کوه: تفاوت میان نسخه‌ها

۷۲ بایت حذف‌شده ،  ‏۱ اوت ۲۰۲۲
جز
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[کوه در قرآن]] - [[کوه در حدیث]] - [[کوه در اخلاق اسلامی]] - [[کوه در معارف دعا و زیارات]] - [[کوه در معارف و سیره سجادی]] - [[کوه در معارف و سیره رضوی]]| پرسش مرتبط  = کوه (پرسش)}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[کوه در قرآن]] - [[کوه در حدیث]] - [[کوه در اخلاق اسلامی]] - [[کوه در معارف دعا و زیارات]] - [[کوه در معارف و سیره سجادی]] - [[کوه در معارف و سیره رضوی]]| پرسش مرتبط  = کوه (پرسش)}}


خط ۸: خط ۷:
[[امام سجاد]]{{ع}} در دعای [[درود]] بر [[حاملان عرش]] و هر [[ملک مقرب]] دیگر می‌فرماید: {{متن حدیث|وَ الْمُوَكَّلِينَ‏ بِالْجِبَالِ‏ فَلَا تَزُولُ‏}}<ref>دعای ۳.</ref>؛ «(درود بر) آنان که موکلان کوه‌هایند تا فرو نریزند». می‌توان گفت که [[جهان]] [[طبیعت]] به [[اذن خدا]] تحت [[تدبیر]] [[ملائکه]] [[الهی]] است از این رو [[حضرت]] به ملائکه [[حافظ]] و نگهدارنده کوه‌ها درود فرستاده است.
[[امام سجاد]]{{ع}} در دعای [[درود]] بر [[حاملان عرش]] و هر [[ملک مقرب]] دیگر می‌فرماید: {{متن حدیث|وَ الْمُوَكَّلِينَ‏ بِالْجِبَالِ‏ فَلَا تَزُولُ‏}}<ref>دعای ۳.</ref>؛ «(درود بر) آنان که موکلان کوه‌هایند تا فرو نریزند». می‌توان گفت که [[جهان]] [[طبیعت]] به [[اذن خدا]] تحت [[تدبیر]] [[ملائکه]] [[الهی]] است از این رو [[حضرت]] به ملائکه [[حافظ]] و نگهدارنده کوه‌ها درود فرستاده است.
هم چنین امام سجاد{{ع}} در [[دعای ختم قرآن]]؛ [[عظمت]] [[قرآن]] را چنان معرفی فرموده است که کوه‌ها از [[تحمل]] آن ناتوانند: «بار خدایا بر [[محمد و آلش]] درود بفرست و قرآن را در [[تاریکی]] شب‌ها مونس ما کن... و (آن چنان کن) تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشدار دهنده آن... که کوه‌های سخت از تحمل آن ناتوانند - به ما [[راه]] یابد».<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ فرهنگ فارسی معین، محمد معین، زرین، ۱۳۸۶.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «کوه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۷۹.</ref>
هم چنین امام سجاد{{ع}} در [[دعای ختم قرآن]]؛ [[عظمت]] [[قرآن]] را چنان معرفی فرموده است که کوه‌ها از [[تحمل]] آن ناتوانند: «بار خدایا بر [[محمد و آلش]] درود بفرست و قرآن را در [[تاریکی]] شب‌ها مونس ما کن... و (آن چنان کن) تا عجایب قرآن و مثل‌ها و قصه‌های هشدار دهنده آن... که کوه‌های سخت از تحمل آن ناتوانند - به ما [[راه]] یابد».<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ فرهنگ فارسی معین، محمد معین، زرین، ۱۳۸۶.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «کوه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۷۹.</ref>
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==
خط ۲۰: خط ۱۷:


[[رده:کوه]]
[[رده:کوه]]
[[رده:مدخل]]
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش