صمد (مقاله): تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۴) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۴) |
||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
| تاریخ نشر = ۱۳۹۸ | | تاریخ نشر = ۱۳۹۸ | ||
| شماره = | | شماره = | ||
| | | تعداد صفحات = | ||
| شماره صفحات = صفحات الی | | شماره صفحات = صفحات الی | ||
| ناشر الکترونیک = [[پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن]] | | ناشر الکترونیک = [[پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن]] | ||
نسخهٔ ۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۴۹
| صمد | |
|---|---|
| (یگانه مقصود همیشگی و مورد اعتماد و محکم برای همه موجودات در همه امور) | |
 | |
| زبان | فارسی |
| نویسندگان | سید رضا اسحاقنیا تربتی، مرتضی اورعی |
| موضوع | صمد |
| مذهب | شیعه |
| منتشر شده در | دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۷ |
| وابسته به | دفتر تبلیغات اسلامی |
| محل نشر | بوستان کتاب |
| تاریخ نشر | ۱۳۹۸ |
| شماره صفحات | صفحات الی |
| ناشر الکترونیک | پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن |
صمد: (یگانه مقصود همیشگی و مورد اعتماد و محکم برای همه موجودات در همه امور) عنوان مقالهای است که با زبان فارسی به بحث و بررسی صمد یکی از اسماء و صفات خداوند میپردازد. این مقاله ۶ صفحهای به قلم سید رضا اسحاقنیا تربتی و مرتضی اورعی نگاشته شده و در دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۷ به چاپ رسیده است.
فهرست مقاله
دربارهٔ پدیدآورندگان
- حجت الاسلام و المسلمین سید رضا اسحاقنیا تربتی (متولد ۱۳۴۲ش)، دروس حوزوی را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: محمد فاضل لنکرانی، جواد تبریزی، حسین وحید خراسانی پیگیری کرد. مسئولیت علمی مقالات بخش فلسفه و کلام دایرة المعارف قرآن کریم، مدرس حوزه علمیه قم و دانشگاه تهران از جمله فعالیتهای وی است. او علاوه بر تدریس دروس حوزوی و دانشگاهی تا کنون چندین جلد کتاب و مقاله به رشته تحریر درآورده است. «منطقیات»، «جهان بینی»، «تسبیح» و «روح» برخی از این آثار است[۱]
- حجت الاسلام و المسلمین مرتضی اورعی (متولد ۱۳۳۷ ش، خوانسار)، تحصیلات حوزوی را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: محمد فاضل لنکرانی و ناصر مکارم شیرازی پیگیری کرد. همکاری با دادسرای انقلاب اصفهان، ارزیاب محتوایی مقالات مرکز فرهنگ و معارف قرآن و پژوهشگر پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی از جمله فعالیتهای وی است. او تا کنون چندین جلد کتاب و مقاله به رشته تحریر درآورده است. «استنداء» «اصحاب البریر» «آسمان در قرآن»، «شناخت» و «آیه» برخی از این آثار است.[۲]