وعده‌های خداوند به پیامبر: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[خداوند]] [[وظیفه پیامبر]] را در دو جمله [[تعیین]] می‌کند، نخست اینکه تنها از آن‌چه به تو [[وحی]] می‌شود [[پیروی]] کن {{متن قرآن|وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ}} دیگر این که در این راه [[مشکلات]] طاقت‌فرسا و ناراحتی‌های فراوان در برابر تو است، باید از انبوه [[مشکلات]] [[ترس]] و هراسی به خود راه ندهی، [[صبر]] و [[استقامت]] و [[پایداری]] پیشه کن، تا [[خداوند]] [[حکم]] و [[فرمان]] خود را برای [[پیروزی]] تو بر [[دشمنان]] صادر کند {{متن قرآن|وَاصْبِرْ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ}} چرا که او [[بهترین]] [[حاکمان]] است {{متن قرآن|وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ}} فرمانش [[حق]] و حکمتش [[عدالت]]، و وعده‌اش تخلّف‌ناپذیر؛

# [[خداوند]] اشاره به یکی از حساس‌ترین و بحرانی‌ترین لحظات [[زندگی]] [[پیامبران]] کرده، می‌گوید: [[پیامبران الهی]] در راه [[دعوت]] به سوی [[حق]]، همچنان پافشاری داشتند و [[اقوام]] [[گمراه]] و [[سرکش]] همچنان به [[مخالفت]] خود ادامه می‌دادند تا آنجا که [[پیامبران]] از آنها [[مأیوس]] شدند، و [[مردم]] [[گمان]] بردند که به آنها [[دروغ]] گفته شده است، در این هنگام [[یاری]] ما به سراغ آنها آمد، آنان را که خواستیم [[نجات]] یافتند {{متن قرآن|حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَنْ نَشَاءُ}} و [[عذاب]] و [[مجازات]] ما از [[قوم]] گنه‌کار و [[مجرم]]، بازگردانده نمی‌شود {{متن قرآن|وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ}} این یک [[سنت الهی]] است، که [[مجرمان]] پس از [[اصرار]] بر کار خود و بستن تمام درهای [[هدایت]] به روی خویشتن و خلاصه پس از [[اتمام حجت]]، مجازات‌های [[الهی]] به سراغ‌شان می‌آید و هیچ قدرتی [[قادر]] بر دفع آن نیست<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۹۳۶.</ref>.

== منابع ==

[[رده:وعده‌های خداوند به پیامبر]]