یکم ذی‌حجه: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ذی‌حجه | عنوان مدخل = یکم ذی‌حجه | مداخل مرتبط = یکم ذی‌حجه در حدیث - یکم ذی‌حجه در معارف و سیره علوی | پرسش مرتبط = }} ==هشتاد ماه روزه== یکی از اعمال مستحب این روز که از ارزش و پاداش بلندی برخور...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
خط ۴۰: خط ۳۹:
عامل [[تشرف]] [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} به این [[منزلت]]، [[سجده]] فراوان بر [[زمین]]، کثرت [[صلوات بر محمد و آل محمد]]{{صل}}، درخواست نکردن از غیر خداوند، پاسخ مثبت به درخواست دیگران، [[اطعام]]، [[نماز شب]]، [[مدارا]] و [[مهربانی]] با [[مساکین]] و آشکار ساختن [[سلام]] دانسته شده است.
عامل [[تشرف]] [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} به این [[منزلت]]، [[سجده]] فراوان بر [[زمین]]، کثرت [[صلوات بر محمد و آل محمد]]{{صل}}، درخواست نکردن از غیر خداوند، پاسخ مثبت به درخواست دیگران، [[اطعام]]، [[نماز شب]]، [[مدارا]] و [[مهربانی]] با [[مساکین]] و آشکار ساختن [[سلام]] دانسته شده است.
همه این عوامل می‌تواند در [[خلت]] ابراهیم{{ع}} مؤثر باشد؛ چنان‌که خلت جز با [[اجتماع]] این ویژگی‌ها در شخص امکان ندارد. همه این عوامل در [[روایات]] ما ذکر شده است.
همه این عوامل می‌تواند در [[خلت]] ابراهیم{{ع}} مؤثر باشد؛ چنان‌که خلت جز با [[اجتماع]] این ویژگی‌ها در شخص امکان ندارد. همه این عوامل در [[روایات]] ما ذکر شده است.
#[[حضرت رضا]]{{ع}} به نقل از [[حضرت صادق]]{{ع}} می‌فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّمَا اتَّخَذَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا لِأَنَّهُ لَمْ يَرُدَّ أَحَداً وَ لَمْ يَسْأَلْ أَحَداً قَطُّ غَيْرَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}<ref>علل الشرائع، ج۱، ص۳۴.</ref>؛ [[خداوند]] به این دلیل إبراهیم{{ع}} را (از بین أنبیا) [[خلیل]] خود نمود، چون هیچ کس از او چیزی درخواست نکرد که او را رد کند و نیز هرگز از غیر [[خدا]] چیزی سؤال ننمود و درخواستی نکرد.
# [[حضرت رضا]]{{ع}} به نقل از [[حضرت صادق]]{{ع}} می‌فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّمَا اتَّخَذَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا لِأَنَّهُ لَمْ يَرُدَّ أَحَداً وَ لَمْ يَسْأَلْ أَحَداً قَطُّ غَيْرَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}<ref>علل الشرائع، ج۱، ص۳۴.</ref>؛ [[خداوند]] به این دلیل إبراهیم{{ع}} را (از بین أنبیا) [[خلیل]] خود نمود، چون هیچ کس از او چیزی درخواست نکرد که او را رد کند و نیز هرگز از غیر [[خدا]] چیزی سؤال ننمود و درخواستی نکرد.
#[[حضرت]] [[امام علی النقی]]{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّمَا اتَّخَذَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا لِكَثْرَةِ صَلَاتِهِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ}}<ref>علل الشرائع، ج۱، ص۳۴.</ref>؛ خداوند [[ابراهیم]] را به این جهت خلیل خود گردانید که بر [[محمد و آل محمد]] بسیار [[صلوات]] می‌فرستاد.
# [[حضرت]] [[امام علی النقی]]{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّمَا اتَّخَذَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا لِكَثْرَةِ صَلَاتِهِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ}}<ref>علل الشرائع، ج۱، ص۳۴.</ref>؛ خداوند [[ابراهیم]] را به این جهت خلیل خود گردانید که بر [[محمد و آل محمد]] بسیار [[صلوات]] می‌فرستاد.
#ابن ابی عمیر می‌گوید: به [[حضرت صادق]]{{ع}} عرض کردم: {{متن حدیث|لِمَ اتَّخَذَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا}}؛ «چرا [[خدای عزوجل]] [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} را خلیل خود گردانید؟» حضرت فرمودند: {{متن حدیث|لِكَثْرَةِ سُجُودِهِ عَلَى الْأَرْضِ‌}}<ref>علل الشرائع، ج۱، ص۳۴.</ref>؛ برای آن‌که بسیار بر [[زمین]] [[سجده]] می‌کرد.
#ابن ابی عمیر می‌گوید: به [[حضرت صادق]]{{ع}} عرض کردم: {{متن حدیث|لِمَ اتَّخَذَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا}}؛ «چرا [[خدای عزوجل]] [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} را خلیل خود گردانید؟» حضرت فرمودند: {{متن حدیث|لِكَثْرَةِ سُجُودِهِ عَلَى الْأَرْضِ‌}}<ref>علل الشرائع، ج۱، ص۳۴.</ref>؛ برای آن‌که بسیار بر [[زمین]] [[سجده]] می‌کرد.
#[[جابر بن عبد الله الانصاری]] می‌گوید: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که می‌فرمودند: {{متن حدیث|مَا اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا إِلَّا لِإِطْعَامِهِ الطَّعَامَ وَ صَلَاتِهِ بِاللَّيْلِ وَ النَّاسُ نِيَامٌ‌}}<ref>علل الشرائع، ج۱، ص۳۵.</ref>؛ خداوند ابراهیم را خلیل خود نگردانید، مگر برای [[اطعام]] و [[غذا]] دادن به [[مردم]] و [[نماز خواندن]] در نیمه‌های شب، در حالی که مردم همه در [[خواب]] بودند.
# [[جابر بن عبد الله الانصاری]] می‌گوید: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که می‌فرمودند: {{متن حدیث|مَا اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا إِلَّا لِإِطْعَامِهِ الطَّعَامَ وَ صَلَاتِهِ بِاللَّيْلِ وَ النَّاسُ نِيَامٌ‌}}<ref>علل الشرائع، ج۱، ص۳۵.</ref>؛ خداوند ابراهیم را خلیل خود نگردانید، مگر برای [[اطعام]] و [[غذا]] دادن به [[مردم]] و [[نماز خواندن]] در نیمه‌های شب، در حالی که مردم همه در [[خواب]] بودند.
از [[حضرت امام صادق]]{{ع}} نقل شده است که فرمودند: وقتی فرستادگان [[پروردگار متعال]] نزد ابراهیم{{ع}} آمدند، آن حضرت گوساله‌ای بریان شده برایشان حاضر کرد و فرمود: از آن بخورید. عرضه داشتند: از آن نمی‌خوریم تا ثمن و قیمتش را به ما بگویی! حضرت فرمود:
از [[حضرت امام صادق]]{{ع}} نقل شده است که فرمودند: وقتی فرستادگان [[پروردگار متعال]] نزد ابراهیم{{ع}} آمدند، آن حضرت گوساله‌ای بریان شده برایشان حاضر کرد و فرمود: از آن بخورید. عرضه داشتند: از آن نمی‌خوریم تا ثمن و قیمتش را به ما بگویی! حضرت فرمود:
{{متن حدیث|إِذَا أَكَلْتُمْ فَقُولُوا بِسْمِ اللَّهِ وَ إِذَا فَرَغْتُمْ فَقُولُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ}}؛ وقتی خواستید تناول کنید، بگویید: [[بسم الله]]، و پس از [[فراغت]] از آن بگویید: الحمد لله.
{{متن حدیث|إِذَا أَكَلْتُمْ فَقُولُوا بِسْمِ اللَّهِ وَ إِذَا فَرَغْتُمْ فَقُولُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ}}؛ وقتی خواستید تناول کنید، بگویید: [[بسم الله]]، و پس از [[فراغت]] از آن بگویید: الحمد لله.
خط ۹۹: خط ۹۸:


[[رده:ذی‌حجه]]
[[رده:ذی‌حجه]]
[[رده:مدخل]]
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش