وحی یا شعور مرموز (کتاب): تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
| از مجموعه = | | از مجموعه = | ||
| زبان = فارسی | | زبان = فارسی | ||
| زبان اصلی = | | زبان اصلی = | ||
| نویسنده = [[سید محمد حسین طباطبایی]] | | نویسنده = [[سید محمد حسین طباطبایی]] | ||
| نویسندگان = | | نویسندگان = | ||
| تحقیق یا تدوین = | | تحقیق یا تدوین = | ||
| زیر نظر = | | زیر نظر = | ||
| به کوشش = [[ناصر مکارم شیرازی]] | | به کوشش = [[ناصر مکارم شیرازی]] | ||
| مترجم = | | مترجم = | ||
| مترجمان = | | مترجمان = | ||
| ویراستار = | | ویراستار = | ||
| ویراستاران = | | ویراستاران = | ||
| موضوع = [[وحی]] | | موضوع = [[وحی]] | ||
| مذهب = شیعه | | مذهب = شیعه | ||
| ناشر = * [[دار الفکر]] | | ناشر = * [[دار الفکر]] | ||
* [[بنیاد علمی و فرهنگی علامه طباطبایی]] | * [[بنیاد علمی و فرهنگی علامه طباطبایی]] | ||
| به همت = | | به همت = | ||
| وابسته به = | | وابسته به = | ||
| محل نشر = [[قم]] | | محل نشر = [[قم]] | ||
| سال نشر = | | سال نشر = | ||
| تعداد جلد = | | تعداد جلد = | ||
| تعداد صفحات = ۱۱۶ | | تعداد صفحات = ۱۱۶ | ||
نسخهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۲۷
| وحی یا شعور مرموز | |
|---|---|
 | |
| زبان | فارسی |
| نویسنده | سید محمد حسین طباطبایی |
| به کوشش | ناصر مکارم شیرازی |
| موضوع | وحی |
| مذهب | شیعه |
| ناشر | [[:رده:انتشارات * دار الفکر
|
| محل نشر | قم |
| تعداد صفحه | ۱۱۶ |
| شماره ملی | ۱۷۰۵۷۶۲ |
وحی یا شعور مرموز، کتابی است به زبان فارسی که به بررسی وحی میپردازد. این کتاب اثر سید محمد حسین طباطبایی است. مقدمه و پاورقی این کتاب به کوشش ناصر مکارم شیرازی تدوین شده است. انتشارات دار الفکر و بنیاد علمی و فرهنگی علامه طباطبایی نشر این اثر را به عهده داشتهاند.[۱]
دربارهٔ کتاب
متن این کتاب - که خود در اصل رسالهای است از علامه طباطبایی - علاوه بر اینکه به صورت مستقل منتشر شده است، در سالهای اخیر به کوشش سید هادی خسروشاهی در جلد دوم کتابی با عنوان «مجموعه رسائل» منتشر شده که بوستان کتاب انتشار آن را به عهده داشته است[۲].
فهرست کتاب
- دستگاه آفرینش، انواع را به سوى كمال مىكشد؛
- انسان به وسیله استخدام دیگران مدنیت را به وجود مىآورد؛
- اجتماع تعاونى انسان؛
- بروز اختلاف افراد؛
- چاره اختلاف؛
- دین از وحى آسمانى سرچشمه مىگیرد نه از عقل و خرد:
- اشکال؛
- جواب؛
- اشکال؛
- جواب؛
- سخنان انبیاء نظریه وحى را تأیید مىكند:
- اشکال؛
- جواب؛
- وحى و نبوت موهبتى است خدایى، نه امرى اكتسابى؛
- انبیا معصوم هستند:
- اشکال؛
- جواب؛
- نظریاتی چند:
- اشکال؛
- جواب؛
- شعور وحى و شعور فكرى (خرد) تا چه حد مىتوانند توافق داشته باشند؟؛
- وسعت سازمان نبوت.
درباره پدیدآورنده
- آیتالله سید محمد حسین طباطبایی مشهور به علامه طباطبایی (متولد ۱۲۸۲ ش، تبریز و متوفای ١٣۶٠ ش)، تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: سید علی قاضی، مرتضی طالقانی، سید حسین بادکوبهای، سید ابوالقاسم خوانساری، محمد حسین غروی اصفهانی، حسین نائینی و سید محمد حجت کوهکمرهای به اتمام رساند. اهتمام جدی به تبیین و تدریس تفسیر قرآن کریم و مباحث فلسفی و حکمی و نیز تربیت شاگردان برجسته از جمله فعالیتهای وی است.[۳] او علاوه بر احیاکردن دروس تفسیر قرآن، فلسفه و حکمت در حوزههای علمیه، تاکنون چندین جلد کتاب و مقاله در موضوعات مختلف علوم عقلی و نقلی به رشته تحریر درآورده است. «رسالة فی علم النبی و الإمام بالغیب»، «علم امام»، «رسالة النبوة و الإمامة»، «رسالة الولایة»، «سنن النبی»، «علی و فلسفهٔ الهی»، «علم امام و نهضت سیدالشهداء»، «شیعه در اسلام» و «مجموعه رسائل» برخی از این آثار است.[۳]
- آیتالله ناصر مکارم شیرازی، (متولد ۱۳۰۵ش، شیراز)، از مراجع تقلید شیعیان و اساتید خارج حوزه علمیه قم میباشد. تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: سید حسین طباطبایی بروجردی، سید محمد حجت کوهکمرهای، سید محمد حسین طباطبایی، سید محسن حکیم و ابوالقاسم خویی به اتمام رساند. تأسیس مدارس علمیۀ امام امیرالمؤمنین (ع)، امام حسن(ع)، امام حسین(ع) و امام سجاد(ع)، تأسیس دارالقرآن و مجتمع خاتم الانبیاء در شیراز و زائر سرای امام صادق(ع) و امام محمد باقر(ع) در مشهد از جمله فعالیتهای وی میباشد. او علاوه بر تدریس فقه و اصول در سطح عالی (خارج) در حوزه علمیه، تاکنون چندین جلد کتاب ومقاله را به رشته تحریر درآورده است. «۱۱۰ سرمشق از سخنان حضرت علی (ع)»، «زهرا (س) برترین بانوی جهان»، «مسئله انتظار»، «پرتوی از زیارت جامعه کبیره»، «پیام امام امیرالمؤمنین»، «حکومت جهانى مهدى»، «حدیث غدیر»، «آیات ولایت در قرآن» , «سرمشق از سخنان حضرت على» برخی از این آثار است.[۴]