غفلت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[پیامبر]] [[مأمور]] [[مداومت]] بر ذکرخداوند، در همه احوال و اوقات و اجتناب از [[غفلت]] {{متن قرآن|وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُنْ مِنَ الْغَافِلِينَ}}؛

# [[لزوم]] [[پرهیز]] [[پیامبر]] و [[رهبران الهی]]، از توجه به دنیاگرایان و [[غفلت]] از تهی دستان: {{متن قرآن|وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا}}؛

# [[غفلت]] [[کافران]] از [[قیامت]]، [[مانع]] تأثیر انذارهای [[پیامبر]] بر آنان {{متن قرآن|وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ...}}؛

# [[غفلت]] [[مشرکان]]، عامل [[خنده]] [[استهزا]] آمیز آنان به [[قرآن]] و [[نزول]] آن بر [[پیامبر]]: {{متن قرآن|أَفَمِنْ هَذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ * وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ * وَأَنْتُمْ سَامِدُونَ}} منظور از {{متن قرآن|أَفَمِنْ هَذَا الْحَدِيثِ}} آن‌چه می‌باشد که پیش از این به وسیله [[معصوم]] [[راستگو]]{{ع}} از آن خبر داده شده است. بعضی هم گفته‌اند: یعنی ای [[مشرکین]] آیا از این [[قرآن]] و نازل شدن آن از جانب [[خداوند]] بر [[حضرت محمد]]{{صل}} و [[معجزه]] بودن آن در شگفت هستید؟ از [[ابن عباس]] و [[مجاهد]] [[نقل]] شده که: {{متن قرآن|وَأَنْتُمْ سَامِدُونَ}} یعنی: شما از [[عذاب الهی]] [[غفلت]] دارید و دنبال [[بازی]] و سرگرمی هستید<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲۳، ص۴۲۳.</ref>.

# [[یادآوری]] [[قرآن]] نسبت به [[غفلت]] [[کافران]] [[صدر اسلام]] از [[سرنوشت]] شوم [[تکذیب]] گران، که خود این موجب [[تکذیب]] [[رسالت پیامبر]] اکرم شده است: {{متن قرآن|كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَأَتَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ * وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ}}<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۳۸.</ref>.