ابوضمیره حمیری: تفاوت میان نسخه‌ها

ابوضمیره در شمار [[غنایم]] و موالیان [[آزاد]] شده [[رسول خدا]]{{صل}} بود. برخی وی را خریده [[ام سلمه]] برای [[حضرت]] و [[آزاد]] شده ایشان دانسته‌اند<ref>ابن شهر آشوب، ج۱، ص۱۴۸.</ref>. انضمام دو [[روایت]] [[اسیران]] [[بحرین]] و [[اسارت]] ام ضمیره، احتمال اسارت ضمیره و خانواده‌اش را در [[نبرد]] بحرین تقویت می‌کند. بر پایه خبر نخست، [[ابواسید انصاری]]، اسیرانی از بحرین آورد و [[رسول خدا]]{{صل}} فرزند زنی را که در فراغ فرزندش می‌گریست، به وی برگرداند<ref>مالک، ج۴، ص۲۸۰.</ref>. بنا بر خبر دوم، ضمیره می‌گوید: رسول خدا{{صل}} ام ضمیره (مادرش) را گریان دید و سبب آن را پرسید. گفت: میان من و فرزندم جدایی انداخته‌اند. فرمود: {{متن حدیث|لا يُفَرَّقُ بَيْنَ الْوَالِدَةِ وَ وَلَدِهَا }}؛ و فردی را نزد صاحب ضمیره فرستاد و وی را به شتربچه‌ای خرید<ref>بخاری، ج۲، ص۳۸۹؛ ابونعیم، ج۵، ص۲۹۳۹.</ref>. حضرت پس از [[آزادی]]، برای وی و خاندانش نامه‌ای به خط [[ابی بن کعب]] نوشت و در آن با اشاره به آزادی آنان، یادآور شد که اینان خاندانی از [[عرب]] هستند که [[مسلمان]] شده‌اند و کنار رسول خدا{{صل}} بودن را، بر [[پیوستن]] به قومشان ترجیح داده‌اند. حضرت درباره آنان به [[نیکی]] سفارش کرد<ref>ابن قتیبه، ص۱۴۸؛ ابونعیم، ج۵، ص۲۹۳۹؛ ابن عساکر، ج۴، ص۲۹۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۳، ص۴۰۲.</ref>. این [[نامه]] را برخی از [[ابن سعد]] نقل کرده‌اند<ref>ر.ک: ابن کثیر، ج۵، ص۳۴۳.</ref> که در چاپ موجود یافت نشد. حمیدالله <ref>(الوثائق، ۳۲۹ نامه شماره ۲۴۴)</ref> این نامه را برای ابو ضمره حبشی آورده و از شخص دیگری نیز به نام [[ابوضمیره]] [[ایرانی]] نام برده است. [[احمدی میانجی]]<ref>احمدیم یانجی، ج۳، ص۲۵۴-۲۵۵.</ref> بر اساس همان دو خبر بالا، [[فارسی]] بودن ابوضمیره را احتمال داده و عبارت [[اهل بیت]] من العرب را، به منزله عرب بودن و تأکیدی بر آزادی آنان [[تفسیر]] کرده است تا عرب، برخوردی مانند [[موالی]] [[عجم]] با آنان نداشته باشد.

== منابع ==