گلوی بریده: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
پس از [[شهادت امام حسین]]{{ع}}، سر مطهرش را از پیکر جدا کردند. تیغ بر حلقومی نهادند که بوسه گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بود. از اینرو، [[لقب]] "ذبیح" بر آن [[حضرت]] دادهاند و همچنین تعبیر "مجزور الرأس" از زبان [[زینب]] کبری [[نقل]] شده است. در برخی [[مقتلها]] آمده است که [[حضرت زینب]]، هنگام [[وداع]] [[جسد]] برادرش، پیکر او را در آغوش گرفت، لب بر حلقوم بریدۀ [[سید الشهدا]]{{ع}} نهاد و بوسید و با آن [[بدن]] خونین [[وداع]] کرد<ref>معالی السبطین، ج۲، ص۵۵.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۱۵.</ref>. | پس از [[شهادت امام حسین]]{{ع}}، سر مطهرش را از پیکر جدا کردند. تیغ بر حلقومی نهادند که بوسه گاه [[رسول خدا]]{{صل}} بود. از اینرو، [[لقب]] "ذبیح" بر آن [[حضرت]] دادهاند و همچنین تعبیر "مجزور الرأس" از زبان [[زینب]] کبری [[نقل]] شده است. در برخی [[مقتلها]] آمده است که [[حضرت زینب]]، هنگام [[وداع]] [[جسد]] برادرش، پیکر او را در آغوش گرفت، لب بر حلقوم بریدۀ [[سید الشهدا]]{{ع}} نهاد و بوسید و با آن [[بدن]] خونین [[وداع]] کرد<ref>معالی السبطین، ج۲، ص۵۵.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۱۵.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۱۶
مقدمه
پس از شهادت امام حسین(ع)، سر مطهرش را از پیکر جدا کردند. تیغ بر حلقومی نهادند که بوسه گاه رسول خدا(ص) بود. از اینرو، لقب "ذبیح" بر آن حضرت دادهاند و همچنین تعبیر "مجزور الرأس" از زبان زینب کبری نقل شده است. در برخی مقتلها آمده است که حضرت زینب، هنگام وداع جسد برادرش، پیکر او را در آغوش گرفت، لب بر حلقوم بریدۀ سید الشهدا(ع) نهاد و بوسید و با آن بدن خونین وداع کرد[۱][۲].
منابع
پانویس
- ↑ معالی السبطین، ج۲، ص۵۵.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۴۱۵.