آزمون غیبت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[امام رضا]] {{ع}} درباره [[آزمایش]] در [[دوران غیبت]] می‌فرماید: "آنچه گردن‌های خود را به جانبش دراز کرده‌اید [[تشکیل حکومت]] [[اهل بیت|آل محمّد]] {{عم}}] اتفاق نمی‌افتد، تا اینکه مشخص شوید و [[امتحان]] گردید و باقی نمی‌ماند از شما مگر اندکی"<ref>ارشاد مفید، ج ۲، ص۳۷۵. </ref>. [[نعمانی]]، باب دوازدهم از [[کتاب الغیبة]] خویش را به امتحان [[شیعیان]] در [[عصر غیبت]] اختصاص داده و [[احادیث]] گوناگونی در این زمینه آورده است. اما مهم‌ترین انگیزه‌ای که سبب می‌گردد در دوران غیبت، [[دینداران]] با آزمایش‌های [[اعتقادی]] و عملی بسیار روبه‌رو گردند، عبارتند از: گسترش زمینه‌های ناباوری، افزایش انگیزه‌های [[انحراف]] و [[گریز]] از دین، ستیزه‌جویی‌ها با دینداری.

پس قانون آزمایش و [[غربال شدن مؤمنان]]، در ظرف زمانی [[غیبت]] که [[گمراهی‌ها]] و [[ستم‌ها]] [[هجوم]] می‌آورند، در [[شکوفا شدن]] [[حق‌جویی]] و خلاصی دینی دینداران و [[شایستگی]] برای حضور در جهادی فراگیر و سخت در رکاب [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} نقشی اساسی و زیربنایی دارد<ref>چشم‌به‌راه مهدى، ص۲۳۵</ref>. به فرموده [[پیامبر خاتم|پیامبر]] {{صل}}، [[چشم‌به‌راه]] [[فرج]] داشتن، همراه با [[صبر]] و [[استقامت]]، [[عبادت]] است<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ص۱۴۵</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۱.</ref>