آیه امانات: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[امام باقر]] و [[امام صادق]]{{ع}}: امانات عبارتند از: [[نماز]]، [[روزه]]، [[زکات]]، [[حج]] و [[غنیمت]]؛<ref>روض الجنان، ج۵، ص۴۰۷.</ref>.

# [[ابن عباس]]: امانات یعنی امانت‌های [[خدا]] و [[بندگان]]؛ امانت‌های [[خدا]]، [[اوامر و نواهی]] اوست و امانت‌های [[بندگان]]، [[اموال]] ایشان است<ref>مجمع البیان، ج۳، ص۶۳.</ref>.

# [[زمخشری]] امانات را مطلق [[امانت‌ها]] می‌داند<ref>الکشاف، ج۱، ص۳۶۹.</ref>.

# [[سیوطی]] می‌گوید: [[امانت]] در [[نماز]] و [[غسل]] جنابت، [[امانت]] در [[حدیث]]، [[امانت]] در پیمانه و وزن کردن اجناس و [[امانت]] در [[دین]] و بدهی [[مردم]] که سخت‌ترین نوع سپرده‌هاست<ref>الدر المنثور، ج۲، ص۱۷۵. </ref>.

# [[امامان]] هستند که باید هر امامی امانتِ [[امامت]] را به [[امام]] بعدی بسپارد.

# [[مردم]] عادی هستند که اموالشان را به [[امانت]] داده‌اند، چه ثروتمند و چه [[تنگدست]].

# [[صاحبان قدرت]] و [[مسئولیت]] ([[اولی الامر]]).

# [[عثمان بن طلحه]]. اغلب کتب [[تفسیری]] در [[شأن نزول]] [[آیه امانات]]، نام وی را به عنوان متولی و کلیددارِ [[کعبه]] ذکر کرده و نوشته‌اند: هنگامی که [[پیامبر خدا]]{{صل}} [[مکه]] را [[فتح]] نمود [[دستور]] داد کلید [[کعبه]] را از وی گرفتند و پس از گشودن در [[کعبه]] و بیرون ریختن [[بت‌ها]]، [[پیامبر]]{{صل}} در آنجا دو رکعت [[نماز]] گزارد. هنگامی که خواست به خواهش عمویش [[عباس]] و علی‌رغم میل [[عثمان]]، کلید را به [[عباس]] بدهد این [[آیه]] نازل گشت و از [[رسول خدا]]{{صل}} خواسته شد که کلید امانتی [[عثمان]] را به وی برگرداند. البته باید توجه داشت که حتی اگر این [[روایت]] صحیح هم باشد، [[آیه]] را از عمومیت خود خارج نخواهد ساخت.<ref>[[محمود سرمدی|سرمدی، محمود]]، [[آیه امانات (مقاله)|مقاله «آیه امانات»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص۷۲-۷۳.</ref>