حارث بن جُلاح حکمی: تفاوت میان نسخه‌ها

* [[حارث]] منسوب به [[حکم]] - قبیله‌ای از قبايل يمن - از [[اصحاب]] [[امیر مؤمنان]] بود که در [[صفین]] به [[شهادت]] رسیده است.

* [[نصر بن مزاحم]] می‌نویسد: روزی از روزهای [[جنگ صفین]]، مردی از [[خاندان]] ذی پزن، قبيله حمير که نامش [[کُریب بن صباح حمیری]] و از [[شجاعان]] و دلاوران زبیدی از [[سپاه امام]] به [[نبرد]] او رفت و به [[شهادت]] رسید. كريب بانگ برآورد: چه کسی به میدان من می‌آید؟ در این موقع [[حارث بن جلاح]] به [[نبرد]] او رفت ولی در این [[جنگ]] تن به تن [[حارث]] نیز به [[شهادت]] رسید...، آن‌گاه [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با اینکه در سنین بالایی بود اما از [[قدرت]] و [[شجاعت]] بی مثالی برخوردار بود لذا خود به [[جنگ]] کریب رفت و ابتدا او را [[نصیحت]] کرد اما کریب پاسخ داد: ما از این حرف‌ها زیاد از تو شنیده‌ایم و ما را به [[نصایح]] نیازی نیست، اگر مایلی بیا تا بجنگیم. [[حضرت]] وقتی دریافت او حاضر به [[تسلیم]] و ترک [[مقاتله]] نیست و [[حجت]] را بر او تمام کرده است و با گفتن {{متن حدیث|لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ}}، به سوی او شتافت و دیگر مهلتی به کریب نداد و در همان لحظه و [[حمله اول]] چنان ضربتی به او زد که به [[هلاکت]] رسید، و در همین [[نبرد]]، [[امیرمؤمنان]]{{ع}} باز هماورد طلبید. [[حارث بن وداعه حمیری]] و سپس [[مطاع بن مطلب عنسی]] به [[نبرد امام]]{{ع}} آمدند و [[حضرت]] نیز آن دو را مهلت نداد و به هلاکتشان رساند، اما پس از آن دو هر چه مبارز‌طلبید کسی به [[نبرد امام]]{{ع}} بر نیامد <ref>ر.ک: وقعة صفين، ص۳۱۵ وشرح ابن ابی الحدید، ج۵، ص۲۳۹.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۲۲-۳۲۳.</ref>