صحابه در قرآن: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - 'رده:صحابه پیامبر' به 'رده:اصحاب پیامبر') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱۷۳: | خط ۱۷۳: | ||
آنگاه در پاسخ مینویسند: | آنگاه در پاسخ مینویسند: | ||
#[[مرتدان]]، از تعریف [[صحابی]] خارجاند. | # [[مرتدان]]، از تعریف [[صحابی]] خارجاند. | ||
# [[خداوند]] [[آگاه]] به [[غیب]] است و از [[آینده]] افراد اطلاع دارد. | # [[خداوند]] [[آگاه]] به [[غیب]] است و از [[آینده]] افراد اطلاع دارد. | ||
#[[بدا]] یا [[نسخ]] در [[احکام]] انجام میگیرد نه در [[اخبار]]؛ زیرا [[بدا]] یا [[نسخ]] خبر، مرادِف [[تکذیب]] خبر اوّل است و [[خداوند تعالی]] از [[تکذیب]] خبر خویش مبراست". | # [[بدا]] یا [[نسخ]] در [[احکام]] انجام میگیرد نه در [[اخبار]]؛ زیرا [[بدا]] یا [[نسخ]] خبر، مرادِف [[تکذیب]] خبر اوّل است و [[خداوند تعالی]] از [[تکذیب]] خبر خویش مبراست". | ||
مقصود نویسنده آن است که چون [[خداوند]] از [[سرنوشت]] [[آینده]] همه [[انسانها]] [[آگاهی]] دارد و از سویی در برخی از [[آیات]] درباره گروهی از [[صحابه]] اظهار [[رضایت]] کرده، بنابراین، این [[رضایت خداوند]] از آن گروه همیشگی است. | مقصود نویسنده آن است که چون [[خداوند]] از [[سرنوشت]] [[آینده]] همه [[انسانها]] [[آگاهی]] دارد و از سویی در برخی از [[آیات]] درباره گروهی از [[صحابه]] اظهار [[رضایت]] کرده، بنابراین، این [[رضایت خداوند]] از آن گروه همیشگی است. | ||
| خط ۲۰۶: | خط ۲۰۶: | ||
در توضیح این مطلب به برخی از [[روایات]] اشاره میشود: | در توضیح این مطلب به برخی از [[روایات]] اشاره میشود: | ||
#[[طاووس یمانی]] میگوید: [[امام سجاد]]{{ع}} به من فرمود: "ای [[طاووس یمانی]]! [[سخن گفتن]] از [[نسب]] را کنار بگذار؛ [[خدا]] [[بهشت]] را برای کسی [[آفریده]] است که [[مطیع]] او و [[نیکوکار]] باشد؛ هر چند او غلامی سیاه چهره باشد و [[خدا]] [[آتش]] را [[آفریده]] است برای کسی که از او [[نافرمانی]] کند هر چند او آقازادهای از [[قریش]] باشد؛ مگر نشنیدهای سخن [[خدای تعالی]] را: {{متن قرآن|فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ}}<ref>«پس چون در صور دمند (دیگر) در آن روز میان آنان نه پیوندی است و نه از یکدیگر پرس و جو میکنند» سوره مؤمنون، آیه ۱۰۱.</ref>. به [[خدا]] [[سوگند]]، فردا [[قیامت]] برای تو فقط عمل صالحی سود دارد که امروز آن عمل را پیش میفرستی"<ref>{{متن حدیث|دَعْ عَنِّي حَدِيثَ أَبِي وَ أُمِّي وَ جَدِّي خَلَقَ اللَّهُ الْجَنَّةَ لِمَنْ أَطَاعَهُ وَ أَحْسَنَ وَ لَوْ كَانَ عَبْداً حَبَشِيّاً وَ خَلَقَ النَّارَ لِمَنْ عَصَاهُ وَ لَوْ كَانَ وَلَداً قُرَشِيّاً أَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَهُ تَعَالَى {{متن قرآن|فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ}} وَ اللَّهِ لَا يَنْفَعُكَ غَداً إِلَّا تَقْدِمَةٌ تُقَدِّمُهَا مِنْ عَمَلٍ صَالِحٍ}}؛ بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج۴۶، ص۸۲، ح۷۵، باب مکارم اخلاق حضرت سجاد؛ میزان الحکمه، محمد محمدی ری شهری، ج۴، ص۲۲۵۷.</ref>؛ | # [[طاووس یمانی]] میگوید: [[امام سجاد]]{{ع}} به من فرمود: "ای [[طاووس یمانی]]! [[سخن گفتن]] از [[نسب]] را کنار بگذار؛ [[خدا]] [[بهشت]] را برای کسی [[آفریده]] است که [[مطیع]] او و [[نیکوکار]] باشد؛ هر چند او غلامی سیاه چهره باشد و [[خدا]] [[آتش]] را [[آفریده]] است برای کسی که از او [[نافرمانی]] کند هر چند او آقازادهای از [[قریش]] باشد؛ مگر نشنیدهای سخن [[خدای تعالی]] را: {{متن قرآن|فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ}}<ref>«پس چون در صور دمند (دیگر) در آن روز میان آنان نه پیوندی است و نه از یکدیگر پرس و جو میکنند» سوره مؤمنون، آیه ۱۰۱.</ref>. به [[خدا]] [[سوگند]]، فردا [[قیامت]] برای تو فقط عمل صالحی سود دارد که امروز آن عمل را پیش میفرستی"<ref>{{متن حدیث|دَعْ عَنِّي حَدِيثَ أَبِي وَ أُمِّي وَ جَدِّي خَلَقَ اللَّهُ الْجَنَّةَ لِمَنْ أَطَاعَهُ وَ أَحْسَنَ وَ لَوْ كَانَ عَبْداً حَبَشِيّاً وَ خَلَقَ النَّارَ لِمَنْ عَصَاهُ وَ لَوْ كَانَ وَلَداً قُرَشِيّاً أَ مَا سَمِعْتَ قَوْلَهُ تَعَالَى {{متن قرآن|فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ}} وَ اللَّهِ لَا يَنْفَعُكَ غَداً إِلَّا تَقْدِمَةٌ تُقَدِّمُهَا مِنْ عَمَلٍ صَالِحٍ}}؛ بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج۴۶، ص۸۲، ح۷۵، باب مکارم اخلاق حضرت سجاد؛ میزان الحکمه، محمد محمدی ری شهری، ج۴، ص۲۲۵۷.</ref>؛ | ||
#در کتابهای [[تاریخ]] نوشتهاند که [[رسول اکرم]]{{صل}} در سال آخر زندگانی خود، شبی تنها از [[خانه]] بیرون آمده و به [[بقیع]] رفتند و برای افراد [[دفن]] شده در [[بقیع]] از [[خدا]] [[آمرزش]] خواستند. پس از آن به [[اصحاب]] خود فرمودند: "جبرئیل هر سال یک بار [[قرآن]] را بر من نازل میکرد و امسال آن را دو بار نازل کرد؛ [[فکر]] میکنم این بدان جهت است که [[مرگ]] من نزدیک است". روز دیگر بر روی [[منبر]] فرمود: "هنگام [[مرگ]] من فرا رسیده است. هر کس که به او وعدهای دادهام بیاید تا به آن عمل کنم و هر کس از منطلبی دارد، بیاید آن را بگیرد". آن گاه فرمود: "ای [[مردم]]! میان [[خدا]] و کسی [[خویشاوندی]] یا چیزی که خیری را به او برساند یا شری را از او دفع کند، جز عمل وجود ندارد. کسی چنین ادعا، [[آرزو]] و [[خیال]] [باطلی] را نداشته باشد که غیر از عمل، چیزی به حالش سود برساند. [[سوگند]] به کسی که مرا به [[حق]] برانگیخت، فقط عمل توأم با [[رحمت]] [[پروردگار]] [[نجات]] بخش است. من نیز اگر [[گناه]] کرده بودم، [[سقوط]] کرده بودم. خدایا! [[شاهد]] باش که من [[رسالت]] خود را [[ابلاغ]] کردم"<ref>{{متن حدیث| أيها الناس إنه ليس بين الله و بين أحد نسب و لا أمر يؤتيه به خيرا أو يصرف عنه شرا إلا العمل ألا لا يدعين مدع و لا يتمنين متمن و الذي بعثني بالحق لا ينجي إلا عمل مع رحمة و لو عصيت لهويت اللهم قد بلغت}}؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۲، ص۸۶۳.</ref>. | #در کتابهای [[تاریخ]] نوشتهاند که [[رسول اکرم]]{{صل}} در سال آخر زندگانی خود، شبی تنها از [[خانه]] بیرون آمده و به [[بقیع]] رفتند و برای افراد [[دفن]] شده در [[بقیع]] از [[خدا]] [[آمرزش]] خواستند. پس از آن به [[اصحاب]] خود فرمودند: "جبرئیل هر سال یک بار [[قرآن]] را بر من نازل میکرد و امسال آن را دو بار نازل کرد؛ [[فکر]] میکنم این بدان جهت است که [[مرگ]] من نزدیک است". روز دیگر بر روی [[منبر]] فرمود: "هنگام [[مرگ]] من فرا رسیده است. هر کس که به او وعدهای دادهام بیاید تا به آن عمل کنم و هر کس از منطلبی دارد، بیاید آن را بگیرد". آن گاه فرمود: "ای [[مردم]]! میان [[خدا]] و کسی [[خویشاوندی]] یا چیزی که خیری را به او برساند یا شری را از او دفع کند، جز عمل وجود ندارد. کسی چنین ادعا، [[آرزو]] و [[خیال]] [باطلی] را نداشته باشد که غیر از عمل، چیزی به حالش سود برساند. [[سوگند]] به کسی که مرا به [[حق]] برانگیخت، فقط عمل توأم با [[رحمت]] [[پروردگار]] [[نجات]] بخش است. من نیز اگر [[گناه]] کرده بودم، [[سقوط]] کرده بودم. خدایا! [[شاهد]] باش که من [[رسالت]] خود را [[ابلاغ]] کردم"<ref>{{متن حدیث| أيها الناس إنه ليس بين الله و بين أحد نسب و لا أمر يؤتيه به خيرا أو يصرف عنه شرا إلا العمل ألا لا يدعين مدع و لا يتمنين متمن و الذي بعثني بالحق لا ينجي إلا عمل مع رحمة و لو عصيت لهويت اللهم قد بلغت}}؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۲، ص۸۶۳.</ref>. | ||
#[[حضرت]] [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} [[برادری]] به نام [[زید بن موسی]] داشت که از [[رفتار]] او [[خشنود]] نبود. روزی [[امام]] در [[مرو]] در [[مجلسی]] که گروه زیادی شرکت داشتند، [[سخن]] میگفت. پس متوجه شد برادرش [[زید]] که آنجا حاضر بود گروهی را مخاطب قرار داده و به طور غرورآمیزی همواره "ما چنین... ما چنان..." میگوید. [[امام]] سخن خود را [[قطع]] کرده به [[زید]] فرمود: "این سخنان چیست که میگویی؟! اگر سخن تو درست باشد و [[فرزندان رسول خدا]] این گونه باشند، [[خداوند]] بدکاران آنها را [[عذاب]] نمیکند و [[عمل]][خوب] نکرده به آنها [[پاداش]] دهد. پس تو از پدرت [[موسی بن جعفر]] در نزد [[خدا]] گرامیتر هستی؛ زیرا وی [[خدا]] را [[بندگی]] کرد تا به درجات [[قرب الهی]] رسید و تو میپنداری که بیبندگی [[خدا]] میتوانی هم پایه [[موسی بن جعفر]] قرارگیری؟" | # [[حضرت]] [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} [[برادری]] به نام [[زید بن موسی]] داشت که از [[رفتار]] او [[خشنود]] نبود. روزی [[امام]] در [[مرو]] در [[مجلسی]] که گروه زیادی شرکت داشتند، [[سخن]] میگفت. پس متوجه شد برادرش [[زید]] که آنجا حاضر بود گروهی را مخاطب قرار داده و به طور غرورآمیزی همواره "ما چنین... ما چنان..." میگوید. [[امام]] سخن خود را [[قطع]] کرده به [[زید]] فرمود: "این سخنان چیست که میگویی؟! اگر سخن تو درست باشد و [[فرزندان رسول خدا]] این گونه باشند، [[خداوند]] بدکاران آنها را [[عذاب]] نمیکند و [[عمل]][خوب] نکرده به آنها [[پاداش]] دهد. پس تو از پدرت [[موسی بن جعفر]] در نزد [[خدا]] گرامیتر هستی؛ زیرا وی [[خدا]] را [[بندگی]] کرد تا به درجات [[قرب الهی]] رسید و تو میپنداری که بیبندگی [[خدا]] میتوانی هم پایه [[موسی بن جعفر]] قرارگیری؟" | ||
آنگاه [[امام]] به [[حسن بن موسی الوشاء]] فرمود: "علمای [[کوفه]] [[آیه]] {{متن قرآن|قَالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ}}<ref>«فرمود: ای نوح! او از خاندان تو نیست، بیگمان او کرداری ناشایسته است» سوره هود، آیه ۴۶.</ref> را چگونه قرائت میکنند؟" | آنگاه [[امام]] به [[حسن بن موسی الوشاء]] فرمود: "علمای [[کوفه]] [[آیه]] {{متن قرآن|قَالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ}}<ref>«فرمود: ای نوح! او از خاندان تو نیست، بیگمان او کرداری ناشایسته است» سوره هود، آیه ۴۶.</ref> را چگونه قرائت میکنند؟" | ||
| خط ۲۲۶: | خط ۲۲۶: | ||
#'''[[منافقان]]''': قرآن مشحون از [[آیات]] بسیار زیادی درباره منافقان است. سورههای [[انفال]]، [[توبه]]، [[منافقین]]، [[احزاب]]، [[حشر]] و آیات بسیار دیگری به نقشهها، [[توطئهها]]، تمسخرها، اذیتها و انواع فتنهگریهای منافقان اشاره کرده و [[کتابهای تفسیر]] و [[سیره]] به تفصیل آنها را گزارش کردهاند. این همه [[آیه]] درباره منافقان، حاکی از تعداد زیاد آنان و خطر بزرگی بوده که [[اسلام]]، [[پیامبر]] و [[حکومت مدینه]] را [[تهدید]] میکرده است. از [[امام صادق]]{{ع}} ذیل آیه ۵۸ و ۵۹ [[سوره توبه]] نقل شده که بیش از دو سوم معاصران پیامبر، مشار الیه این آیه بودهاند. یا ذیل آیه ۹۴ و ۹۵ گفتهاند که هشتاد نفر از صحابه مصداق آن دو آیه بودهاند. | #'''[[منافقان]]''': قرآن مشحون از [[آیات]] بسیار زیادی درباره منافقان است. سورههای [[انفال]]، [[توبه]]، [[منافقین]]، [[احزاب]]، [[حشر]] و آیات بسیار دیگری به نقشهها، [[توطئهها]]، تمسخرها، اذیتها و انواع فتنهگریهای منافقان اشاره کرده و [[کتابهای تفسیر]] و [[سیره]] به تفصیل آنها را گزارش کردهاند. این همه [[آیه]] درباره منافقان، حاکی از تعداد زیاد آنان و خطر بزرگی بوده که [[اسلام]]، [[پیامبر]] و [[حکومت مدینه]] را [[تهدید]] میکرده است. از [[امام صادق]]{{ع}} ذیل آیه ۵۸ و ۵۹ [[سوره توبه]] نقل شده که بیش از دو سوم معاصران پیامبر، مشار الیه این آیه بودهاند. یا ذیل آیه ۹۴ و ۹۵ گفتهاند که هشتاد نفر از صحابه مصداق آن دو آیه بودهاند. | ||
#'''[[بیماردلان]]''': {{متن قرآن|إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَؤُلَاءِ دِينُهُمْ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که منافقان و بیماردلان میگفتند: اینان را دینشان فریفته است در حالی که هر کس بر خداوند توکّل کند بیگمان خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۴۹.</ref>. کسانی که [[کارهای نیک]] و بد دارند: {{متن قرآن|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیدهای را با کار ناپسندی دیگر آمیختهاند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزندهای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>. | #'''[[بیماردلان]]''': {{متن قرآن|إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَؤُلَاءِ دِينُهُمْ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که منافقان و بیماردلان میگفتند: اینان را دینشان فریفته است در حالی که هر کس بر خداوند توکّل کند بیگمان خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۴۹.</ref>. کسانی که [[کارهای نیک]] و بد دارند: {{متن قرآن|وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و دیگرانی هستند که به گناه خویش اعتراف دارند؛ کردار پسندیدهای را با کار ناپسندی دیگر آمیختهاند باشد که خداوند از آنان در گذرد که خداوند آمرزندهای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۱۰۲.</ref>. | ||
#[[جاسوسان]]: {{متن قرآن|لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ}}<ref>«اگر در میان شما روانه میشدند جز شرّ به شما نمیافزودند و در میان شما برای ایجاد آشوب رخنه میکردند و آنان میان شما جاسوسانی دارند و خداوند به (حال) ستمگران داناست» سوره توبه، آیه ۴۷.</ref>. | # [[جاسوسان]]: {{متن قرآن|لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ}}<ref>«اگر در میان شما روانه میشدند جز شرّ به شما نمیافزودند و در میان شما برای ایجاد آشوب رخنه میکردند و آنان میان شما جاسوسانی دارند و خداوند به (حال) ستمگران داناست» سوره توبه، آیه ۴۷.</ref>. | ||
#'''[[فاسقان]]''': {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! اگر بزهکاری برایتان خبری آورد بررسی کنید مبادا نادانسته به گروهی زیان رسانید، آنگاه از آنچه کردهاید پشیمان گردید» سوره حجرات، آیه ۶.</ref>؛ {{متن قرآن|وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ}}<ref>«و هیچگاه بر هیچیک از ایشان چون مرد نماز مگزار و بر گور او حاضر مشو؛ اینان به خداوند و پیامبرش کفر ورزیدهاند و نافرمان مردهاند» سوره توبه، آیه ۸۴.</ref>. | #'''[[فاسقان]]''': {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ}}<ref>«ای مؤمنان! اگر بزهکاری برایتان خبری آورد بررسی کنید مبادا نادانسته به گروهی زیان رسانید، آنگاه از آنچه کردهاید پشیمان گردید» سوره حجرات، آیه ۶.</ref>؛ {{متن قرآن|وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ}}<ref>«و هیچگاه بر هیچیک از ایشان چون مرد نماز مگزار و بر گور او حاضر مشو؛ اینان به خداوند و پیامبرش کفر ورزیدهاند و نافرمان مردهاند» سوره توبه، آیه ۸۴.</ref>. | ||
#'''[[مؤلفة قلوبهم]]''': {{متن قرآن|إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ}}<ref>«زکات، تنها از آن تهیدستان و بیچارگان و مأموران (دریافت) آنها و دلجوییشدگان و در راه (آزادی) بردگان و از آن وامداران و (هزینه) در راه خداوند و از آن در راهماندگان است که از سوی خداوند واجب گردیده است و خداوند دانایی فرزانه است» سوره توبه، آیه ۶۰.</ref>. | #'''[[مؤلفة قلوبهم]]''': {{متن قرآن|إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ}}<ref>«زکات، تنها از آن تهیدستان و بیچارگان و مأموران (دریافت) آنها و دلجوییشدگان و در راه (آزادی) بردگان و از آن وامداران و (هزینه) در راه خداوند و از آن در راهماندگان است که از سوی خداوند واجب گردیده است و خداوند دانایی فرزانه است» سوره توبه، آیه ۶۰.</ref>. | ||
| خط ۲۳۸: | خط ۲۳۸: | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
{{ | {{مدخل وابسته}} | ||
* [[حضرت محمد]] | * [[حضرت محمد]] | ||
* [[تعریف صحابه]] | * [[تعریف صحابه]] | ||
| خط ۲۴۶: | خط ۲۴۶: | ||
* [[انحراف صحابه]] | * [[انحراف صحابه]] | ||
* [[مذهب صحابی]] | * [[مذهب صحابی]] | ||
* [[ سنت صحابه]] | * [[سنت صحابه]] | ||
* [[اعمال صحابه]] | * [[اعمال صحابه]] | ||
* [[افضلیت امام علی بر صحابه]] | * [[افضلیت امام علی بر صحابه]] | ||
| خط ۲۵۹: | خط ۲۵۹: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
#[[پرونده:1100354.jpg|22px]] [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱''']] | # [[پرونده:1100354.jpg|22px]] [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱''']] | ||
#[[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم''']] | # [[پرونده:55210091.jpg|22px]] [[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)|'''فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم''']] | ||
# [[پرونده:IM009657.jpg|22px]] [[محمد رضا هدایتپناه|هدایتپناه، محمد رضا]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|'''مقاله «دانش صحابهنگاری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']] | # [[پرونده:IM009657.jpg|22px]] [[محمد رضا هدایتپناه|هدایتپناه، محمد رضا]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|'''مقاله «دانش صحابهنگاری»، دانشنامه سیره نبوی ج۱''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۲۶۸: | خط ۲۶۸: | ||
[[رده:اصحاب پیامبر]] | [[رده:اصحاب پیامبر]] | ||