جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}}') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*این واژه در کتابهای لغت، هم به معنای طلبکار آمده است و هم به معنای بدهکار<ref> طریحی، مجمع البحرین، ج ۶، ص ۱۲۵؛ ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۲، ص ۴۳۶</ref>. در [[روایات]] فراوانی آن را یکی از [[القاب]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} یاد کردهاند. بیشتر به نظر میرسد مقصود، معنای نخست آن باشد. این [[لقب]] نیز، از روی [[تقیه]] بوده که هرگاه [[شیعیان]] میخواستند مالی نزد آن حضرت یا [[وکیلان]] ایشان بفرستند، یا [[وصیت]] کنند و یا از جانب آن حضرت مطالبه کنند، این [[لقب]] را به کار میبردند. | *این واژه در کتابهای لغت، هم به معنای طلبکار آمده است و هم به معنای بدهکار<ref> طریحی، مجمع البحرین، ج ۶، ص ۱۲۵؛ ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۲، ص ۴۳۶</ref>. در [[روایات]] فراوانی آن را یکی از [[القاب]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} یاد کردهاند. بیشتر به نظر میرسد مقصود، معنای نخست آن باشد. این [[لقب]] نیز، از روی [[تقیه]] بوده که هرگاه [[شیعیان]] میخواستند مالی نزد آن حضرت یا [[وکیلان]] ایشان بفرستند، یا [[وصیت]] کنند و یا از جانب آن حضرت مطالبه کنند، این [[لقب]] را به کار میبردند. | ||
*[[شیخ مفید]] به این نکته تصریح کرده، مینویسد: "کلمه غریم، رمزی بود بین [[شیعه]] که وقتی [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} را از روی [[تقیه]] یاد میکردند، از آن استفاده مینمودند"<ref> شیخ مفید، الارشاد، ص ۳۵۴</ref>. | * [[شیخ مفید]] به این نکته تصریح کرده، مینویسد: "کلمه غریم، رمزی بود بین [[شیعه]] که وقتی [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} را از روی [[تقیه]] یاد میکردند، از آن استفاده مینمودند"<ref> شیخ مفید، الارشاد، ص ۳۵۴</ref>. | ||
*بنابراین استفاده از این [[لقب]]، بیشتر در ارتباطات مالی [[شیعیان]] با [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}- آن هم در طول [[غیبت]] صغرا- بوده است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، باب ۴۵، ح ۵</ref>. | *بنابراین استفاده از این [[لقب]]، بیشتر در ارتباطات مالی [[شیعیان]] با [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}- آن هم در طول [[غیبت]] صغرا- بوده است<ref> [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، باب ۴۵، ح ۵</ref>. | ||
*[[محمد بن صالح]] گوید: " وقتی پدرم از [[دنیا]] رفت و امر به من رسید، حوالههایی نزد پدرم بود که نشان میداد، مربوط به [[اموال]] غریم است"<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۲۱، ح ۱۵</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص ۳۱۳ - ۳۱۴.</ref>. | * [[محمد بن صالح]] گوید: " وقتی پدرم از [[دنیا]] رفت و امر به من رسید، حوالههایی نزد پدرم بود که نشان میداد، مربوط به [[اموال]] غریم است"<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۲۱، ح ۱۵</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص ۳۱۳ - ۳۱۴.</ref>. | ||
==غریم در موعودنامه== | ==غریم در موعودنامه== | ||
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||
[[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]] | [[رده:مدخل فرهنگنامه آخرالزمان]] | ||