کشاورزی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = کشاورزی

==نکات==

در این [[آیه]] از دو جهت [[تشبیه]] شده و [[مقام]] و [[موقعیت]] آن [[حضرت]] و برای [[مردم مدینه]] که به کشاورزی نیز آشنا بودند، مثال زده شده است، از سویی، آن [[پیامبری]] که قرار [[صلح]] را گذاشت، یک پیشوای عادی نبود که مناقشه کردن با او روا باشد. او [[رسول]] خدایی بود که او را از [[خطا]] کردن [[عصمت]] بخشید، و کسانی از بزرگان [[قوم]] که در پیرامون او بودند گرفتار [[سستی]] نشده بودند تا خود را مجبور به [[صلح]] ببینند، با این همه به [[صلح]] روی آورد. نکته دیگر آنان که [[رشد]] و [[شکوفایی]] حرکت این [[پیامبر]] را می‌دیدند، او را در حال بالا رفتن به مقامی کامل‌تر به صورتی [[منظم]] می‌دیدند، و از این لحاظ به درختی شباهت داد که از دانه کوچکی آغاز می‌شود و سرانجام پس از [[تکامل]] تدریجی درخت نیرومند و [[عظیم]] بر تنه خود با شاخه‌های بیرون آمده از آن می‌ایستد. {{متن قرآن|كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ}} همچون کشته‌ای است که سبزه نورسته خود را از [[خاک]] بیرون می‌فرستد، و به آن نیرو می‌دهد تا ستبر شود و بر ساقه‌های خود بایستد و برزگران را به شگفتی وا دارد و [[کفار]] را نسبت به ایشان [[خشمگین]] سازد. [[رهبر]] و [[پیشوایی]] که [[با تدبیر]] عمل می‌کند در سایه [[رهبری]] و اندیشه‌های خویش [[مردم]] خود را پرورش می‌دهد، از دیدن آنان شادمان می‌شود، اما [[دشمنان]] هر گاه کسی را ببینند که در سایه [[ارزش‌ها]] و اصول او [[رشد]] کرده، و به صورت [[رزمنده]] و [[رهبری]] مکتبی در آمده است که در [[راه خدا]] [[جهاد]] می‌کند، گرفتار [[خشم]] و [[غیظ]] خواهند شد<ref>تفسیر هدایت، ج۱۳، ص۳۴۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۱۹.</ref>.

== منابع ==

[[رده:کشاورزی]]