۶۴٬۶۴۲
ویرایش
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵↵==' به '==') |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
* طمع، به عنوان خُلق مقابل استغناء نیز، از مراتبی همانگونه برخوردار است؛ چه: گروهی از طمعورزان در [[حلال]] طمع میکنند، امّا در [[حرام]] نه؛ و گروهی علاوه بر [[حلال]]، در [[حرام]] هم طمع میکنند؛ گروهی دیگر در آشنایان طمعی ندارند، در بیگانگان امّا آری و گروهی دیگر تفاوتی بین خویش و غیر و نزدیک و بیگانه نمینهند!؛ گروهی خُرد و کلان را در این راستا یکسان میبینند؛ و گروهی از [[خواص]] پرهیز، و در [[مال]] عموم طمع میکنند؛ گروهی حتّی به [[پدر]] و [[مادر]] خویش نیز ترحّم نمیکنند، گذشته از آنکه در [[مال]] شرعی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[حضرت ولیعصر]]{{ع}} نیز طمع کرده، حتّی [[خمس]] و [[زکات]] [[مال]] خویش را بهراحتی [[مصرف]] میکنند<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۳۳۳.</ref>. | * طمع، به عنوان خُلق مقابل استغناء نیز، از مراتبی همانگونه برخوردار است؛ چه: گروهی از طمعورزان در [[حلال]] طمع میکنند، امّا در [[حرام]] نه؛ و گروهی علاوه بر [[حلال]]، در [[حرام]] هم طمع میکنند؛ گروهی دیگر در آشنایان طمعی ندارند، در بیگانگان امّا آری و گروهی دیگر تفاوتی بین خویش و غیر و نزدیک و بیگانه نمینهند!؛ گروهی خُرد و کلان را در این راستا یکسان میبینند؛ و گروهی از [[خواص]] پرهیز، و در [[مال]] عموم طمع میکنند؛ گروهی حتّی به [[پدر]] و [[مادر]] خویش نیز ترحّم نمیکنند، گذشته از آنکه در [[مال]] شرعی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[حضرت ولیعصر]]{{ع}} نیز طمع کرده، حتّی [[خمس]] و [[زکات]] [[مال]] خویش را بهراحتی [[مصرف]] میکنند<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۳۳۳.</ref>. | ||
*[[یهود]] و آنان که روشی همچون آنان دارند، از همین [[رذیلت اخلاقی]] [[رنج]] میبرند؛ چه آنان نه تنها در پی آنند که همه [[دنیا]] را به چپاول گیرند - و از این رو همچون [[دوزخ]] سیری ناپذیرند! -، که حتّی در [[بهشت]] [[الهی]] نیز طمع بسته، [[گمان]] میکنند که تنها یهودیانند که علیرغم اتّصاف به [[رذائل اخلاقی]] بیشمار، باز به [[بهشت]] میروند؛ و دیگران را هیچ راهی به آن سرای پر [[نعمت]] نیست!؛ وای بر طمع و وای بر طمع کاران!<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۳۳۳-۳۳۴.</ref>. | *[[یهود]] و آنان که روشی همچون آنان دارند، از همین [[رذیلت اخلاقی]] [[رنج]] میبرند؛ چه آنان نه تنها در پی آنند که همه [[دنیا]] را به چپاول گیرند - و از این رو همچون [[دوزخ]] سیری ناپذیرند! -، که حتّی در [[بهشت]] [[الهی]] نیز طمع بسته، [[گمان]] میکنند که تنها یهودیانند که علیرغم اتّصاف به [[رذائل اخلاقی]] بیشمار، باز به [[بهشت]] میروند؛ و دیگران را هیچ راهی به آن سرای پر [[نعمت]] نیست!؛ وای بر طمع و وای بر طمع کاران!<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۳۳۳-۳۳۴.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||