عضدالدوله: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = آل بویه

عضدالدوله با وجود اینکه [[حسن سیرت]] و [[اخلاق پسندیده]] [[پدر]] و عموهای خود را نداشت، به دلیل [[فتوحات]] گسترده و بذل و بخشش‌های شاهانه و نوازش [[شاعران]] و [[اهل]] [[علم]] و [[ادب]] و ساختن بناهای ماندگار، بی‌گمان بزرگ‌ترین و قدرتمندترین [[امیر]] [[آل‌بویه]] است. گروهی از بزرگ‌ترین [[دانشمندان]] و ادیبان [[قرن چهارم هجری]]، نظیر ابوالطیب [[متنبی]]، [[ابوعلی فارسی]]، [[عبدالرحمن]] [[صوفی]]، [[علی بن عباس]] اهوازی از مقربین دستگاه او بودند و عضدالدوله همواره به شاگردی آنان [[افتخار]] می‌کرد<ref>پیرنیا، حسن و عباس اقبال آشتیانی، تاریخ ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه، ص۱۶۷.</ref>. وی همچنین، بناهای بزرگ و مهمی از خود به یادگار گذاشت که ساختن گنبد و بارگاه بر [[قبور]] [[ائمه]]، [[خاصه]] [[حضرت علی]]{{ع}} و [[امام حسین]]{{ع}}، بنای بیمارستان عضدی، سدِّ امیر بر رود کُر و آب‌انبارها و کاروان‌سراها و راه‌های فراوان از آن جمله است. با این همه، از [[خشونت]] و [[قساوت]] وی نیز روایاتی نقل شده است که چهره [[انسانی]] او را خدشه‌دار کرده است؛ چنانکه هنگام [[خشم]] بر ابن بقیه - [[وزیر]] بختیار - وی را در حالی که [[پیری]] [[نابینا]] بود به پای پیل افکند<ref>تجارب السلف، ص۲۴۰- ۲۴۲.</ref>؛ عزالدوله را سر [[برید]] و گروهی از خاصان خود را به بهانه‌های بی‌اساس به دم تیغ سپرد.<ref>[[سید احمد رضا خضری|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۱۷۴.</ref>.

==منابع==

[[رده:عضدالدوله]]

[[رده:اعلام]]