آب در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

آب‌های مشترک میان همه. به آب‌های طبیعی جاری درسطح [[زمین]] که [[ملک]] کسی نیست و همگان در بهره‌برداری از آنها یکسانند - مانند دریاها، نهرهای بزرگ، چشمه‌ها و آب‌های فراهم آمده از برف و [[باران]] - آب‌های عمومی گفته می‌شود و از آن در باب [[انفال]] و احیای موات سخن رفته است.

آب‌های عمومی از مشترکات است و حیازت‌کننده آن به قصد تملک، بلکه بنابر قول برخی، بدون قصد تملک نیز [[مالک]] آن می‌شود<ref>جواهر الکلام، ج۳۸، ص۱۲۴، ۱۲۶ و ۱۳۱.</ref>. در اینکه جریان آب‌های عمومی در جوی‌های شخصی موجب ملکیت مالک آنها می‌شود یا موجب [[حق]] [[اولویت]]، [[اختلاف]] است. قول اول، مشهور است<ref>فرهنگ فقه، ج۱، ص۱۱۵.</ref>. [[خرید و فروش]] آب حیازت‌شده، با وزن یا پیمانه و یا [[مشاهده]]، جایز است.