیروهای دستگیر کننده [[مسلم بن عقیل]] بود. او در [[کشتن امام حسین]]{{ع}} شرکت داشت. [[محمد بن اشعث بن قیس کندی]] در [[کربلا]] حضور داشت و از افراد سرشناس [[سپاه ابن زیاد]] بود<ref>فیض کاشانی، تفسیر الصافی، تصحیح حسین اعلمی، تهران، مکتبة الصدر، ۱۴۱۶، ج۱، ص۳۲۸؛ میرزا محمد مشهدی قمی، تفسیر کنز الدقائق، به کوشش درگاهی، تهران، وزارت ارشاد، ۱۴۱۱، ج۲، ص۶۷.</ref>.<ref>رمضان محمدی، قبیله کِنْدِه و نقش آن در مهمترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام، فصلنامه علمی پژوهشی تاریخ اسلام، سال شانزدهم، شماره سوم، پاییز ۱۳۹۴، شماره مسلسل ۶۳، ص۱۲۸-۱۳۰؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
همچنین، فرمانده مقابله با مسلم هم، فردی از کندیان به نام [[محمد بن اشعث کندی]] بود. [[محمد بن اشعث بن قیس کندی]] مورد [[اعتماد]] [[بنی امیه]] بود. او پیش از آمدن مسلم به [[کوفه]]، خبر آمدن مسلم را به [[یزید]] گزارش کرد و علاوه بر آن، فرمانده نیروهای دستگیر کننده [[مسلم بن عقیل]] بود. او در [[کشتن امام حسین]]{{ع}} شرکت داشت. [[محمد بن اشعث بن قیس کندی]] در [[کربلا]] حضور داشت و از افراد سرشناس [[سپاه ابن زیاد]] بود<ref>فیض کاشانی، تفسیر الصافی، تصحیح حسین اعلمی، تهران، مکتبة الصدر، ۱۴۱۶، ج۱، ص۳۲۸؛ میرزا محمد مشهدی قمی، تفسیر کنز الدقائق، به کوشش درگاهی، تهران، وزارت ارشاد، ۱۴۱۱، ج۲، ص۶۷.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام (مقاله)|قبیله کنده و نقش آن در مهم‌ترین رویدادهای عصر جاهلی و صدر اسلام]]، ص۱۲۸-۱۳۰؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>


== شخصیت‌های برجسته کنده و نقش آنان در حوادث ==
== شخصیت‌های برجسته کنده و نقش آنان در حوادث ==
۱۳۱٬۴۸۹

ویرایش